ບົດທິ
Chapter 1
1 ໃນເດືອນທີແປດຂອງປີທີສອງແຫ່ງລາຊະການດາຣິອຸດ, ຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະຢາເວມາເຖິງເຊຄາຣີຢາ ຜູ້ປະກາດພຣະທຳ ລູກຊາຍຂອງເບເຣກີຢາແຫ່ງອິດໂດ,ຊງກ່າວວ່າ, 2 “ພຣະຢາເວໂກດຮ້າຍຕໍ່ບັນພະບູລຸດຂອງພວກເຈົ້າຢ່າງຍີ່ງ! 3 ຈົ່ງກ່າວກັບພວກເຂົາວ່າ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ຊົງກ່າວສີ່ງນີ້: ຈົ່ງຫັນມາຫາເຮົາ-ນີ້ຄື ປະກາດຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ແລະພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ຊົງກ່າວວ່າ, ແລະເຮົາຈະກັບມາຫາພວກເຈົ້າ. 4 ຈົງຢ່າເປັນເຫນືອນບັນພະບູລຸດຂອງພວກເຈົ້າ ຜູ້ປະກາດພຣະທຳກ່ອນຫນ້ານີ້, ກ່າວວ່າ " ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຊົງກ່າວນີ້ວ່າ: ຈົ່ງຫັນຈາກທາງຊົ່ວຮ້າຍ ແລະການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຈົ້າ." ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຍິນ ແລະບໍ່ໄດ້ສົນໃຈເຮົາ - ນີ້ຄືຄຳປະກາດຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ. 5 ພວກບັນພະບູລຸດຂອງພວກເຈົ້າຢູ່ໃສ? ພວກຜູ້ປະກາດພຣະທຳຢູ່ໃສ?. 6 ແຕ່ຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຮົາ ແລະຂໍ້ບັນຍັດທັງຫລາຍຂອງເຮົາທີ່ເຮົາໄດ້ບັນຊາແກ່ພວກຜູ້ປະກາດພຣະທຳທັງຫລາຍຂອງເຮົາ, ກໍໄດ້ຕາມຫັນພວກບັນພະບູລຸດຂອງພວກເຈົ້າບໍ່ແມ່ນບໍ? ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາທັງຫລາຍຈຶ່ງໄດ້ກັບໃຈ ແລະກ່າວວ່າ, “ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາໄດ້ວາງແຜນທີ່ຈະກະທຳກັບເຮົາຕາມມາງ ແລະການກະທຳທີ່ສົມຄວນຈະໄດ້ຮັບຂອງພວກເຮົາ, ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ຊົງໄດ້ກະທຳຢ່າງນັ້ນພວກເຮົາ.” 7 ໃນວັນທີຊາວສີ່ຂອງເດືອນທີສິບເອັດ ຊຶ່ງເປັນເດືອນເຊບັດ, ໃນປີທີສອງຂອງກະສັດດາຣິອຸດ ' ຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງຜູ້ປະກາດພຣະທຳເຊຄາຣີຢາ ລູກຊາຍຂອງເບເຣກີຢາ, ຜູ້ເປັນລູກຊາຍຂອງອິດໂດ, ຊົງກ່າວວ່າ, 8 “ໃນເວລາກາງຄືນ ເຮົາໄດ້ເຫັນ ແລະເປັນດັ່ງນີ້ ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງຂີ່ມ້າສີແດງ, ແລະເຂົາຢູ່ທ່າມກາງຕົ້ນນ້ຳມັນຂຽວທີ່ຢູ່ພູເຂົາ; ແລະຢູ່ເບື້ອງຫລັງຂອງເຂົາມີມ້າສີແດງ, ສີດ່າງ ແລະສີຂາວ. 9 ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖາມວ່າ, ‘ເຈົ້ານາຍເຈົ້າເອີຍ, ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ຄືຫຍັງ?" ຈາກນັ້ນເທວະດາ ຜູ້ທີ່ໄດ້ເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ, ເຮົາຈະສະແດງໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ວ່າສິ່ງເຫລົ່ານີ້ນີ້ຄືຫຍັງ?" 10 ແລະຜູ້ຊາຍຄົນນັ້ນໄດ້ຢືນຂື້ນຢູ່ທ່າມກາງຕົ້ນນ້ຳມັນຂຽວ ໄດ້ຕອບ ແລະກ່ວວ່າ, " ຄົນເຫລົ່ານີ້ຄືຄົນທັງຫລາຍທີ່ພຣະຢາເວໄດ້ສົ່ງອອກໄປທ່ຽວທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ." 11 ພວກເຂົາໄດ້ຕອບເທວະດາຂອງພຣະຢາເວ ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ທ່າມກາງຕົ້ນນ້ຳມັນຂຽວວ່າ, ‘ເຮົາໄດ້ທ່ຽວໄປມາເທິງແຜ່ນດິນໂລກ; ແລະເບິ່ງແມ ແຜ່ນດິນໂລກກໍຍັງມີໄດ້ພັກຜ່ອນ ແລະຄວາມສະຫງົບສຸກຢູ່." 12 ຈາກນັ້ນເທວະດາຂອງພຣະຢາເວໄດ້ຕອບ ແລະຖາມວ່າ, ‘ຂ້າແດ່ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ, ອີກດົນປານໃດນໍ ທີ່ພຣະອົງຈະບໍ່ເມດຕາເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ແລະຫົວເມືອງແຫ່ງຢູດາ ທີ່ໄດ້ທົນທຸກຢ່າງບໍ່ຫນ້າພິ່ງພໍໃຈມາເປັນເວລາເຈັດສິບປີແລ້ວນັ້ນ?" 13 ພຣະຢາເວຕອບເທວະດາຜູ້ຊິ່ງເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ດີ, ຖ້ອຍຄຳແຫ່ງການເລົ້າໂລມໃຈ. 14 ດັ່ງນັ້ນເທວະດາໄດ້ເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, ‘ຈົ່ງຮ້ອງປະກາດ ແລະເວົ້າວ່າ, ' ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາໄດ້ຊົງສິ່ງນີ້ວ່າ: ເຮົາມີຄວາມຫວງແຫນອັນໃຫຍ່ຫລວງຕໍ່ເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ແລະເມືອງຊີໂອນ. 15 ເຮົາໄດ້ໂກດປະຊາຊົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ຢ່າງສະບາຍຫລາຍ. ເມື່ອເຮົາໄດ້ໂກດພຽງເລັກນ້ອຍກັບພວກເຂົາ, ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດຄວາມໄພພິບັດຢ່າງຮ້າຍແຮງ. 16 ເພາະສະນັ້ນ ພຣະຢາເວຊົງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ເຮົາໄດ້ກັບມາເມືອງເຢຣູຊາເລັມດ້ວຍຄວາມເມດຕາ. ພຣະວິຫານຂອງເຮົາ ຈະຖືກສ້າງໃນນັ້ນ ນີ້ຄືປະກາດຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ແລະເຊືອກວັດຈະຖືກຂຶງເມືອງເຢຣູຊາເລັມ!' 17 ຈົ່ງປະກາດອີກຄັ້ງວ່າ ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຊົງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ເມືອງທັງຫລາຍຂອງເຮົາຈະຖ້ວມທົນໄປດ້ວຍຄວາມດີງາມອີກຄັ້ງ, ກ່າວວ່າ ' ແລະພຣະຢາເວຈະຊົງມາເລົ້າໂລມຈິດໃຈ ແລະພຣະອົງຈະເລືອກເມືອງເຢຣູຊາເລັມອີກເທື່ອໜຶ່ງ.” 18 ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເງີຍໜ້າຂຶ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນ ເຂົາສັດສີ່ເຂົາ! 19 ຂ້ານ້ອຍໄດ້ທູນຖາມກັບເທວະດາ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ “ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ຄືຫຍັງ?” ເຂົາໄດ້ຕອບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ເຂົາເຫລົ່ານີ້ຄືເຂົາສັດທັງຫລາຍທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຢູດາ, ອິສຣາເອນ ແລະເຢຣູຊາເລັມ ພັດພາກຈາກກັນ” 20 ຈາກນັ້ນພຣະຢາເວໄດ້ສະແດງໃຫ້ຂ້ານ້ອຍເຫັນຊ່າງໄມ້ຝືມືສີ່ຄົນ. ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງຖາມວ່າ, “ຄົນເຫລົ່ານີ້ມາເຮັດຫຍັງ? 21 ເຂົາໄດ້ຕອບ ແລະເວົ້າວ່າ, “ເຫລົ່ານີ້ຄືເຂົາສັດທັງຫລາບທີ່ເຮັດໃຫ້ຢູດາພັດພາກຈາກກັນໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ມີຜູ້ໃດຍົກຫົວຂອງເຂົາຂຶ້ນໄດ້ອີກ ແລະຊ່າງເຫລົ່ານີ້ກຳລັງມາເພື່ອຂັບໄລ່ເຂົາສັດທັງຫລາຍຂອງບັນດາປະຊາຊາດທີ່ໄດ້ຍົກເຂົາສັດໃດໆຂື້ນຕໍ່ສູ້ແຜ່ນດິນຢູດາ ອັນເຮັດໃຫ້ພັດພາກຈາກກັນໄປ.”
ບົດທີ 2 2
1 ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເງີຍໜ້າຂຶ້ນອີກ ແລະໄດ້ເຫັນ ມີຊາຍຄົນໜຶ່ງທີ່ມີເຊືອກວັດແທກຢູ່ໃນມື. 2 ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖາມວ່າ “ທ່ານກຳລັງຈະໄປໃສ?” ແລະເຂົາໄດ້ຕອບຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ຈະໄປວັດແທກເມືອງເຢຣູຊາເລັມ, ເພື່ອເບິ່ງຄວາມກວ້າງ ແລະຄວາມເທົ່າໃດ.” 3 ແລະເທວະດາອົງຫນຶ່ງໄດ້ອອກໄປພົບກັບເຂົາ. 4 ເທວະດາອົງທີສອງໄດ້ເວົ້າກັບເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງແລ່ນໄປ ແລະເວົ້າກັບຄົນໜຸ່ມຄົນນັ້ນວ່າ, ‘ເມືອງເຢຣູຊາເລັມຈະນັ່ງຢູ່ໃນຊົນນະບົດທີ່ໂລ່ງກວ້າງ ເພາະການເພີ້ມຂື້ນຂອງຈຳນວນຄົນ ແລະສັດລ້ຽງໃນກຸງນັ້ນ. 5 ພຣະຢາເວຊົງກ່າວວ່າ, ຝ່າຍເຮົາຈະເປັນເຫນືອນກຳແພງແປວໄຟອ້ອມເມືອງນັ້ນໄວ້ ແລະເຮົາຈະເປັນສະຫງ່າລາສີໃນກາງເມືອງນັ້ນ. 6 ນີ້ຄືຄຳປະກາດຂອງພຣະຢາເວ ຈົ່ງລຸກຂື້ນ! ຈົ່ງໜີໄປໃຫ້ພົ້ນຈາກແຜ່ນດິນແຫ່ງທິດເໜືອ ເພາະວ່າເຮົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າພັດພາກຈາກກັນໄປເໝືອນລົມທັງສີ່ທິດຂອງແຫ່ງທ້ອງຟ້າ! - ນີ້ຄືຄຳປະກາດຂອງພຣະຢາເວ. 7 ຈົ່ງລຸກຂື້ນຫນີໄປຍັງຊີໂອນ, ພວກເຈົ້າຜູ້ທີ່ອາໄສຢູ່ກັບລູກສາວຂອງບາບີໂລນ!'" 8 ເພາະວ່າຫລັງຈາກທີ່ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາໄດ້ກຽດຂ້ານ້ອຍ ແລະສົ່ງຂ້ານ້ອຍໄປຕໍ່ສູ້ບັນດາປະຊາຊາດທີ່ປຸ້ນພວກເຈົ້າ, ສຳລັບໃຜກໍຕາມທີ່ໄດ້ແຕະຕ້ອງພວກເຈົ້າ, ແຕະຕ້ອງແກ້ວຕາຂອງພຣະອົງ ຫລັງຈາກພຣະຢາເວໄດ້ຊົງກະທຳສິ່ງນີ້, ເຂົາໄດ້ເວົ້າວ່າ, 9 " ເຮົາ ຕົວເຮົາເອງຈະສັ່ນມືຂອງເຮົາເຫນືອພວກເຂົາທັງຫລາຍ, ແລະພວກເຂົາຈະຖືກປຸ້ນ ເພື່ອໃຫ້ແກ່ທາດທັງຫລາຍຂອງພວກເຂົາ. ’ ຈາກນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮູ້ຈັກວ່າພຣະຢາເວຈອມໂຍທາໄດ້ສົ່ງຂ້ານ້ອຍມາ. 10 ລູກສາວຂອງຊີໂອນເອີຍຈົ່ງໂຫ່ຮ້ອງດ້ວຍຄວາມ ຊື່ນຊົມຍິນດີເຖີດ, ເຮົາໄດ້ມາ ແລະເຮົາຈະສະຖິດຢູ່ທ່າມກາງພວກເຈົ້າ-ນີ້ຄືຄຳປະກາດຂອງພຣະຢາເວ. 11 ພຣະອົງຊົງກ່າວ່າ, "ຈາກນັ້ນພວກເຈົ້າຈະກາຍເປັນປະຊາກອນຂອງເຮົາ; ເພາະເຮົາຈະສະຖິດຢູ່ທ່າມກາງພວກເຈົ້າ, " ແລະພວກເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າພຣະຢາເວຈອມໂຍທາໄດ້ສົ່ງເຮົາຜູ້ເປັນມາຫາພວກເຈົ້າ. 12 ເພາະວ່າພຣະຢາເສ ຈະຮັບຢູດາເປັນສ່ວນມໍລະດົກອັນຊອບທຳເທິງແຜ່ນດິນບໍລິສຸດ ຂອງພຣະອົງ ແລະພຣະອົງຊົງເລືອກເມືອງເຢຣູຊາເລັມອີກຄັ້ງ.” 13 ຈົ່ງງຽບສະຫງົບ, ຕໍ່ພຣະພັກພຣະຢາເວ, ເພາະວ່າພຣະອົງໄດ້ສະເດັດອອກຈາກບ່ອນສະຖິດຂອງພຣະອົງແລ້ວ.
ບົດທີ 3 3
1 ແລ້ວເທວະດາໄດ້ຊົງສະແດງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນໂຢຊວຍ ມະຫາປະໂລຫິດ ຊຶ່ງກຳລັງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເທວະດາຂອງພຣະຢາເວ ແລະຊາຕານຢືນຢູ່ຂ້າງຂວາມືຂອງເຂົາ ເພື່ອຈະກ່າວໂທດຄວາມບາບຂອງເຂົາ. 2 ເທວະດາຂອງພຣະຢາເວ ກ່າວຕໍ່ຊາຕານວ່າ, “ ຂໍໃຫ້ພຣະຢາເວຫນີເຈົ້າຊາຕານ; ຂໍໃຫ້ພຣະຢາເວຜູ້ທີ່ຊົງເລືອກເມືອງເຢຣູຊາເລັມ, ຕຳນິເຈົ້າ,ນີ້ບໍ່ແມ່ນເຫລັກຕີຖ່ານໄຟທີ່ໄດ້ຖືກອອກມາຈາກໄຟຫລືບໍ” 3 ຝ່າຍໂຢຊວຍນັ້ນໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເທວະດາ ເຂົານຸ່ງເຄື່ອງເປິເປື້ອນ. 4 ເທວະດາໄດ້ເວົ້າ ແລກ່າວກັບຄົນເຫລົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ຍິນຕໍ່ໜ້າເຂົາວ່າ, “ຈົ່ງຖອດເຄື່ອງນຸ່ງເປື້ອນອອກຈາກເຂົາ”.ຈາກນັ້ນເຂົາໄດ້ກ່າວກັບໂຢຊວຍວ່າ, "ຈົງເບິ່ງແມ! ເຮົາໄດ້ເປັນເຫດນຳເອົາຄວາມຜິດບາບຂອງເຈົ້າອອກໄປຈາກເຈົ້າແລ້ວ ແລະເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້ານຸ່ງເຄື່ອງໃຫມ່ດ້ວຍເສື້ອຜ້າທີ່ດີ ” 5 ຈາກນັ້ນເຂົາໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຈົ່ງເອົາຜ້າແພບໍລິສຸດມາຄຽນຫົວຂອງເຂົາ! ” ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງເອົາຜ້າແພບໍລິສຸດມາຄຽນຫົວຂອງໂຢຊວຍ ແລະແຕ່ງຕົວດ້ວຍເສື້ອຜ້າທີ່ສະອາດ ໃນຂະນະທີ່ເທວະດາຂອງພຣະຢາເວກຳລັງຢືນຢູ່ຂ້າງໆນັ້ນ. 6 ຕໍ່ຈາກເທວະດາຂອງພຣະຢາເວໄດ້ສັ່ງໂຢຊວຍຢ່າງຈິງຈັງ ແລະໄດ້ເວົ້າວ່າ, 7 “ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ຖ້າເຈົ້າດຳເນີນໃນບັນດາທາງຂອງເຮົາ ແລະຖ້າເຈົ້າຮັກສາຄຳບັນຊາທັງຫລາຍຂອງເຮົາ ແລ້ວເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ປົກຄອງພຣະວິຫານຂອງເຮົາ ແລະເບິ່ງແຍງສະຖານທີ່ຂອງເຮົາ, ເພາະວ່າເຮົາຈະອະນຸຍາດໃຫ້ເຈົ້າໄປ ແລະເຂົ້າມາທ່າມກາງພວກເຫລົ່ານີ້ທີ່ເຝົ້າຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາ. 8 ໂຢຊວຍມະຫາປະໂລຫິດ, ຈົ່ງຟັງ, ເຈົ້າແລະພວກເພື່ອນຂອງເຈົ້າຜູ້ອາໃສຢູ່ກັບເຈົ້າ! ເພາະວ່າຄົນທັງຫລາຍເຫລົ່ານີ້ເປັນຄົນສຳຄັນ, ເບິ່ງແມ ເຮົາຈະນຳກິ່ງກ້ານຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາມາ. 9 ບັດນີ້ຈົງເບິ່ງທີ່ກ້ອນຫີນກ້ອນນັ້ນທິ່ເຮົາໄດ້ຕັ້ງໄວ້ຕໍ່ຫນ້າຂອງໂຢຊວຍທີ່ມີດວງຕາເຈັດໜ່ວຍຢູ່ເທິງກ້ອນຫີນດຽວນີ້, ແລະເຮົາຈະຈານຶກຂໍ້ຄວາມໄວ້- ນີ້ຄືຄຳປະກາດຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ- ແລະ ເຮົາຈະກຳຈັດຄວາມຜິດບາບອອກຈາກແຜ່ນດິນນີ້ຳາຍໃນຫນຶ່ງມື້. 10 ນີ້ຄືພຣະຢາເວຈອມໂຍທາກ່າວວ່າ- ໃນວັນນັ້ນ- ແຕ່ລະຄົນຈະເຊີນເພື່ອນບ້ານຂອງເຂົາ ໃຫ້ມານັ່ງກ້ອງຕົ້ນອະງຸ່ນຂອງເຂົາ ແລະຢູ່ກ້ອງຕົ້ນໝາກເດື່ອເທດຂອງພວກເຂົາ.”
ບົດທີ 4 4
1 ຈາກນັ້ນເທວະດາຜູ້ທີ່ໄດ້ກຳລັງເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍໄດ້ຫັນກັບມາ ແລະໄດ້ປຸກຂ້ານ້ອຍເໝືອນປຸກຄົນຜູ້ໜຶ່ງໃຫ້ຕື່ນຈາກການນອນຫລັບ. 2 ເຂົາໄດ້ເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ເຈົ້າເຫັນຫຍັງ?” ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຕອບວ່າ “ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຫັນເຄື່ອງຮອງຕີນໂຄມອັນໜຶ່ງທີ່ເຮັດດ້ວຍທອງຄຳລ້ວນໆ ແລະມີຈອກ ເທິງຍອດຂອງມັນ ແລະມີໂຄມໄຟເຈັດໜ່ວຍຢູ່ເທິງເຄື່ອງຮອງຕີນໂຄມ ແລະມີຮາງລິນເຈັດຮາງສຳລັບໂຄມໄຟທຸກໜ່ວຍທີ່ຢູ່ເທິງຍອດໂຄມນັ້ນ. 3 ມີຕົ້ນໝາກກອກເທດສອງຕົ້ນຢູ່ໃກ້ໂຄມໄຟ, ຕົ້ນໜຶ່ງຢູ່ທາງເບື້ອງຂວາຂອງຈອກ ແລະຕົ້ນໜຶ່ງຕົ້ນຫນຶ່ງຢູ່ເບື້ອງຊ້າຍ” 4 ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າທູນຖາມເທວະດາຜູ້ທີ່ກຳລັງເວົ້ກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ເຈົ້ານາຍຂອງຂ້ານ້ອຍເອີຍ, ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ?” 5 ເທວະດາທີ່ກຳລັງເວົ້າຂ້ານ້ອຍໄດ້ຕອບ ແລະເວົ້າຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ຄືຫຍັງ ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ບໍ?” ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຕອບວ່າ “ເຈົ້ານາຍຂອງຂ້ານ້ອຍເອີຍ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້.” 6 ດັ່ງນັ້ນເຂົາໄດ້ເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ນີ້ເປັນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຢາເວເຖິງເຊຣູບາເບນຄື: ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍກຳລັງ, ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍອຳນາດ, ແຕ່ດ້ວຍພຣະວິນຍານຂອງເຮົາ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຊົງກ່າວດັ່ງນີ້ແຫລະ.” 7 ໂອ ພູເຂົາທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ເຈົ້າແມ່ນໃຜ? ຕໍ່ໜ້າເຊຣູບາເບນ ເຈົ້າຈະກາຍເປັນທົ່ງພຽງ ແລະເຂົາຈະນຳກ້ອນຫີນທີ່ຢູ່ເທິງຍອດເຂົາອອກມາເພື່ອໂຫ່ຮ້ອງວ່າ, ‘ພຣະຄຸນ! ພຣະຄຸນສຳລັບຫີນນັ້ນ! ’” 8 ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້ານ້ອຍກ່າວວ່າ. 9 “ມືຂອງເຊຣູບາເບນໄດ້ວາງຮາກຖານຂອງພຣະວິຫານນີ້ ແລະມືຂອງເຂົາຈະນຳມາສູ່ຄວາມສຳເລັດ. ຈາກນັ້ນເຈົ້າຈະຮູ້ວ່າ ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາໄດ້ສົ່ງຂ້າພະເຈົ້າມາຫາເຈົ້າ. 10 ຜູ້ໃດທີ່ປະໝາດວັນແຫ່ງການເລັກນ້ອຍເຫລົ່ານັ້ນ? ປະຊາຊົນເຫລົ່ານັ້ນຈະໄດ້ຊົມຊື່ນຍິນດີ ແລະຈະໄດ້ເຫັນສາຍດິ່ງທີ່ຢູ່ໃນມືຂອງເຊຣູບາເບນ (ພ້ອມກັບໂຄມໄຟທັງເຈັດດວງເຫລົ່ານັ້ນ ຄືບັນດາພຣະເນດຂອງພຣະຢາເວ ທີ່ຊົງຫລຽວເບິ່ງຢູ່ທົ່ວແຜ່ນດິນໂລກ).” 11 ຈາກນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ທູນຖາມເທວະດານັ້ນວ່າ, “ຕົ້ນໝາກກອກເທດສອງຕົ້ນທີ່ຢູ່ເບື້ອງຂວາ ແລະເບື້ອງຊ້າຍຂອງເຄື່ອງຮອງຕີນໂຄມນັ້ນແມ່ນຫຍັງ?” 12 ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຖາມເຂົາອີກຄັ້ງວ່າ, “ກິ່ງຕົ້ນໝາກກອກເທດທັງສອງກິ່ງທີ່ມີນ້ຳມັນສີທອງໄຫລລົງມາແມ່ນຫຍັງ?” 13 ແລະເຂົາໄດ້ຕອບກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກບໍວ່າ ສິ່ງນັ້ນແມ່ນຫຍັງ?” ຂ້ານ້ອຍາຕອບວ່,າ “ເຈົ້ານາຍຂອງຂ້ານ້ອຍເອີຍ, ຂ້ານ້ອຍບໍ່ຮູ້ຈັກ.” 14 ດັ່ງນັ້ນເທວະດາໄດ້ຕອບວ່າ “ເຫລົ່ານີ້ຄືລູກຊາຍຫທັງຫລາຍທີ່ໄດ້ຮັບການເຈີມ ຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ຂ້າງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ”
ບົດທີ 5 5
1 ຈາກນັ້ນຂ້ານ້ອຍຖອຍຫລັງກັບ ແລະເງີຍໜ້າຂຶ້ນອີກ ກໍຫລຽວເຫັນໜັງສືມ້ວນໜຶ່ງເຫາະຢູ່. 2 ເທເວະດານັ້ນຈຶ່ງເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ເຈົ້າເຫັນຫຍັງ” ຂ້ານ້ອຍໄດ້ຕອບວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຫລຽວເຫັນໜັງສືມ້ວນໜຶ່ງເຫາະຢູ່, ມັນຍາວຊາວສອກ ແລະກວ້າງສິບສອກ.” 3 ແລ້ວເຂົາໄດ້ເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ນີ້ແຫລະເປັນຄຳສາບແຊ່ງທີ່ແຜ່ອອກໄປທົ່ວພື້ນແຜ່ນດິນໂລກ, ພວກໂຈນຂີ້ລັກທຸກຄົນຈະຖືກຕັດອອກໄປຕາມທີ່ຂຽນໄວ້ຂ້າງເບື້ອງຫນຶ່ງ ແລະທຸກຄົນທີ່ກ່າວຄຳສາບານບໍ່ຈິງຈະຕ້ອງຖືກຕັດອອກຕາມບ່ອນທີ່ຂຽນໄວ້ໃນນັ້ນອີກເບື້ອງຫນຶ່ງ. 4 ເຮົາຈະສົ່ງມັນອອກໄປ ນີ້ຄືຄຳປະກາດຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ. ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈະເຂົ້າໄປໃນບ້ານຂອງເຮືອນໂຈນນັ້ນ ແລະໃນເຮືອນຂອງຄົນທີ່ສາບານບໍ່ຈິງໂດຍອອກນາມຂອງເຮົາ.ມັນຈະຍັງຄົງຢູ່ໃນບ້ານຂອງເຂົາ ແລະເຜົນຜານທ່ອນໄມ້ ແລະກ້ອນຫິນທັງຫລາຍໃນບ້ານນັ້ນ” 5 ຈາກນັ້ນເທວະດາຜູ້ທີ່ເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍໄດ້ອອກແລະເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ຈົ່ງເງີຍໜ້າຂຶ້ນ ແລະເບິ່ງວ່າ ສິ່ງທີ່ກຳລັງມານັ້ນແມ່ນຫຍັງ?” 6 ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ສິ່ງນັ້ນແມ່ນຫຍັງ?” ເຂົາໄດ້ຕອບວ່າ “ນີ້ກະຕ່າບັນຈຸຫນື່ງເອຟາທີ່ກຳລັງຈະມາ.“ນີ້ຄືຄວາມຜິດບາບຂອງເຂົາທັງຫລາຍໃນທົ່ວແຜ່ນດິນທັງໝົດ. 7 ” ເບິ່ງແມ ຝາເອຟາທີ່ປິດກະຕ່າໄດ້ເປີດອອກ ແລະມີຜູ້ຍິງຄົນໜຶ່ງນັ່ງຢູ່ໃນນັ້ນ. 8 ເທວະດາໄດ້ກ່າວວ່າ “ນີ້ແມ່ນຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ!” ຝ່າຍເທວະດາໄດ້ຊຸກຍິງນັ້ນເຂົ້າໃນກະຕ່າເອຟາ, ແລ້ວເຂົາກໍເອົາຝາທີ່ເຮັດດ້ວຍຂີ້ກົ່ວປິດປາກມັນໄວ້. 9 ແລ້ວຂ້ານ້ອຍກໍເງີຍໜ້າຂຶ້ນຫລຽວເຫັນ ຜູ້ຍິງສອງຄົນອອກມາ ແລະມີລົມຢູ່ໃນປີກຂອງນາງ -ເພາະວ່າພວກນາງມີປີກນັ້ນຄ້າຍຄືປີກຂອງນົກຂຸ້ມ ແລະພວກນາງໄດ້ເອົາກະຕ່າເອຟາຍົກຂຶ້ນລະຫວ່າງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະທ້ອງຟ້າ. 10 ດັ່ງນັ້ນຂ້ານ້ອຍໄດ້ເວົ້າກັບເທວະດາຜູ້ເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ນາງເຫລົ່ານັ້ນຈະເອົາກະຕ່າເອຟາໄປໃສ.” 11 ເຂົາໄດ້ເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ, “ໄປສ້າງພຣະວິຫານໃນແຜ່ນດິນຊີນາຍສຳລັບມັນ, ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພຣະວຫານສຳເລັດແລ້ວ, ກະຕ່ານັ້ນຈະຖືກຈັດໄວ້ທີ່ນັ້ນເທິງເທິງບ່ອນທີ່ມັນໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້.”
ບົດທີ 6 6
1 ຈາກນັ້ນຂ້ານ້ອຍໄດ້ຖອຍຫລັງກັບແລະ ເງີຍໜ້າຂຶ້ນອີກ ແລະເຫັນລົດມ້າຮົບສີ່ຄັນອອກມາລະຫວ່າງກາງພູເຂົາສອງໜ່ວຍ; ແລະພູເຂົານັ້ນເປັນທອງເຫລືອງ. 2 ລົດມ້າຮົບຄັນທຳອິດມີມ້າສີແດງ, ຄັນທີສອງມີມ້າສີດຳ, 3 ຄັນທີສາມມ້າສີຂາວ, ຄັນທີສີ່ມ້າດ່າງສີເທົາທີ່ມີກຳລັງຫລາຍ, 4 ແລ້ວຂ້ານ້ອຍໄດ້ຖາມເທວະດາຜູ້ທີ່ເວົ້າກັບຂ້ານ້ອຍວ່າ “ເຈົ້ານາຍຂອງຂ້ານ້ອຍເອີຍ,ອ ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ?” 5 ເທວະດານັ້ນໄດ້ຕອບ ແລະບອກນ້ອຍວ່າ, “ເຫລົ່ານີ້ເປັນບລົມທັງສີ່ແຫ່ງທ້ອງຟ້າ ທີ່ອອກມາຈາກສະຖານທີ່ຂອງພວກເຂົາທັງຫລາຍ ຫລັງຈາກທີ່ໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ພຣະພັກຂອງອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ. 6 ຄົນກັບລົດທີ່ມີມ້າດຳທັງຫລາຍກຳລັງຈະອອກໄປສູ່ທາງທິດເໜືອ; ມ້າສີຂາວທັງຫລາຍກຳລັງຈະອອກໄປປະເທດຕາເວັນຕົກ ແລະມ້າລາຍທັງຫລາຍ ກຳລັງຈະອອກໄປຍັງປະເທດທາງໃຕ້.” 7 8 ແລ້ວທູດສະຫວັນໄດ້ຮ້ອງບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ “ເບິ່ງແມ ມ້າເຫລົ່ານີ້ທີ່ອອກໄປຍັງປະເທດທາງທິດເໜືອນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈິດວິນຍານຂອງເຮົາງຽບສະຫງົບໃນປະເທດທາງທິດເໜືອ” ແລ້ວທູດສະຫວັນໄດ້ຮ້ອງບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ “ເບິ່ງແມ ມ້າເຫລົ່ານີ້ທີ່ອອກໄປຍັງປະເທດທາງທິດເໜືອນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈິດວິນຍານຂອງເຮົາງຽບສະຫງົບໃນປະເທດທາງທິດເໜືອ” 9 ດັ່ງນັ້ນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້ານ້ອຍວ່າ, 10 “ຈົ່ງນຳເອົາຂອງຖວາຍຈາກບັນດາຊະເລີຍ ຄືຈາກເຮນດາຍ ໂຕບີຢາ ແລະເຢດາຢາ ໃນວັນດຽວກັນນັ້ນ ຈົ່ງເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງໂຢສີຢາ ລູກຊາຍເຊຟານີຢາ ບ່ອນທີ່ລາວໄດ້ອອກມາຈາກນະຄອນບາບີໂລນ. 11 ຈົ່ງເອົາເງິນ ແລະຄຳເຮັດເປັນມົງກຸດອັນຫນຶ່ງ ແລະສວມໃສ່ເທິງຫົວຂອງໂຢຊວຍລູກຊາຍເຢໂຮຊາດັກ ມະຫາປະໂລຫິດ. 12 ຈົງເວົ້າກັບເຂົາ ແລະກ່າວວ່າ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາໄດ້ກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ດັ່ງນັ້ນຊາຍຄົນນີ້ ມີຊື່ວ່າພຣະກິ່ງ? ເຂົາຈະເຕີບໂຕໃນສະຖານທີ່ໆເຂົາຢູ່ ແລະຈາກນັ້ນເຂົາຈະກໍ່ສ້າງພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ. 13 ເຂົານັ້ນແຫລະຈະເປັນຜູ້ສ້າງພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ ແລະຈະໄດ້ຮັບກຽດຕິຍົດ ຈະປະທັບແລະປົກຄອງຢູ່ເທິງລາຊະບັນລັງຂອງເຂົາ ແລະເຂົາຈະເປັນປະໂລຫິດຄົນຫນຶ່ງຢູ່ເທິງລາດຊະບັນລັງຂອງເຂົາ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈແຫ່ງສັນຕິຈະມີຢູ່ລະຫວ່າງທ່ານທັງສອງຝ່າຍ.’ 14 ແລະມົງກຸດເຫລົ່ານັ້ນຈະຖືກວາງຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ ເພື່ອເປັນທີ່ລະນຶກເຖິງເຮນດາຍ, ໂຕບີຢາ, ເຢດາຢາ, ແລະເຮັນ ລູກຊາຍຂອງເຊຟານີຢາ. 15 ແລ້ວຄົນເຫລົ່ານັ້ນຜູ້ທີ່ຢູ່ຫ່າງໄກຈະມາຊ່ວຍ ແລະຈະສ້າງພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຊົງໄດ້ສົ່ງຂ້ານ້ອຍມາຫາພວກທ່ານ ເພາະນີ້ຈະເກີດຂື້ນ ຖ້າພວກທ່ານເຊື່ອຟັງພຮະສູດສຽງຂອງພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຢ່າງແທ້ຈິງ.”
ບົດທີ 7 7
1 ເມື່ອກະສັດດາຣິອຸດ ໄດ້ປົດຄອງເປັນເວລາສີ່ປີ, ໃນວັນທີສີ່ເດືອນທີເກົ້າ(ຊຶ່ງເປັນເດືອນກິດຊະເລັບ) ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງເຊຄາຣີຢາ. 2 ປະຊາຊົນເມືອງໄດ້ໃຊ້ທ່ານຊາເຣັດເຊ ແລະເຣເກມ-ເມເລັກ ພ້ອມກັບພັກພວກຂອງເຂົາ ເພື່ອຮ້ອງທູນຕໍ່ພຣະພັກພຣະຢາເວ. 3 ພວກເຂົາໄດ້ກ່າວຕໍ່ບັນດາປະໂລຫິດຜູ້ໄດ້ຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ແລະຕໍ່ຜູ້ປະກາດພຣະທຳວ່າ; ພວກເຂົ່ໄດ້ກ່າວວ່າ, “ ຄວນທີ່ຂ້ານ້ອຍຈະໄວ້ທຸກໆໃນເດືອນທີຫ້າດ້ວຍການອົດອາຫານ ເຫນືອນທີ່ຂ້ານ້ອຍໄດ້ເຮັດມາແລ້ວໃນຫລາຍປີ ຫລືບໍ?” 4 ດັ່ງນັ້ນ ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາໄດ້ມາເຖິງຂ້ານ້ອຍ, ແລະກ່າວວ່າ, 5 ແລະແກ່ບັນດາປະໂລຫິດວ່າ ເມື່ອພວກເຈົ້າທັງຫລາຍອົດອາຫານ ແລະໄວ້ທຸກໃນເດືອນທີຫ້າ ແລະເດືອນທີເຈັດໃເປັນເວລາເຈັດສິບປີນັ້ນ, ພວກເຈົ້າໄດ້ອົດອາຫານເພື່ອເຮົາແທ້ ຫລືບໍ? ເມື່ອພວກເຈົ້າໄດ້ກິນ ແລະດື່ມ? 6 ພວກເຈົ້າໄດ້ກິນ ແລະໄດ້ດື່ມ. ພວກເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກິນ ແລະດື່ມ ເພື່ອຕົວຂອງເຈົ້າເອງ ຫລື? 7 ທີ່ພຣະຢາເວໃດ້ປະກາດຜ່ານທາງປາກຂອງຜູ້ເປັນເຈົ້າປະກາດພຣະທຳລຸ້ນກ່ອນໆ, ເມື່ອພວກເຈົ້າຍັງຄົງໄດ້ອາໃສຢູ່ໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ແລະເມືອງທັງຫລາຍທີ່ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງໂດຍຮອບ ແລະໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານໃນແຖບ ແລະເຂດພູເຂົາທາງຕາເວັນຕົກ ຫລື?” 8 ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຢາເວໄດ້ມາເຖິງເຊຄາຣີຢາ, 9 ກ່າວວ່າ, “ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ຊົງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ, 'ຈົ່ງຕັດສິນຕາມຄວາມຍຸກຕິທຳຢ່າງແທ້ຈິງ, ຕາມພັນທະສັນຍາທີ່ສັດຊື່ ແລະເມດຕາ. ໃຫ້ແຕ່ລະຄົນກະທຳສິ່ງນີ້ກັບພ່ີນ້ອງຂອງເຂົາ. 10 ກ່ຽວກັບແມ່ໝ້າຍ ລູກກຳພ້າ ຄົນຕ່າງດ້າວຫລືຄົນຍາກຈົນ-ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງພວກເຂົາ, ແລະຢ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຄົນໃດຄິດອຸບາຍຊົ່ວໃນໃຈທີ່ຈະທຳຮ້າຍຄົນອຶ່ນ.” 11 ແຕ່ພວກເຂົາປະຕິເສດທີ່ຈະເອົາໃຈໃສ່ ແລະຍົກບ່າຂື້ນຢ່າງດື້ດຶງ.ພວກເຂົາເຮັດຫູໜັກ ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈິ່ງຈະບໍ່ໄດ້ຍິນ. 12 ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈຂອງຕົນແຂງກະດ້າງຄືຫີນເພັດ ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຍິນພຣະບັນຍັດ ຫລືຖ້ອຍຄຳທັງຫລາຍຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ. ພຣະອົງໄດ້ສົ່ງຂໍ້ຄວາມເຫລົ່ານີ້ໄປຍັງປະຊາຊົນ ໂດຍພຣະວິຍານຂອງພຣະອົງໃນສະໃຫມເລີ້ມຕົ້ນ, ໂດຍຜ່ານປາກຂອງຜູ້ປະກາດພຣະຄຳທັງຫລາຍ. ແຕ່ພວກປະຊາຊົນໄດ້ປະຕິເສດທີ່ຈະຟັງ , ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຊົງພຣະພີໂລດຕໍ່ພວກເຂົາເປັນຢ່າງຍິ່ງ. 13 ມັນໄດ້ເກີດຂື້ນ ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຊົງເອີ້ນ, ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ຟັງ. ດ້ວຍວິທີການດຽວກັນ, “ ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາໄດ້ຊົງກ່າວ, "ພວກເຂົາຈະຮ້ອງທູນຕໍ່ເຮົາ, ແຕ່ເຮົາຈະບໍ່ຟັງ. 14 ເພາະເຮົາຈະຈັດກະຈາຍພວກເຂົາໄປດ້ວຍລົມຫນຸນໄປຍັງປະຊາຊາດທັງຫລາຍທີ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຫັນ ແລະແຜ່ນດິນນັ້ນຈະຖືກຮ້າງເປົ່າຫລັງຈາກພວກເຂົາ. ເພາະວ່າຈະບໍ່ມີໃຜທ່ຽວໄປມາແຜ່ນດິນນັ້ນ ຫລືກັບມາຫາມັນອີກ ຕັ້ງແຕ່ປະຊາຊົນນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນເປັນຫນ້າພ່ິງພໍໃຈຂອງພວກເຂົາ ກາຍເປັນຮົກຮ້າງວ່າງເປົ່າ.
ບົດທີ 8 8
1 ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາມາເຖິງຂ້ານ້ອຍ, ກ່າວວ່າ, 2 “ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຊົງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ເຮົາຫວງແຫນຊີໂອນຍິ່ງໃຫຍ່ ດ້ວຍຄວາມຫວງແຫນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເຮົາຫວງແຫນ ດ້ວຍຄວາມຄຽດຮ້າຍຍິ່ງໃຫຍ່. 3 ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຊົງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ເຮົາຈະກັບໄປຍັງຊີໂອນອີກ ແລະອາໃສໃນທ່າມກາງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ເພາະວ່າເຢຣູຊາເລັມຈະຊື່ວ່າເມືອງແຫ່ງຄວາມຈິງ ແລະພູເຂົາຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຈະຊື່ວ່າພູເຂົາບໍລິສຸດ! 4 ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ຊາຍເຖົ້າແລະຍິງເຖົ້າຈະອາໄສຢູ່ຕາມຖະໜົນໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມອີກຄັ້ງ, ທຸກຄົນຕ້ອງມີໄມ້ເທົ້າຢູ່ໃນມືຂອງເຂົາ ເພາະວ່າເຂົາເຖົ້າແລ້ວ. 5 ໃນຖະໜົນຕ່າງໆຂອງເມືອງນັ້ນ ຈະເຕັມໄປດ້ວຍພວກເດັກຊາຍແລະພວກເດັກຍິງ ທີ່ກຳລັງແລ່ນຫລິ້ນຢູ່ນັ້ນ. 6 ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາໄດ້ຊົງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ໃນວັນເຫລົ່ານັ້ນ ຖ້າບາງສິ່ງເບິ່ງເຫນືອນຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້ ໃນສາຍຕາຂອງປະຊາຊົນທີ່ຍັງເຫລືອຢູ່ນີ້ ມັນຄວນເບິ່ງເຫນືອນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ໃນສາຍຕາຂອງເຮົາເໝືອນກັນບໍ? 7 ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ເບິ່ງແມ, ເຮົາຕ້ອງການຊ່ວຍປະຊາຊົນຂອງເຮົາຈາກດິນແດນທີ່ແສງອາທິດຂື້ນ ແລະຈາກດິນແດນແຫ່ງດວງແສງອາທິດຕົກ. 8 ເພາະເຮົາຈະພາພວກເຂົາກັບມາ ແລະພວກເຂົາໄປອາໄສຢູ່ທ່າມກາງນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ, ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ແລະເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ ໃນຄວາມຈິງ ແລະດ້ວຍຄວາມຊອບທຳ! 9 ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຊົງກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ພວກເຈົ້າຜູ້ຊຶ່ງຍັງຄົງຟັງຖ້ອຍຄຳທັງຫລາຍເດີມໆ ທີ່ມາຈາກປາກຂອງຜູ້ປະກາດພຣະຄຳທັງຫລາຍ. ເມື່ອຮາກຖານພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາໄດ້ຖືກວາງແລ້ວ, ນີ້ຄືພຣະວິຫານຂອງພວກເຮົາ, ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ຊົງກ່າວວ່າ: ຈົ່ງເຮັດມືຂອງເຈົ້າແຂງແຮງ ດັ່ງນັ້ນພຣະວິຫານຈຶ່ງສາມາດສ້າງຂື້ນໄດ້. 10 ເພາະວ່າກ່ອນວັນເຫລົ່ານັ້ນ ບໍ່ມີໃຜລວບລວມພືດພັນ, ບໍ່ມີໃຜໄດ້ກຳໄລ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເປັນຄົນ ຫລືສັດ, ບໍ່ມີສັນຕິພາບຈາກສັດຕູສຳລັບຜູ້ທ່ີກຳລັງຈະໄປ ຫລືກຳລັງຈະມາ. ເຮົາໄດ້ໃຫ້ພວກເຂົາທຸກຄົນຕໍ່ສູ້ຊຶ່ງກັນ ແລະກັນ ກັບເພື່ອນບ້ານຂອງຕົນ. 11 ແຕ່ບັດນີ້ມັນຈະບໍ່ຄືກັບອະດີດ, ເຮົາຈະຢູ່ກັບປະຊາຊົນທີ່ເຫລືອຢູ່. ນີ້ຄືຄຳປະກາດຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ. 12 “ ເພາະວ່າເມັດພັນແຫ່ງສັນຕິພາບຈະຖືກຫວ່ານ; ເຄືອອະງຸ່ນຈະມີໝາກ ແລະແຜ່ນດິນຈະເກີດພືດຜົນ ແລະບັນດາທ້ອງຟ້າຈະໃຫ້ນ້ຳໝອກຕົກ, ເພາະເຮົາຈະໃຫ້ປະຊາຊົນທີ່ເຫລືອຢູ່ນີ້ໄດ້ຮັບສືບທອດສິ່ງເຫລົ່ານີ້ທັງຫມົດ, ເຊື້ອຊາດຂອງຢູດາ ແລະ ເຊື້ອຊາດຂອງເຢຣູຊາເລັມເອີຍ. 13 ພວກເຈົ້າຈະເປັນຕົວຢ່າງສຳລັບບັນດາປະຊາຊາດແຫ່ງຄຳສາບແຊ່ງ, ດັ່ງນັ້ນເຮົາຈະຊ່ວຍພວກເຈົ້າ ແລະພວກເຈົ້າຈະໄດ້ເປັນແຫລ່ງພຣະພອນຢ່າງນັ້ນ. ຈົງຢ່າຢ້ານເລີຍ; ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມືຂອງພວກເຈົ້າເຂັ້ມແຂງໄດ້. 14 ເພາະພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຊົງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ວາງແຜນ ເພື່ອຈະເຮັດອັນຕະລາຍແກ່ພວກເຈົ້າ ເມື່ອບັນພະບູລຸດຂອງພວກເຈົ້າຍົວະໃຫ້ເຮົາຮ້າຍ-ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຊົງກ່າວ ແລະບໍ່ໄດ້ຜ່ອນຜັນ. 15 ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາໄດ້ວາງແຜນທີ່ຈະເຮັດອີກຄັ້ງຕໍ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະຕໍ່ເຊື້ອສາຍຢູດາເຫລົ່ານິ້ດ້ວຍ, ຢ່າຢ້ານເລີຍ! 16 ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ຄື ສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າຕ້ອງເຮັດ ທຸກຄົນຈົ່ງເວົ້າແຕ່ຄວາມຈິງກັບເພື່ອນບ້ານທຸກຄົນຂອງເຂົາ. ຈົ່ງຕັດສິນຕາມຄວາມຈິງ, ຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະສ້າງສັນຕິພາບຢູ່ທີ່ປະຕູເມືອງທັງຫລາຍຂອງຂອງພວກເຈົ້າ. 17 ຈົ່ງຢ່າວາງແຜນຊົ່ວຮ້າຍໃນໃຈຂອງພວກເຈົ້າ ເພື່ອຕໍ່ສູ້ເຊຶ່ງກັນ ແລະກັນ. ຈົ່ງຢ່າຮັກຄຳປະຕິຍານບໍ່ຈິງ ເພາະເຮົາກຽດຊັງສິ່ງເຫລົ່ານີ້ - ນີ້ຄືຄຳປະກາດຂອງພຣະຢາເວ.” 18 ຈາກນັ້ນ ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຢາເວຈອມໂຍທາໄດ້ມາເຖິງຂ້ານ້ອຍ, ກ່າວວ່າ, 19 “ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຊົງກ່າວດັ່ງນີ້: ການອົດອາຫານໃນເດືອນທີສີ່, ເດືອນທີຫ້າ, ເດືອນທີເຈັດ ແລະເດືອນທີສິບ ຈະເປັນທີ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຊົມຊື່ນຄວາມຍິນດີ ແລະເທດສະການຄວາມສຸກສຳລັບເຊື້ອສາຍຢູດາ. ເຫດສະນັ້ນຈົ່ງຮັກຄວາມຈິງ ແລະສັນຕິພາບ. 20 ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຊົງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ປະຊາຊົນຈະມາອີກຄັ້ງ, ແມ້ວ່າຄົນເຫລົ່ານັ້ນຈະອາໃສຢູ່ໃນເມືອງຕ່າງໆ. 21 ຄົນທັງຫລາຍຂອງເມືອງຫນຶ່ງຈະໄປຫາອີກເມືອງເມືອງເມືອງໜຶ່ງ, ກ່າວວ່າ, ‘ ຈົ່ງໄປ ຈົ່ງພາກັນໄປອ້ອນວອນຕໍ່ພຣະພັກຂອງພຣະຢາເວ ແລະເພື່ອສະແຫວງຫາພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ! ເຮົາ ພວກເຮົາເອງກໍກຳລັງຈະໄປດ້ວຍ. 22 ’ປະຊາຊົນທັງຫລາຍ ແລະບັນດາປະຊາຊາດທີ່ເຂັ້ມແຂງຈະມາສະແຫວງຫາພຣະຢາເວຈອມໂຍທາໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ແລະຮ້ອງທູນຂໍພຮະເມດຕາຂອງພຣະຢາເວ. 23 ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຊົງກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ໃນວັນເຫລົ່ານີ້ ຜູ້ຊາຍສິບຄົນຈາກທຸກຊາດ, ທຸກພາສາ ຈະຈັບຊາຍເສື້ອຄຸມຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະກ່າວວ່າ, ‘ໃຫ້ເຮົາຈະໄປນຳເຈົ້າ, ເພາະເຮົາໄດ້ຍິນວ່າພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ກັບພວກທ່ານ!’”
ບົດທີ 9 9
1 ນີ້ຄືປະກາດຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຢາເວກ່ຽວກັບ ແຜ່ນດິນຮັດຣັກ ແລະເມືອງດາມາເຊ ເພາະພຣະເນດຂອງພຣະຢາເວແກ່ມະນຸດຊາດ ແລະ ເຜົ່າພັນຂອງອິດສະຣາເອນທັງໝົດດ້ວຍ. 2 ນີ້ຄືຄຳປະກາດກ່ຽວກັບຮຳມາດ ຊຶ່ງມີເຂດແດນຕິດກັນກັບດາມັສກັດ ແລະກ່ຽວກັບເມືອງຕີເຣແລະຊີໂດນ, ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາຈະສະຫລາດກໍຕາມ. 3 ເມືອງຕີເຣໄດ້ສ້າງກຳແພງເມືອງທີ່ແຂງແຮງສຳລັບຕົນເອງ ແລະສະສົມເງິນໄວ້ເປັນກອງຄືກອງຂີ້ຝຸ່ນ ແລະຄຳບໍລິສຸດຄືຂີ້ຕົມຕາມຖະໜົນທັງຫລາຍ. 4 ແຕ່ເບິ່ງແມ ອົງພຣະຢາເວຈະຢືດຊັບສິນຂອງເຂົາ ແລະທຳລາຍຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງເຂົາລົງໄປໃນນ້ຳທະເລ, ດັ່ງນັ້ນເມືອງນີ້ຈະຖືກເຜົາຜານດ້ວຍໄຟ. 5 ຈະເຫັນ ແລະມີຄວາມຢ້ານ! ເມືອງຄາຊາຈະສັ່ນສະທ້ານເປັນຢ່າງຍິ່ງ! ຄວາມຫວັງຂອງເມືອງເອັກໂຣນ ຈະລົ້ມສະລາຍ! ກະສັດຈາກເມືອງຄາຊາ ຈະພິນາດລົງ ແລະເມືອງອາຊະກາໂລນຈະບໍ່ມີຄົນອາໄສຢູ່. 6 ຄົນແປກຫນ້າ ຈະໃຊ້ເມືອງອາຊະໂດດເປັນບ້ານຂອງພວກເຂົາ ແລະເຮົາຈະທຳລາຍຄວາມຈອງຫອງຂອງຄົນຟີລິດສະຕີນ. 7 ເພາະເຮົາຈະເອົາເລືອດຂອງພວກເຂົາອອກມາຈາກປາກຂອງພວກເຂົາທັງຫລາຍ ແລະເອົາສິ່ງເປື້ອນເປິອອກໄປຈາກຫວ່າງແຂ້ວຂອງພວກເຂົາ. ຈາກນັ້ນພວກເຂົາຈະກາຍເປັນຜູ້ທີ່ຈະເຫລືອຢູ່ນັ້ນສຳລັບພະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາເໝືອນຕະກຸນຫນຶ່ງໃນຢູດາ ແລະເອັກໂຣນຈະກາຍເປັນເຫນືອນກັນກັບຄົນເຢບຸດ. 8 ເຮົາຈະຕັ້ງຄ້າຍຢູ່ຂ້າງພຣະວິຫານຂອງເຮົາ ຕໍ່ສູ້ກອງທັບຂອງສັດຕູ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ມີໃຜສາມາດຜ່ານເຂົ້າໄປ ຫລືກັບອອກມາເພາະະບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດມາບີບບັງຄັບຂົ່ມເຫງພວກເຂົາໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ. ເພາະບັດນີ້ເຮົາເບິ່ງແຍງດິນແດນຂອງເຮົາດ້ວນດວງຕາຂອງເຮົາເອງ! 9 ລູກສາວຊີໂອນເອີຍ! ຈົ່ງຊື່ນບານດ້ວຍຄວາມຊຶ່ນຊົມຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ, ລູກສາວແຫ່ງເຢຣູຊາເລັມເອີຍ! ຈົ່ງໂຫ່ຮ້ອງດ້ວຍຄວາມສຸກ! ເບິ່ງແມ ກະສັດຂອງເຈົ້າກຳລັງສະເດັດມາຫາພວກເຈົ້າແລ້ວດ້ວຍຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະກຳລັງຈະຊ່ວຍພວກເຈົ້າ.ພຣະອົງຊົງຖ່ອມໃຈ ແລະກຳລັງປະທັບເທິງຫລັງລາ, ເທິງຫລັງລາໂຕຫນຶ່ງ. 10 ຈາກນັ້ນເຮົາຈະທຳລາຍລົດມ້າຮົບທີ່ມາຈາກເອຟຣາຢິມ ແລະມ້າຈາກເຢຣູຊາເລັມ ແລະທະນູທີ່ມາຈາກສົງຄາມ, ເພາະພຣະອົງຈະປະກາດສັນຕິສຸກແກ່ບັນດາປະຊາຊາດ ແລະການປົກຄອງຂອງພຣະອົງ ຈະເລີ້ມຈາກທະເລນີ້ໄປເຖິງທະເລນັ້ນ ແລະຈາກແມ່ນ້ຳນັ້ນໄປເຖິງສຸດປາຍແຜ່ນດິນໂລກ. 11 ສຳລັບພວກເຈົ້າກໍເໝືອນກັນ, ດ້ວຍເລືອດແຫ່ງຄຳໝັ້ນສັນຍາຂອງເຮົາກັບພວກເຈົ້າ, ເຮົາຈະປົດປ່ອຍພວກນັກໂທດອອກໄປຈາກຂຸມທີ່ບໍ່ມີນ້ຳ. 12 ພວກນັກໂທດແຫ່ງຄວາມຫວັງເອີຍ,ຈົ່ງກັບໄປກຳແພງເມືອງທີ່ເຂັ້ມແຂງ! ໃນວັນນີ້ເຮົາກຳລັງປະກາດວ່າ ເຮົາຈະຊົດໃຊ້ເປັນເວລາສອງເທົ່າແກ່ພວກເຈົ້າ. 13 ເພາະເຮົາໄດ້ໂກງຢູດາ ເຫນືອນກັບຄັນທະນູຂອງເຮົາ, ເຮົາໄດ້ເຕີມຄວາມສັ່ນຂອງເຮົາດ້ວຍເອຟຣາຢິມ. ເຮົາໄດ້ປຸກລູກຊາຍທັງຫລາຍຂອງພວກເຈົ້າຄືຊີໂອນ, ຕໍ່ສູ້ກັບລູກຊາຍທັງຫລາຍ, ຄື ກຣີກ, ແລະເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າຄືຊີໂອນ, ເປັນຄືດາບນັກຮົບ! 14 ພຣະຢາເວ ຈະປະກົດແກ່ພວກເຂົາ ແລະລູກທະນູຂອງພຣະອົງຈະຖືກຍິງອອກໄປເໝືອນດັ່ງຟ້າແມບ! ເພາະພຣະອົງພຣະຢາເວຂອງຂ້ານ້ອຍ. ພຣະຢາເວຈະເປົ່າແກທອງເຫລືອງ ແລະຊົງໄປຂ້າງຫນ້າດ້ວຍພາຍຸຈາກເທມານ. 15 ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຈະປົກປ້ອງຮັກສາພວກເຂົາໄວ້ ແລະພວກເຂົາທັງຫລາຍຈະເຜົາຜານພວກເຂົາ ແລະເອົາຊະນະພວກກ້ອນຫີນຂອງສະຫລີງທັງຫມົດ. ຈາກນັ້ນພວກເຂົາຈະດື່ມເ ແລະໂຫ່ຮ້ອງເຫນືອນຄົນເມົາຫລົ້າອະງຸ່ນ, ແລະພວກເຂົາຈະຖືກເຕັມເໝືອນເຫລົ້າອະງຸ່ນ ເຫນືອນຖ້ວຍທັງຫລາຍ, ເຫນືອນກັບມຸມແຈທັງຫລາຍຂອງແທ່ນບູຊາ. 16 ດັ່ງນັ້ນພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາຈະຊ່ວຍພວກເຂົາ ໃນວັນນັ້ນ; ພວກເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງພຣະອົງເຫນືອນຝູງສັດ. ພວກເຂົາຈະເປັນເໝືອນດັ່ງແກ້ວເພັດ ຊຶ່ງຕິດຢູ່ໃນມົງກຸດທີ່ສ່ອງແສງໃນແຜ່ນດິນຂອງພຣະອົງ. 17 ພວກເຂົາຊ່າງດີ ແລະງົດງາມ! ຄົນໜຸ່ມທັງຫລາຍຈະເລີນເຕີບໃຫຍ່ງອກງາມດ້ວຍເມັດເຂົ້າ ແລະຍິງສາວຈະເລີນງອກງາມດ້ວຍເຫລົ້ານ້ຳອະງຸ່ນ.
ບົດທີ 10 10
1 ຈົ່ງທູນຂໍຝົນຈາກພຣະຢາເວ ໃນຍາມຝົນທ້າຍລະດູ -ພຣະຢາເວຈະໃຫ້ເກີດພາຍຸຝົນຄະນອງ- ແລະພຣະອົງຈະປະທານຫ່າຝົນໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນ ແລະພືດຜັກໃນທົ່ງນາ. 2 ສຳລັບຮູບເຄົາລົບປະຈຳເຮືອນທັງຫລາຍທີ່ເວົ້າບໍ່ຈິງ; ແລະພວກໝໍດູກໍເຫັນນິມິດບໍ່ຈິງ; ໄດ້ເລົ່າຄວາມຝັນບໍ່ຈິງ ແລະໃຫ້ຄຳເລົ້າໂລມໃຈອັບປະໂຫຍດ, ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ປົບໜີເໝືອນກັບຝູງແກະທີ່ບໍ່ມີຈຸດຫມາຍທີ່ຖືກຂົ່ມເຫງ ແລະທຸກຍາກລຳບາກເພາະບໍ່ມີຜູ້ລ້ຽງ. 3 ຄວາມຮ້າຍຂອງເຮົາເຜົາຜານພວກຜູ້ລ້ຽງແກະ; ມັນເປັນແກະຕົວຜູ້ຄື-ພວກຜູ້ນຳ-ທີ່ເຮົາຈະລົງໂທດ. ພຣະຢາເວຈອມໂຍທາຈະຢູ່ກັບຝູງແກະຂອງພຣະອົງ ຄືເຊື້ອສາຍຢູດາ ແລະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາ ເປັນເຫນືອນມ້າຮົບຂອງພຣະອົງໃນສົງຄາມ! 4 ຫົວຫິນມຸມມາຈາກພວກເຂົາ; ເຂັມມູດເຕັນຈະມາຈາກພວກເຂົາ; ທະນູສົງຄາມຈະມາຈາກພວກເຂົາ; ບັນດາຜູ້ປົກຄອງຈະມາລວມຕົວກັນມາຈາກພວກເຂົ້າ. 5 ພວກເຂົາຈະເປັນເຫນືອນນັກຮົບທັງຫລາຍ ຜູ້ຊຶ່ງຢຽບຢ່ຳສັດຕູທັງຫລາຍຂອງພວກເຂົາໃນຂີ້ຕົມຕາມຖະໜົນ; ໃນສົງຄາມ ພວກເຂົາຈະສູ້ຮົບ ເພາະພຣະຢາເວສະຖິດຢູ່ກັບຄົນເຫລົ່ານັ້ນ, ແລະຄົນທີ່ຂີ່ມ້າຮົບທັງຫລາຍຈະອັບອາຍ. 6 ເຮົາຈະເສີມກຳລັງໃຫ້ເຊື້ອສາຍຂອງຢູດາ ແລະເຮົາຈະຊ່ວຍປົກປ້ອງເຊື້ອສາຍຂອງໂຢເຊັບໃຫ້ລອດພົ້ນ ແລະເຮົາຈະນຳພວກເຂົາຄືນມາອີກສູ່ສະພາບເດີມ ແລະເມດຕາພວກເຂົາ. ເຖິງແມ້ວ່າ ພວກເຂົາຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ເຮົາກໍບໍ່ໄດ້ຖີ້ມພວກເຂົາອອກໄປ, ເພາະເຮົາຄືພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ, ເຮົາຈະຟັງຄຳອ້ອນວອນຂອງພວກເຂົາ. 7 ແລະຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາທັງຫລາຍຈະຊົມຊື່ນຍິນດີເໝືອນໄດ້ດື່ມເຫລົ້າອະງຸ່ນ; ພວກລູກຫລານຂອງພວກເຂົາຈະໄດ້ເຫັນ ແລະຊົມຊື່ນຍິນດີ. ແລະຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາຈະຍິນດີລົ້ນເຫລືອໃນເຮົາ. 8 ເຮົາຈະຜິວປາກຮ້ອງເອີ້ນພວກເຂົາ ແລະຮວບຮວມພວກເຂົາໄວ້, ເພາະພວກເຮົາຈະຍິ່ງໃຫ່ຍເຫນືອນທີ່ພວກເຂົາເຄີຍເປັນມາກອ່ນ. 9 ເຮົາໄດ້ຫວ່ານພວກເຂົາໄປທ່າມກາງປະຊາຊົນທັງຫລາຍ, ແຕ່ພວກເຂົາຈະລະນຶກເຖິງເຮົາໃນບັນດາປະເທດທີ່ຫ່າງໄກທັງຫລາຍນັ້ນ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາ ແລະລູກຫລານທັງຫລາຍຂອງພວກເຂົາ ຈະດຳລົງຊີວິດຢູ່ ແລະຈະກັບຄືນມາ. 10 ພວກເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາມາສູ່ສະພາບເດີມຈາກແຜ່ນດິນເອຢິບ ແລະຈະຮວບຮວມພວກເຂົາມາຈາກປະເທດອັດຊີເຣຍ. ແລະເຮົາຈະນຳພວກເຂົາມາເຖິງແຜ່ນດິນກິເລອາດ ແລະພູເລບານອນ ຈົນກວ່າບ່ອນນັ້ນຈະບໍ່ມີບ່ອນໃຫ້ພວກເຂົາຢູ່. 11 ເຮົາຈະຜ່ານຂ້າມທະເລແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກ; ເຮົາຈະໂຈມຕີຟອງທະເລນັ້ນ ແລະຈະເຮັດໃຫ້ທີ່ເລິກທັງຫລາຍຂອງແມ່ນໍ້ານີເລແຫ້ງ. ຄວາມມີອຳນາດຂອງອັດຊີເຣຍຈະຕົກຕ່ຳ ແລະໄມ້ຄ້ອນສຳລັບກະສັດຂອງເອຢິບຈະຖືກຖອດອອກໄປ. 12 ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເຂັ້ມແຂງ ດ້ວຍຕົວເຮົາເອງ, ແລະພວກເຂົາຈະດຳເນີນຊີວິດໃນນາມຂອງເຮົາ-ນີ້ຄືຄຳປະກາດຂອງພຣະຢາເວ.
ບົດທີ 11 11
1 ເລບານອນເອີຍ, ຈົ່ງໄຂບັນດາປະຕູທັງຫລາຍຂອງພວກເຈົ້າ ເພື່ອໄຟຈະໄດ້ເຜົາຜານໄມ້ແປກທັງຫລາຍຂອງພວກເຈົ້າ! 2 ຕົ້ນໄມ້ແປກເອີຍ, ຈົ່ງຮ້ອງໄຫ້ສາ ເພາະໄມ້ແປກໄດ້ລົ້ມລົງແລ້ວ! ສິ່ງທີ່ສະງ່າງາມໄດ້ຖືກທຳລາຍລ້າງ! ຕົ້ນໂອກເມືອງບາຊານເອີຍ ຈົ່ງຮ້ອງໄຫ້ ເພາະປ່າທຶບໄດ້ລົ້ມລົງໝົດແລ້ວ. 3 ພວກຜູ້ລ້ຽງແກະທັງຫລາຍຮ້ອງໄຫ້ຂຶ້ນ ເພາະວ່າກຽດຕິຍົດຂອງພວກເຂົາກໍຖືກທຳລາຍໄປແລ້ວ! ສຽງຮ້ອງຄໍ່າຄວນຂອງຝູງສິງໂຕໜຸ່ມ, ເພາະຄວາມພາກພູມໃຈຂອງແມ່ນໍ້າຈໍແດນໄດ້ຖືກທຳລາຍແລ້ວ! 4 ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ພຣະຢາເວ ພຣະເຈົ້າຂອງຂ້ານ້ອຍຊົງກ່າວວ່າ, “ ເຫນືອນຄົນລ້ຽງຝູງແກະຄົນຫນຶ່ງ, ເຝົ້າເບິ່ງຝຸງແກະ ຊຶ່ງຈະຖືກຂ້າເປັນອາຫານ! 5 ( ຄົນທັງຫລາຍຜູ້ຊຶ່ງຊື້ພວກມັນແລະຜູ້ທີ່ຂ້າພວກມັນເປັນອາຫານ, ແລະບໍ່ໄດ້ລົງໂທດ, ແລະຄົນທັງຫລາຍທີ່ຂາຍພວກມັນເວົ້າວ່າ, ‘ ສາທຸການແດ່ພຣະຢາເວ! ຂ້ານ້ອຍຮັ່ງມີແລ້ວ! ’ ເພາະຜູ້ລ້ຽງແກະທັງຫລາຍເຮັດວຽກເພື່ອເຈົ້າຂອງທັງຫລາຍຂອງຝຸງແກະ ບໍ່ມີຄວາມສົງສານພວກມັນ.) 6 ເພາະເຮົາບໍ່ໄດ້ສົງສານບັນດາຄົນທີ່ອາໃສຂອງແຜ່ນດິນນັ້ນອີກຕໍ່ໄປ!-ນີ້ຄືຄຳປະກາດຂອງພຣະຢາເວ. ເບິ່ງແມ! ຕົວເຮົາເອງທີີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາທຸກຄົນຕົກຢູ່ໃນມືຂອງເພື່ອນບ້ານຂອງພວກເຂົາ ແລະໃນພະຫັດຂອງກະສັດຂອງພວກເຂົາ ແລະພວກເຂົາຈະທຳລາຍແຜ່ນດິນນີ້ ແລະເຮົາຈະບໍ່ຊ່ວຍເຫລືອຈັກຄົນໃຫ້ພົ້ນຈາກມືຂອງພວກເຂົາເລີຍ.” 7 ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ລ້ຽງຝູງແກະທີ່ຖືກກຳນົດໃຫ້ຖືກຂ້າເປັນອາຫານ, ເພາະຄົນເຫລົ່ານັ້ນຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຈັດການຝູງແກະ; ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເອົາໄມ້ເທົ້າສອງອັນ, ອັນໜຶ່ງໃຫ້ຊື່ວ່າ "ພຣະຄຸນ." ອີກອັນໜຶ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຊື່ວ່າ "ເອກະພາບ." ດ້ວຍວິທີຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລ້ຽງດູຝູງແກະນັ້ນ. 8 ໃນເດືອນຫນຶ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ທຳລາຍຜູ້ລ້ຽງແກະສາມຄົນ ແລະເພາະຂ້າພະເຈົ້າຫມົດຄວາມອົດທົນ ກັບພວກເຂົາ, ແລະພວກເຂົາກຽດຊັງຂ້າພະເຈົ້າເໝືອນກັນ. 9 ຈາກນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອກຕໍ່ເຈົ້າຂອງທັງຫລາຍວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ເຮັດວຽກເປັນຄົນລ້ຽງແກະໃຫ້ທ່ານອີກຕໍ່ໄປ. ແກະທີ່-ກຳລັງຈະຕາຍ ໃຫ້ພວກມັນຖາມເທີ້ນ; ແກະນັ້ນກຳລັງຖືກທຳລາຍ -ໃຫ້ມັນຖືກທຳລາຍເທີ້ນ; ໃຫ້ແກະນັ້ນທີ່ຍັງເຫລືອຢູ່ກິນເນື້ອຂອງພວກມັນກັນເອງ.” 10 ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນຳເອົາໄມ້ເທົ້າທີ່ຊື່ "ພຣະຄຸນ" ນັ້ນມາອອກ ແລະຫັກມັນ ເພື່ອຫັກພັນທະສັນຍາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດກັບເຜົ່າທັງຫມົດທັງຫລາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. 11 ໃນວັນທິ່ພັນທະສັນຍາຖືກຍົກເລີກ ແລະຄົນເຫລົ່ານັ້ນທີ່ຈັດການຝຸງແກະ ແລະຜູ້ຊຶ່ງກຳລັງເຝົ້າເບິ່ງຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ຮູ້ວ່າພຣະຢາເວໄດ້ຊົງກ່າວແລ້ວ. 12 ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບອກພວກເຂົາວ່າ, “ຖ້າເບິ່ງເຫນືອນວ່າມັນດີຕໍ່ພວກທ່ານ, ຈົ່ງເອົາຄ່າຈ້າງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແຕ່ຖ້າບໍ່ແມ່ນ ກໍບໍ່ຈ່າຍຄ່າຈ້າງຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນ” ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາກໍໄດ້ຈ່າຍເິງນຄ່າຈ້າງຂ້າພະເຈົ້າ-ຈຳນວນເງິນສາມສິບຫລຽນ. 13 ຈາກນັ້ນພຣະຢາເວໄດ້ຊົງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງສະສົມເງິນນັ້ນໄວ້ໃນຄັງ, ຄ່າຈ້າງທີ່ງົດງາມທິ່ພວກເຂົາປະເມີນຄ່າເຈົ້າ," ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ເອົເງິນສາມສີບຫລຽນ ແລະສະສົມມັນໄວ້ໃນຄັງໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະຢາເວ. 14 ຈາກນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຫັກໄມ້ເທົ້າອັນທີສອງທີ່ຊື່ວ່າ" ເອກະພາບ" ເພື່ອຕັດຄວາມເປັນພີ່ນ້ອງລະຫວ່າງຢູດາ ແລະອິດສະຣາເອນ. 15 ພຣະຢາເວໄດ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ອີກຄັ້ງຫນຶ່ງ, ຈົ່ງຈັບເຄື່ອງໃຊ້ຂອງຜູ້ລ້ຽງແກະໂງ່ຈ້າຂຶ້ນມາເພື່ອເຈົ້າເອງ, 16 ເບິ່ງແມ, ຈົງເບິ່ງເຮົາຈະຕັ້ງຜູ້ລ້ຽງແກະຜູ້ໜຶ່ງໃນແຜ່ນດິນນີ້. ເຂົາຈະບໍ່ສົນໃຈຄວາມພິນາດຂອງແກະ. ເຂົາຈະບໍ່ສະແຫວງຫາແກະທີ່ກະຈັດກະຈາຍ, ຫລືຈະບໍ່ຮັກສາແກະພິການ. ເຂົາບໍ່ລ້ຽງແກະທີ່ແຂງແຮງ, ແຕ່ຈະກິນເນື້ອຂອງແກະອ້ວນພີ ແລະຫັກເລັບຕີນຂອງແກະນັ້ນ. 17 ວິບັດແກ່ຜູ້ລ້ຽງແກະທີ່ອັບປະໂຫຍດ ຜູ້ທີ່ປະຖິ້ມຝູງແກະນັ້ນມາຕໍ່ສູ້ກັບແຂນຂອງເຂົາ ແລະຕາຂວາຂອງເຂົາ! ຂໍໃຫ້ແຂນຂອງເຂົາຫ່ຽວແຫ້ງ ແລະຕາເບື້ອງຂວາຂອງເຂົາບອດໄປ!”
ບົດທີ 12 12
1 ນີ້ຄືການປະກາດຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະຢາເວກ່ຽວກັບອິດສະຣາເອນ-ຄຳປະກາດຂອງພຣະຢາເວ, ຜູ້ຊຶ່ງຊົງຂຶງທ້ອງຟ້າອອກ ແລະວາງຮາກຖານຂອງແຜ່ນດິນ, ຜູ້ຊົງໃສ່ຈິດວິນຍານຂອງມະນຸດຊາດໃວ້ໃນມະນຸດ, 2 “ເບິ່ງແມ, ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ເມືອງເຢຣູຊາເລັມເປັນຈອກແຫ່ງຄວາມມືນເມົາສຳລັບປະຊາຊົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບໆ. ແລະຈອກນັ້ນ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຍ່າງໂຊເຊ, ມັນຈະເປັນເຊັ່ນດຽວກັນສຳລັບຢູດາເໝືອນດັ່ງການຖືກປິດອ້ອມນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. 3 ໃນວັນນັ້ນ, ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ເຢຣູຊາເລັມເປັນຫີນໜັກສຳລັບປະຊາຊົນທັງຫມົດ. ໃຜກໍຕາມທີ່ພະຍາຍາມຍົກຫີນນັ້ນຂຶ້ນ ຈະເຮັດໃຫ້ຕົວເອງບາດເຈັບຢ່າງສາຫັດ ແລະບັນດາປະຊາຊາດແຫ່ງແຜ່ນດິນໂລກ ຈະລວມຕົວກັນຕໍ່ສູ້ເມືອງນັ້ນ. 4 ນີ້ຄືຄຳປະກາດຂອງພຣະຢາເວ ໃນວັນນັ້ນ- ເຮົາຈະໂຈມຕີມ້າທຸກໂຕດ້ວຍຄວາມສະຍອງຂັວນ ແລະຜູ້ຂີ່ມ້າທຸກຄົນດ້ວຍຄວາມບ້າປ່ວງໄປ. ເຮົາຈະມືນຕາເບິ່ງເຊື້ອສາຍຢູດາ ແລະເຮົາຈະໂຈມຕີມ້າທຸກໂຕຂອງສັດຕູຕາບອດໄປ. 5 ຈາກນັ້ນຜູ້ນຳທັງຫລາຍຂອງຢູດາຈະຄິດໃນໃຈຂອງພວກເຂົາາທັງຫລາຍວ່າ ‘ຄົນທັງຫລາຍຜູ້ອາໃສຢູ່ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ ຄືກຳລັງຂອງພວກເຮົາ ເພາະວ່າພຣະຢາເວຈອມໂຍທາ ຄືພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ’ 6 ໃນວັນນັ້ນ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ນຳຂອງຢູດາທັງຫລາຍ ເປັນເຫນືອນຫມໍ້ໄຟທ່າມກາງໄມ້ ແລະເຫນືອນໂຄມໄຟທ່າມກາງຕົ້ນເຂົ້າທີ່ຢຶນຢູ່ ເພາະພວກເຂົາຈະກຶນກະນປະຊາຊົນທັງຫລາຍທີ່ຢູ່ຮອບໆ ທາງດ້ານຂວາ ແລະທາງດ້ານຊ້າຍຂຶງພວກເຂົາ. ນະຄອນຊາວເຢຣູຊາເລັມຈະຢູ່ທີ່ຂອງເຮົາອີກຄັ້ງ.’ 7 ພຣະຢາເວຈະຮັກສາເຕັນຂອງຢູດາກ່ອນ, ເພື່ອວ່າສະຫງ່າລາສີຂອງເຊື້ອສາຍດາວິດ ແລະກຽດຕິຍຸດເຫລົ່ານັ້ນຜູ້ອາໃສໃນນະຄອນເຢຣູຊາເລັມຈະບໍ່ໄດ້ຍິ່ງໃຫ່ຍໄປກວ່າຄົນທີ່ເຫລືອຢູດາ. 8 ໃນວັນນັ້ນພຣະຢາເວຈະປົກປ້ອງຊາວເມືອງເຢຣູຊາເລັມ, ແລະໃນວັນນັ້ນ ຄົນເຫລົ່ານັ້ນ ທີ່ອ່ອນກຳລັງທ່າມກາງຂອງພວກເຂົາ ຈະເປັນເໝືອນດາວິດ, ໃນຂະນະທີ່ເຊື້ອສາຍຂອງດາວິດ, ຈະເປັນເຫນືອນພຣະເຈົ້າ ເຫນືອນເທວະດາຂອງພຣະຢາເວຢູ່ຂ້າງຫນ້າພວກເຂົາ. 9 ຕໍ່ມາໃນວັນນັ້ນ ເຮົາຈະເລີ້ມຕົ້ນທຳລາຍບັນດາປະຊາຊາດທັງໝົດທີ່ມາຕໍ່ສູ້ນະຄອນເຢຣູຊາເລັມ. 10 ແຕ່ເຮົາຈະຖອກເທພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມສົງສານ ແລະຄຳອ້ອນວອນເທິງເຊື້ອສາຍດາວິດ ແລະຄົນທັງຫລາຍທີ່ອາໃສຢູ່ເຢຣູຊາເລັມ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະເຫັນເຮົາ ຜູ້ດຽວທີ່ພວກເຂົາໄດ້ແນມຜ່ານ. ພວກເຂົາຈຶ່ງຈະໂສກເສົ້າເສຍໃຈ ເພື່ອເຮົາ ເຫນືອນຜູ້ທີ່ໂສກເສົ້າເສຍໃຈໃຫ້ແກ່ລູກຊາຍຄົນດຽວຂອງຕົນ; ພວກເຂົາຈະໄວ້ທຸກໂສກເສົ້າເສຍໃຈຢ່າງຂົ່ມຂື່ນ; ສຳລັບພວກເຂົາເຫນືອນຄົນເຫລົ່ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ໂສກເສົ້າເສຍໃຈເຖິງການຕາຍຂອງລູກຊາຍກົກຂອງຕົນ. 11 ໃນວັນນັ້ນ ຜູ້ໂສກເສົ້າເສຍໃຈໃນເຢຣູຊາເລັມຈະເປັນເໝືອນຜູ້ໂສກເສົ້າເສຍໃຈທີ່ຮາດັດ ຣິມໂມນ ທີ່ທົ່ງພຽງເມກິດໂດ. 12 ແຜ່ນດິນນັ້ນ, ຈະໂສກເສົ້າເສຍໃຈແຕ່ລະຕະກູນ ແຍກອອກຈາກຕະກູນຕ່າງໆ. ຕະກູນຂອງເຊື້ອສາຍເດວິດຈະຖືກແຍກ ແລະບັນດາເມຍຂອງພວກເຂົາ ຈະຖືກແຍກອອກຈາກຜູ້ຊາຍທັງຫລາຍ. ຕະກູນຂອງເຊື້ອສາຍນາທານຈະຖືກແຍກອອກ ແລະບັນດາເມາຍທັງຫລາຍຂອງພວກເຂົາ ຈະຖືກແຍກອອກຈາກຜູ້ຊາຍທັງຫລາຍ. 13 ຕະກູນຂອງເຊື້ອຍສາຍເລວີຈະຖືກແຍກ ແລະບັນດາເມຍຂອງພວກເຂົາ ຈະຖືກແຍກອອກຈາກຜູ້ຊາຍທັງຫລາຍ. ຕະກູນຂອງເຊື້ອສາຍຊິເມອີຈະຖືກແຍກ ແລະບັນດາເມຍຂອງພວກເຂົາ ຈະຖືກແຍກອອກຈາກຜູ້ຊາຍທັງຫລາຍ. 14 ທຸກຕະກູນຂອງຕະກູນຕ່າງໆ ທີ່ເຫລືອຢູ່- ແຕ່ລະຕະກູນຈະຖືກແຍກ ແລະບັນດາເມຍຂອງພວກເຂົາ ຈະຖືກແຍກອອກຈາກຜູ້ຊາຍທັງຫລາຍ.”
ບົດທີ 13 13
1 “ໃນວັນນັ້ນນ້ຳພຸຈະພຸ່ງຂຶ້ນສຳລັບຄອບຄົວຂອງດາວິດ ແລະຊາວເຢຣູຊາເລັມ, ເພາະຄວາມບາບ ແລະຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາ. 2 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານກ່າວວ່າ “ຕໍ່ມາໃນວັນນັ້ນ ເຮົາຈະຕັດຊື່ຂອງບັນດາຮູບເຄົາລົບໃຫ້ໜີຈາກແຜ່ນດິນ ແລະພວກເຂົາຈະບໍ່ຈື່ຈຳຊື່ນັ້ນອີກຕໍ່ໄປ ເຮົາຈະໄລ່ຜູ້ປະກາດພຣະທຳ ແລະວິນຍານທີ່ຊົ່ວຮ້າຍອອກໄປຈາກແຜ່ນດິນ 3 ຕໍ່ມາ ຖ້າມີຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ໃດທຳນວາຍຢູ່ ພໍ່ແມ່ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດຈະບອກລາວວ່າ ‘ເຈົ້າຈະບໍ່ມີຊີວິດຢູ່ເພາະເຈົ້າເວົ້າຂີ້ຕົວະໃນພຣະນາມຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ’ ພໍ່ແມ່ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດລາວມາຈະແທງລາວໃຫ້ຊອດຖ້າລາວທຳນວາຍຢ່າງນັ້ນ 4 5 6 ຕໍ່ມາໃນວັນນັ້ນ ພວກຜູ້ທຳນວາຍທຸກຄົນຈະມີຄວາມອັບອາຍ ເພາະນິມິດຂອງເຂົາເອງ ເມື່ອພວກເຂົາທຳນວາຍ ພວກເຂົາຈະບໍ່ນຸ່ງເສື້ອຊັ້ນນອກທີ່ເປັນຂົນສັດ 5 ແຕ່ພວກເຂົາຈະເວົ້າວ່າ ‘ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຜູ້ທຳນວາຍ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຊາວນາ ເພາະວ່າເຂົາໄດ້ຊື້ຂ້າພະເຈົ້າມາເປັນທາດຕັ້ງແຕ່ຍັງໜຸ່ມໆ 6 ແລ້ວພວກເຂົາຈະຖາມເພິ່ນວ່າ ‘ເປັນຫຍັງມືຂອງທ່ານຈຶ່ງເປັນບາດ’ ເພິ່ນຕອບວ່າ ‘ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເປັນບາດໃນເຮືອນຂອງພວກເພື່ອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ’” 7 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານກ່າວວ່າ “ດາບເອີຍ ຈົ່ງຕື່ນຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ພວກຜູ້ລ້ຽງແກະຂອງເຮົາຈົ່ງຕໍ່ສູ້ຜູ້ທີ່ເປັນເພື່ອນມິດຂອງເຮົາ ຈົ່ງຕີຜູ້ລ້ຽງແກະ ແລະຝູງແກະນັ້ນຈະກະຈັດກະຈາຍໄປ ເຮົາຈະກຳມືຂອງເຮົາເທິງບັນດາແກະໂຕນ້ອຍໆ” 8 9 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກ່າວວ່າ ຢູ່ມາທົ່ວທັງແຜ່ນດິນນີ້ຈະຕ້ອງຈິບຫາຍພິນາດໄປສອງສ່ວນ ແຕ່ໜຶ່ງສ່ວນສາມຈະຍັງເຫລືອຢູ່ 9 ເຮົາຈະເອົາໜຶ່ງສ່ວນສາມນີ້ໃສ່ໃນໄຟ ແລະຈະຊຳລະພວກເຂົາເໝືອນຫລອມເງິນ ແລະເຮົາຈະລອງເບິ່ງພວກເຂົາເໝືອນລອງເບິ່ງຄຳ ພວກເຂົາຈະຮ້ອງທູນອອກນາມຂອງເຮົາ ແລະເຮົາຈະຕອບພວກເຂົາ ເຮົາຈະກ່າວວ່າ ‘ພວກນີ້ແມ່ນຊົນຊາດຂອງເຮົາ’ ແລະພວກເຂົາຈະກ່າວວ່າ ‘ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຄືພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າ’”
ບົດທີ 13 14
1 2 ເບິ່ງແມ ມີວັນໜຶ່ງທີ່ຈະມາສຳລັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແລະຊັບສິນຂອງເຈົ້ານັ້ນ ພວກເຂົາຈະແບ່ງກັນໃນທ່າມກາງເຈົ້າ 2 ເພາະເຮົາຈະຮວບຮວມພວກຕ່າງຊາດໃຫ້ເຮັດສົງຄາມຕໍ່ສູ້ກັບເຢຣູຊາເລັມ ແລະພວກເຂົາຈະຢຶດເມືອງນັ້ນ ແລະປຸ້ນເອົາຊັບໃນເຮືອນໄປ ທັງຂົ່ມຂືນບັນດາຜູ້ຍິງ ພົນລະເມືອງເຄິ່ງໜຶ່ງຈະໄປເປັນທາດປະຊາຊົນສ່ວນທີ່ເຫລືອຢູ່ຈະບໍ່ຖືກຕັດອອກໄປຈາກເມືອງ 3 4 ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະສະເດັດອອກໄປຕໍ່ສູ້ກັບປະຊາຊາດເຫລົ່ານັ້ນ ເໝືອນດັ່ງໃນມື້ທີ່ພຣະອົງຕໍ່ສູ້ໃນວັນສົງຄາມ 4 ໃນມື້ນັ້ນ ພຣະບາດຂອງພຣະອົງຈະຢືນຢູ່ທີ່ພູເຂົາໝາກກອກເທດ ຊຶ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າເມືອງເຢຣູຊາເລັມທາງທິດຕາເວັນອອກ ແລະພູເຂົາໝາກກອກເທດນັ້ນຈະແຕກແຫງຢູ່ເຄິ່ງກາງແຍກອອກເປັນສອງສ່ວນຈາກທິດຕາເວັນອອກ ແລະທິດຕາເວັນຕົກ ຊຶ່ງເປັນຮ່ອມທີ່ກວ້າງໃຫຍ່ຫລາຍ ຮ່ອມນັ້ນຈະແຍກຢູ່ເຄິ່ງກາງ ພູເຂົາເຄິ່ງໜຶ່ງຈະແຍກໄປທາງເໜືອ ແລະອີກເຄິ່ງໜຶ່ງຈະແຍກໄປທາງໃຕ້ 5 ແລະທ່ານທັງຫລາຍຈະໜີໄປໃນຮ່ອມພູເຂົາທັງສອງຂອງເຮົາ ເພາະວ່າຮ່ອມກາງພູເຂົາຈະໄປເຖິງອາເຊນ ແລະທ່ານທັງຫລາຍຈະຕ້ອງຫລົບໜີໄປ ເໝືອນກັບທີ່ໄດ້ປົບໜີເມື່ອເກີດແຜ່ນດິນໄຫວໃນສະໄໝອຸດຊີຢາກະສັດແຫ່ງຢູດາ ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າພຣະເຈົ້າຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະສະເດັດມາພ້ອມກັບພວກຜູ້ບໍລິສຸດທັງຫລາຍ ຊຶ່ງຈະມາພ້ອມກັນກັບພຣະອົງ 6 7 8 ຕໍ່ມາໃນວັນນັ້ນ ຈະບໍ່ມີແສງສະຫວ່າງ ດວງສະຫວ່າງທັງຫລາຍຈະມືດມົວໄປ 7 ແຕ່ຈະເປັນວັນໜຶ່ງທີ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງຮູ້ຈັກແລ້ວ ບໍ່ແມ່ນກາງເວັນ ຫຼືກາງຄືນ ແຕ່ເມື່ອຄ່ຳມາຈະມີແສງສະຫວ່າງ 8 ໃນວັນນັ້ນ ນ້ຳແຫ່ງຊີວິດຈະໄຫລອອກຈາກເຢຣູຊາເລັມ ຊຶ່ງເຄິ່ງໜຶ່ງໄຫລໄປສູ່ນ້ຳທະເລທິດຕາເວັນອອກ ແລະອີກເຄິ່ງໜຶ່ງໄຫລໄປສູ່ທະເລທິດຕາເວັນຕົກ ນ້ຳນັ້ນຈະໄຫລໃນລະດູຮ້ອນ ແລະໃນລະດູໜາວ 9 10 11 ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະເປັນພຣະມະຫາກະສັດເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ໃນວັນນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະເປັນພຣະເຈົ້າອົງດຽວ ແລະມີພຣະນາມດຽວ 10 ແຜ່ນດິນທັງໝົດຈາກເກບາຈົນຮອດທິດໃຕ້ ຣິມໂມນຈາກເຢຣູຊາເລັມຈະກາຍເປັນທົ່ງຮາບພຽງ ແຕ່ເຢຣູຊາເລັມຢູ່ສູງເດັ່ນ ແລະຢູ່ບ່ອນເກົ່າຕັ້ງແຕ່ປະຕູເບັນຢາມິນຈົນຮອດປະຕູເກົ່າ ປະຕູມຸມ ແລະຈາກຫໍຄອຍຮານາເນນ ເຖິງບ່ອນບີບນ້ຳອະງຸ່ນຂອງກະສັດ 11 ຈະມີຜູ້ຄົນອາໄສຢູ່ໃນເມືອງເປັນຈຳນວນຫລວງຫລາຍ ແລະບໍ່ມີຄຳສາບແຊ່ງຕໍ່ໄປ; ເຢຣູຊາເລັມຈະຢູ່ຢ່າງປອດໄພ 12 13 2 ບັນດາຊົນຊາດທັງຫລາຍທີ່ຈະເຮັດສົງຄາມຕໍ່ສູ້ກັບເມືອງເຢຣູຊາເລັມນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະໂຈມຕີພວກເຂົາດ້ວຍໄພພິບັດ ຄືເນື້ອໜັງຂອງພວກເຂົາຈະເນົ່າເປື່ອຍໄປທັງຢືນ ຕາຂອງພວກເຂົາຈະເນົ່າເປື່ອຍໃນເບົ້າຕາ ແລະລີ້ນຂອງພວກເຂົາຈະເປື່ອຍເນົ່າໃນປາກ 13 ຕໍ່ມາໃນວັນນັ້ນ ການສັບສົນວຸ້ນວາຍຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງຈາກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະຕົກລົງທ່າມກາງພວກເຂົາ ເພາະສະນັ້ນ ຄົນໜຶ່ງຈະຈັບກຸມເພື່ອນບ້ານຂອງຕົນ ແລະພວກເຂົາຈະຍົກມືຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ກັນແລະກັນ 14 15 4 ເຖິງແມ່ນວ່າ ຢູດາຈະຕໍ່ສູ້ກັນໃນເມືອງເຢຣູຊາເລັມ ພວກເຂົາຈະໂຮມເອົາຊັບສົມບັດເງິນຄຳ ແລະເສື້ອຜ້າຫລວງຫລາຍຂອງປະຊາຊາດທັງໝົດທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບນັ້ນ 15 ແລະໄພພິບັດຢ່າງນີ້ຈະຕົກຖືກ ມ້າ, ລໍ, ອູດ, ລາ ແລະສັດທຸກຊະນິດທີ່ຢູ່ໃນເຕັນເຫລົ່ານັ້ນ 16 17 18 ແລະຕໍ່ມາ ບັນດາຄົນທີ່ເຫລືອຢູ່ໃນປະຊາຊາດທັງປວງທີ່ຈະຂຶ້ນມາສູ້ຮົບກັບເຢຣູຊາເລັມ ກໍຈະຂຶ້ນມາທຸກໆປີ ເພື່ອຈະຂາບໄຫວ້ຕໍ່ໜ້າກະສັດຄືພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ແລະຈະຖືເທດສະການຢູ່ຕູບ 17 ຖ້າຄອບຄົວໃດໃນພື້ນແຜ່ນດິນໂລກບໍ່ຂຶ້ນໄປເຢຣູຊາເລັມເພື່ອຂາບໄຫວ້ນະມັດສະການຕໍ່ໜ້າພຣະມະຫາກະສັດ ຄືພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ຝົນຈະບໍ່ຕົກໃສ່ຄອບຄົວນັ້ນ 18 ແລະຖ້າຄອບຄົວຂອງເອຢິບບໍ່ຂຶ້ນໄປ ຫລືບໍ່ມາ ຝົນຈະບໍ່ຕົກເທິງພວກເຂົາ ອັນນີ້ເປັນໄພພິບັດຊຶ່ງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໃຊ້ໂຈມຕີປະຊາຊາດອື່ນໆທີ່ບໍ່ຂຶ້ນໄປຖືເທດສະການຢູ່ຕູບ 19 ສິ່ງນີ້ຈະເປັນໂທດບາບຂອງເອຢິບ ແລະເປັນການລົງໂທດປະຊາຊາດທັງໝົດ ທີ່ບໍ່ຂຶ້ນໄປຖືເທດສະການຢູ່ຕູບ 20 21 ແລະໃນວັນນັ້ນ ໝາກກະດິ່ງທີ່ຜູກມ້າຈະມີຄຳຈາລຶກວ່າ “ບໍລິສຸດສຳລັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ” ແລະບັນດາໝໍ້ໃຫຍ່ທີ່ຢູ່ໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຈະເປັນເໝືອນຊາມທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າແທ່ນບູຊາ 21 ແມ່ນແລ້ວ ໝໍ້ທຸກໜ່ວຍໃນເຢຣູຊາເລັມ ແລະຢູດາຈະເປັນສິ່ງທີ່ບໍລິສຸດສຳລັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ເພື່ອວ່າທຸກຄົນທີ່ມາຖວາຍເຄື່ອງບູຊາຈະເອົາໝໍ້ໄປນຳ ແລະຈະຕົ້ມຊີ້ນໃນໝໍ້ເຫລົ່ານັ້ນ ໃນວັນນັ້ນຈະບໍ່ມີຄົນການາອານໃນພຣະວິຫານຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານອີກຕໍ່ໄປ front
