ບົດທີ

Chapter 1

¹ ໃນອະດີດທີ່ຜ່ານມາແລ້ວ ພຣະເຈົ້າຊົງກ່າວ ແກ່ບັນພະບຸລຸດ ຂອງພວກເຮົາ ຫລາຍເທື່ອ ແລະ ດ້ວຍວິທີຕ່າງໆ. ² ແຕ່ ໃນຍຸກສຸດທ້າຍນີ້, ພຣະອົງ ໄດ້ຊົງກ່າວແກ່ ເຮົາທັງຫລາຍຜ່ານທາງ ພຣະບຸດ, ຜູ້ຊຶ່ງພຣະອົງ ໄດ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງ ໃຫ້ ເປັນຜູ້ຮັບສັບພະທຸກສິ່ງທັງປວງ ເປັນມໍຣະດົກ ແລະ ດ້ວຍພຣະບຸດນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ຊົງສ້າງໂລກທັງຫລາຍ. ³ ພຣະບຸດນັ້ນເປັນແສງສະຫວ່າງ ພຣະສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະເຈົ້າ, ເປັນຜູ້ສະທ້ອນເຖິງພຣະລັກສະນະທີ່ແທ້ຈິງຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຊົງຄໍ້າຊູພິພົບໂລກໄວ້ ດ້ວຍພຣະທຳອັນຊົງຣິດອຳນາດຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອພຣະອົງຊົງຊຳລະບາບກຳແລ້ວ, ພຣະອົງກໍຊົງປະທັບຢູ່ເບື້ອງຂວາ ຂອງຜູ້ຊົງຣິດທານຸພາບໃນທີ່ສູງສຸດ. ⁴ ກໍ່ຊົງເກີດເປັນຜູ້ປະເສີດເລີດລໍ້າ ກວ່າເທວະດາ ຢ່າງນັ້ນ. ເພາະພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ທີ່ໄດ້ຮັບມາເປັນພຣະນາມທີ່ປະເສີດເລີດລໍ້າກວ່ານາມຂອງພວກເຂົາ. ⁵ ເພາະ ມີທູດສະຫວັນອົງໃດ ທີ່ພຣະອົງ ບໍ່ເຄີຍກ່າວແກ່ເທວະດາວ່າ,“ທ່ານເປັນບຸດຂອງເຮົາ, ວັນນີ້ ເຮົາເປັນບິດາຂອງພວກທ່ານ.” ແລະ ກ່າວອີກວ່າ,“ເຮົາຈະເປັນບິດາຂອງທ່ານ, ແລະທ່ານກໍຈະເປັນບຸດຂອງເຮົາ.” ⁶ ແລະ ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງພຣະບຸດກົກ ຂອງພຣະອົງເຂົ້າ ມາໃນໂລກນັ້ນ, ພຣະອົງໄດ້ ຊົງກ່າວວ່າ,“ທູດສະຫວັນຂອງພຣະເຈົ້າທຸກຕົນ ຕ້ອງນ້ອມນະມັດສະການຂາບໄຫວ້ ພຣະອົງ.” ⁷ ສ່ວນ ກ່ຽວກັບບັນດາເທວະດາເຫຼົ່ານັ້ນ, ພຣະອົງຊົງກ່າວວ່າ,“ພຣະເຈົ້າບັນດານໃຫ້ຝູງເທວະດາ ຂອງພຣະອົງເປັນວິຍານ ແລະ ໃຫ້ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ ເປັນແປວໄຟອັນຮ້ອນກ້າ.” ⁸ ແຕ່ສ່ວນພຣະບຸດນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຊົງກ່າວວ່າ,“ ຂ້າແດ່, ພຣະເຈົ້າ ຣາຊບັນລັງ ຂອງພຣະອົງນັ້ນ ກໍຕັ້ງໝັ້ນຄົງ ຕະຫລອດໄປ. ພຣະອົງຈະຊົງປົກຄອງອານາຈັກຂອງ ພຣະອົງດ້ວຍ ຄວາມຍຸດຕິທຳ. ⁹ ພຣະອົງຊົງຮັກ ຄວາມຊອບທຳ ແລະຊົງກຽດຊັງສິ່ງອະທຳ. ເພາະສະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າ, ພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງ, ໄດ້ຊົງຫົດສົງພຣະອົງ ໄວ້ດ້ວຍນໍ້າມັນແຫ່ງຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີຫລາຍກວ່າ ເພື່ອນທັງຫຼາຍຂອງພຣະອົງ.” ¹⁰ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໃນປະຖົມະການ ພຣະອົງຊົງວາງຮາກການຂອງແຜ່ນດິນໂລກໄວ້ ແລະ ສ້າງຟ້າສະຫວັນດ້ວຍ ສີພຣະຫັດຂອງພຣະອົງ. ¹¹ ພວກນັ້ນຈະດັບສູນໄປແຕ່ ພຣະອົງຊົງດຳລົງຄົງຢູ່. ສິ່ງເຫລົ່າຈະເກົ່າແກ່ໄປໝົດສິ້ນເໝືອນ ດັ່ງເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຜຶນຫນຶ່ງ. ¹² ພຣະອົງຈະມ້ວນສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ເໝືອນ ດັ່ງມ້ວນເສື້ອໃຫຍ່ມັນ, ແລະ ພວກມັນ ຈະຖືກປ່ຽນແປງ ດັ່ງເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ. ແຕ່ຝ່າຍພຣະອົງຊົງເປັນຢູ່ດັ່ງເດີມສະເໝີໄປ ແລະ ປີທັງຫລາຍຂອງພຣະອົງ ກໍບໍ່ສິ້ນສຸດຈັກເທື່ອ.” ¹³ ນອກຈາກນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເຄີຍກ່າວແກ່ ເທວະດາ ຂອງພຣະອົງຕົນໃດວ່າ,“ຈົ່ງນັ່ງທີ່ເບື້ອງຂວາມື ຂອງເຮົາຈົນກວ່າ ເຮົາປາບເຫຼົ່າສັດຕູຂອງທ່ານໃຫ້ຂາບລົງຢູ່ໃຕ້ພື້ນຕີນຂອງທ່ານ.” ¹⁴ ເທວະດາທັງປວງນັ້ນ ບໍແມ່ນພຣະວິນຍານ ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຊົງໃຊ້ມາບົວລະບັດບັນດາ ຜູ້ທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນເປັນມໍຣະດົກ ບໍ່ແມ່ນບໍ?

Chapter 2

¹ ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຕ້ອງໃຫ້ຄວາມສົນໃຈ ຫລາຍຍິ່ງຂຶ້ນ ໃນຂໍ້ຄວາມຈິງ, ຊຶ່ງພວກເຮົາ ໄດ້ຍິນໄດ້ຟັງ ເພື່ອວ່າພວກເຮົາ ຈະບໍ່ຖືກລໍ້ລວງໃຫ້ຫລົງເສຍໄປ. ² ດ້ວຍວ່າ, ຖ້ອຍຄຳ ຊຶ່ງບັນດາເທວະດາ ໄດ້ກ່າວມານັ້ນ ເປັນຄວາມຈິງ ແລະ ການລະເມີດກັບການບໍ່ເຊື່ອຟັງ ແລະ ບໍ່ປະຕິບັດຕາມ ກໍໄດ້ຮັບໂທດຕາມ ຄວາມຍຸດຕິທຳແລ້ວ. ³ ຖ້າເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຮົາຈະຫລົບໜີພົ້ນໄດ້ແນວໃດ ຖ້າພວກເຮົາລະເລີຍ ຕໍ່ຄວາມລອດອັນຍິງໃຫ່ຍນີ້? ນີ້ຄືຄວາມຢູ່ລອດທີ່ໄດ້ຮັບຈາກການປະກາດ ໃນເວລາທຳອິດ ໂດຍພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ ໂດຍບັນດາຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ຍິນເລື່ອງນີ້. ⁴ ໃນເວລາດຽວກັນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊົງພະຍານ ໂດຍຊົງສຳແດງ ໝາຍສຳຄັນ, ການອັດສະຈັນ, ການອິດທິຣິດຕ່າງໆ ແລະ ໂດຍຂອງປະທານ ຈາກ ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດເຈົ້າ ຊຶ່ງຊົງປະທານ ຕາມນໍ້າພຣະໄທຂອງພຣະອົງ ⁵ ພຣະເຈົ້າ ບໍ່ໄດ້ຕັ້ງ ທູດເທວະດາ ໃຫ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງ ເໜືອໂລກ ໜ້າທີ່ຈະມີມາຄືໂລກໃໝ່, ຊຶ່ງເຮົາກຳລັງກ່າວເຖິງນັ້ນ. ⁶ ແຕ່ມີຄົນຫນຶ່ງກ່າວ ເປັນພະຍານວ່າ,“ມະນຸດສຳຄັນຫຍັງໜໍ ທີ່ ພຣະອົງຈະຕ້ອງຄິດເຖິງເຂົາ? ຫລື ວ່າບຸດມະນຸດເປັນໃຜ, ທີ່ພຣະອົງຕ້ອງເປັນຫ່ວງເປັນໃຍເຂົາ? ⁷ ພຣະອົງຊົງ ເຮັດໃຫ້ມະນຸດຕໍ່າ ກວ່າເທວະດາ ພຽງໜ້ອຍໜຶ່ງ ເທົ່ານັ້ນ ຊົງເອົາສະຫງ່າຣາສີ ແລະ ກຽດຕິຍົດເປັນມົງກຸດໃຫ້ ⁸ ໄດ້ຊົງປາບສິ່ງທັງປວງ ໃຫ້ຢູ່ພາຍໃຕ້ຕີນຂອງເພິ່ນ.” ໃນການທີ່ ພຣະອົງໄດ້ຊົງມອບສິ່ງ ທັງປວງໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງເພິ່ນນັ້ນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຊົງປະໄວ້ ນອກເໜືອຈາກອຳນາດຂອງເພິ່ນ. ແຕ່ບັດນີ້ ພວກເຮົາຍັງບໍ່ເຫັນວ່າ ສິ່ງທັງປວງຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງເພິ່ນ. ⁹ ແຕ່ພວກເຮົາ ກໍເຫັນພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຕໍ່າ ກວ່າເທວະດາ ພຽງຊົ່ວຄາວນັ້ນ ຊົງໄດ້ຮັບພຣະສະຫງ່າຣາສີ ແລະ ພຣະກຽດຕິຍົດ ເປັນມົງກຸດ ເພາະທີ່ພຣະອົງ ຊົງຍອມຕາຍ ດ້ວຍ ຄວາມທໍລະມານ ໂດຍພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ ພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ຊົງຊີມ ຣົດຄວາມຕາຍ ແທນມະນຸດທຸກຄົນ. ¹⁰ ດ້ວຍວ່າ, ໃນການທີ່ ພຣະເຈົ້າ ຈະຊົງພາບຸດຫລວງຫລາຍ ໄປສູ່ສະຫງ່າຣາສີ ນັ້ນກໍເປັນ ການເໝາະສົມຢູ່ແລ້ວ ທີ່ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊຶ່ງທຸກສິ່ງດຳລົງຢູ່ ໂດຍພຣະອົງ ແລະ ເພື່ອພຣະອົງ ຈະຊົງໃຫ້ຜູ້ນຳທາງ ຄວາມລອດພົ້ນ ໃຫ້ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ໃຫ້ເຖິງທີ່ສຳເລັດ ໂດຍການທົນທຸກທໍລະມານ. ¹¹ ເພາະວ່າ ພຣະອົງ ຜູ້ຊົງຊຳລະມະນຸດ ໃຫ້ບໍຣິສຸດ ຈາກບາບກຳ ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພວກທີ່ໄດ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍຣິສຸດນັ້ນ ກໍມີມາຈາກ ພຣະບິດາເຈົ້າອົງດຽວກັນ. ເພາະສະນັ້ນ ພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ຈຶ່ງບໍ່ລະອາຍທີ່ຈະເອີ້ນຄົນເຫຼົ່ານັ້ນວ່າ ເປັນອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງພຣະອົງ. ¹² ໂດຍພຣະອົງ ຊົງກ່າວວ່າ, “ເຮົາ ຈະ ປະກາດ ພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ແກ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງເຮົາ, ເຮົາຈະຮ້ອງເພງສັນລະເສີນ ພຣະອົງໃນທ່າມກາງຊຸມຊົນ.” ¹³ ພຣະອົງ ຍັງຊົງກ່າວວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຈະມອບຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ໃນພຣະເຈົ້າ” ແລະ ພຣະອົງຍັງກ່າວອີກວ່າ, “ຂ້ານ້ອຍຢູ່ທີ່ນີ້ພ້ອມ ກັບບຸດທັງຫລາຍ ທີ່ພຣະເຈົ້າ ຊົງມອບໃຫ້ຂ້ານ້ອຍ.” ¹⁴ ເຫດສະນັ້ນ, ເມື່ອພວກລູກໄດ້ຮ່ວມໃນເລືອດເນື້ອ ອັນດຽວກັນ, ຝ່າຍ ພຣະອົງ ຈຶ່ງໄດ້ຊົງຮ່ວມໃນຊາດມະນຸດ ເໝືອນກັນ ເພື່ອໂດຍທາງ ຄວາມຕາຍນັ້ນ ພຣະອົງ ຈະໄດ້ຊົງທຳລາຍ ຜູ້ທີ່ມີອຳນາດແຫ່ງຄວາມຕາຍ, ຄືມານຮ້າຍ. ¹⁵ ແລະຈະໄດ້ຊົງປົດປ່ອຍຄົນທັງປວງ ທີ່ເປັນທາດຂອງຄວາມຢ້ານຕາຍ ຕະຫລອດຊີວິດ ນັ້ນໃຫ້ລອດພົ້ນ. ¹⁶ ເປັນສິ່ງຈະແຈ້ງວ່າ ພຣະອົງ ບໍ່ໄດ້ ຊົງເປັນຫ່ວງນຳ ທູດ ເທວະດາ ແຕ່ພຣະອົງ ໄດ້ເປັນຫ່ວງ ນຳເຊື້ອສາຍ ຂອງອັບຣາຮາມ. ¹⁷ ເຫດສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຕ້ອງໄດ້ ກາຍເປັນເໝືອນດັ່ງອ້າຍເອື້ອຍ ນ້ອງຂອງຕົນໃນທຸກຢ່າງ, ເພື່ອວ່າພຣະອົງ ຈະໄດ້ເປັນມະຫາປະໂຣຫິດ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍ ຄວາມສັດຊື່ ແລະ ມີໃຈເມດຕາ ໃນການ ບົວລະບັດຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າ, ເພື່ອນຳເຄື່ອງບູຊາໄປຖວາຍແທນ ບາບກຳຂອງປະຊາຊົນ. ¹⁸ ເພາະວ່າ ພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າເອງໄດ້ຖືກທົດລອງ ແລະ ຖືກທົນທຸກທໍລະມານມາກ່ອນ ພຣະອົງຈຶ່ງຊົງສາມາດຊ່ວຍ ຜູ້ທີ່ຖືກທົດລອງນັ້ນໄດ້.

Chapter 3

¹ ດັ່ງນັ້ນ, ພີ່ນ້ອງຊາຍຍິງ ຜູ້ບໍຣິສຸດທັງຫລາຍ ທີ່ພຣະເຈົ້າເອີ້ນມາ ດ້ວຍກັນກັບເຮົາເອີຍ. ຈົ່ງພິຈາລະນາ ເບິ່ງອັກຄະສາວົກ ແລະ ມະຫາ ປະໂຣຫິດແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຮົາຄື ພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ. ² ພຣະອົງ ສັດຊື່ ຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງແຕ່ງຕັ້ງ ພຣະອົງໄວ້ໃຫ້ດຳເນີນ ພາລະກິດ ນີ້ເໝືອນດັ່ງທີ່ໂມເຊໄດ້ສັດຊື່ ຕໍ່ພາລະກິດຂອງຕົນໃນ ຄົວວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ. ³ ເພາະພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ສົມຄວນ ຢູ່ແລ້ວທີ່ໄດ້ຮັບ ສະຫງ່າຣາສີ ຫລາຍກວ່າໂມເຊ, ເໝືອນດັ່ງກົກເຄົ້າ ຂອງວົງຕະກຸນ ທີ່ມີກຽດຫລາຍກວ່າວົງຕະກຸນ. ⁴ ດ້ວຍວ່າ, ທຸກວົງຕະກຸນ ກໍມີກົກເຄົ້າ ແຕ່ຜູ້ຊົງເປັນກົກເຄົ້າ ຂອງສັບພະສິ່ງທັງປວງ ນັ້ນແມ່ນພຣະເຈົ້າ ⁵ ໃນວົງສາຄະນາຍາດ ທັງໝົດອັນເປັນຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນໂມເຊໄດ້ສັດຊື່ໃນຖານະເປັນຄົນຮັບໃຊ້ ເພື່ອເປັນພະຍານເຖິງ ເລື່ອງຕ່າງໆ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າຈະຊົງກ່າວຕໍ່ໄປພາຍໜ້າ. ⁶ ແຕ່ຝ່າຍພຣະຄຣິດຊົງສັດຊື່ໃນຖານະ ເປັນພຣະບຸດຢູ່ເໜືອວົງສາຄະນາຍາດ ອັນເປັນຄົວເຮືອນ ຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຮົາ ທັງຫລາຍ ກໍເປັນຄົວເຮືອນຂອງພຣະອົງ ຖ້າເຮົາຫາກຢຶດໝັ້ນ ໃນຄວາມໄວ້ວາງໃຈ ແລະຄວາມພາກພູມໃຈ ໃນຄວາມຫວັງນັ້ນໄວ້ໃຫ້ໝັ້ນຄົງຈົນເຖິງທີ່ສຸດ. ⁷ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ຈຶ່ງເປັນໄປຕາມທີ່ພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດເຈົ້າ ຊົງກ່າວໄວ້ວ່າ,“ວັນນີ້ ຖ້າເຈົ້າທັງຫລາຍ ໄດ້ຍິນພຣະສຸຣະສຽງຂອງພຣະອົງ ⁸ ກໍຢ່າໃຫ້ໃຈ ຂອງພວກເຈົ້າແຂງກະດ້າງໄປ ເໝືອນດັ່ງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າ ຄືເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ກະບົດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ໃນວັນທີ່ພວກເຂົາທົດລອງ ພຣະອົງໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານ. ⁹ ໃນບ່ອນນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ທົດລອງພິສູດເຮົາ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາ ໄດ້ເຫັນສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ກະທຳ, ຕະຫລອດສີ່ສິບປີແລ້ວນັ້ນກໍຕາມ. ¹⁰ ເພາະສະນັ້ນ, ເຮົາຈຶ່ງໂກດຮ້າຍກັບຄົນສະໄໝນັ້ນ ແລະເວົ້າວ່າ,‘ໃຈ ຂອງພວກເຂົາ ມັກຫລົງຜິດ ຢູ່ສະເໝີ ແລະພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກຫົນທາງຂອງເຮົາ.’ ¹¹ ເຮົາ ຈຶ່ງໄດ້ໂກດຮ້າຍພວກເຂົາແລະ ໄດ້ສາບານຢ່າງໜັກແໜ້ນໄວ້ວ່າ, ພວກເຂົາ ຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນດິນແດນນັ້ນຈັກເທື່ອຄື ບ່ອນທີ່ເຮົາຈະໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ພັກຜ່ອນ.” ¹² ພີ່ນ້ອງຄົນທີ່ ເຊື່ອຂອງເຮົາເອີຍ, ຈົ່ງ ລະວັງໃຫ້ດີ ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ ໃນພວກເຈົ້າມີຈິດໃຈຊົ່ວຊ້າ ແລະ ບໍ່ເຊື່ອຟັງ ຊຶ່ງຈະເຮັດໃຫ້ຕົນຫັນໜີຈາກພຣະເຈົ້າອົງຊົງພຣະຊົນຢູ່. ¹³ ຈົ່ງຊ່ວຍກັນແລະກັນທຸກໆວັນຕາບໃດທີ່ຍັງໃຊ້ຄຳວ່າ, “ວັນນີ້” ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມີຜູ້ໃດໃນພວກເຈົ້າຖືກບາບລໍ້ລວງ ໃຫ້ມີຈິດໃຈດື້ດ້ານບໍ່ເຊື່ອຟັງ ¹⁴ ດ້ວຍວ່າ, ພວກເຮົາທຸກຄົນ ເປັນຜູ້ຮ່ວມງານກັບພຣະຄຣິດ ຖ້າພວກເຮົາຢຶດຖືຄວາມໄວ້ວາງໃຈທີ່ ພວກເຮົາໄດ້ມີໃນຕອນຕົ້ນນັ້ນ ໄວ້ໝັ້ນຄົງຈົນເຖິງທີ່ສຸດ. ¹⁵ ດັ່ງທີ່ມີກ່າວໄວ້ ໃນພຣະຄຳພີວ່າ,“ວັນນີ້ ຖ້າເຈົ້າທັງຫລາຍ ຫາກໄດ້ຍິນ ພຣະສຸຣະສຽງ ຂອງພຣະອົງກໍຢ່າໃຫ້ໃຈຂອງພວກເຈົ້າແຂງກະດ້າງ ໄປເໝືອນບັນພະບຸລຸດ ຂອງພວກເຈົ້າທີ່ໄດ້ກະບົດ.” ¹⁶ ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ໃດໜໍທີ່ໄດ້ຍິນພຣະສຸຣະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລ້ວ ແຕ່ຍັງກະບົດ ບໍ່ແມ່ນທຸກຄົນທີ່ໂມເຊນຳອອກມາຈາກປະເທດເອຢິບ ນັ້ນ ຫລື? ¹⁷ ແລະ ແມ່ນຜູ້ໃດໜໍທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ໂກດຮ້າຍຕະຫລອດສີ່ສິບປີ? ບໍ່ແມ່ນຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ເຮັດຜິດບາບ ແລະຊາກສົບຂອງພວກເຂົາ ຖືກປະຖິ້ມໃນຖິ່ນແຫ້ງແລ້ງກັນດານນັ້ນຫລື? ¹⁸ ແມ່ນຜູ້ໃດໜໍທີ່ ພຣະອົງ ໄດ້ຊົງສາບານຕົວວ່າ ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມບ່ອນພັກເຊົາຂອງພຣະອົງ ຈັກເທື່ອ ກໍແມ່ນຄົນທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງເຫຼົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນຫລື? ¹⁹ ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງເຫັນວ່າ ພວກເຂົາຈະເຂົ້າໄປໃນດິນແດນນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຍ້ອນຄວາມບໍ່ເຊື່ອຟັງຂອງພວກເຂົາ.

Chapter 4

¹ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ເມື່ອພຣະສັນຍາຍັງມີຢູ່ວ່າ ຈະໃຫ້ພວກເຮົາ ເຂົ້າຮ່ວມບ່ອນພັກຂອງພຣະອົງ ກໍໃຫ້ເຮົາທັງຫລາຍຢຳເກງ ເພາະຢ້ານຈະມີຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ໃດໃນພວກເຈົ້າໄປບໍ່ເຖິງ. ² ເພາະວ່າ ພວກເຮົາໄດ້ຍິນຂ່າວປະເສີດຢ່າງດຽວກັນກັບພວກເຂົາ ແຕ່ວ່າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບປະໂຫຍດ ຈາກຂ່າວປະເສີດນັ້ນ ເພາະພວກເຂົາ ບໍ່ໄດ້ຮັບດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ. ³ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພວກເຮົາຜູ້ທີ່ເຊື່ອ ຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າສູ່ການ ພັກຜ່ອນ ນັ້ນ ຕາມທີ່, ພຣະເຈົ້າ ຊົງສັນຍາໄວ້ແລ້ວວ່າ,“ເຮົາຈຶ່ງໄດ້ສາບານ ດ້ວຍ ຄວາມເຄືອງໃຈ ກັບພວກເຂົາວ່າ, ພວກເຂົາ ຈະບໍ່ໄດ້ເຂົ້າ ໄປໃນບ່ອນພັກຜ່ອນ ຂອງເຮົາຈັກເທື່ອ.”ເຖິງ ແມ່ນວ່າ, ພາລະກິດ ຂອງພຣະອົງ ຊົງສຳເລັດແລ້ວ ແຕ່ຄາວໄດ້ວາງຮາກ ສ້າງໂລກພຸ້ນກໍຕາມ. ⁴ ເພາະມີຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີ ຕອນໜຶ່ງ ຊຶ່ງກ່າວເຖິງວັນ ທີເຈັດ ວ່າ, “ພຣະເຈົ້າ ໄດ້ ພັກຜ່ອນ ຈາກ ກິດຈະການ ຂອງ^ພຣະອົງ ທັງ ສິ້ນ ໃນວັນທີເຈັດ.” ⁵ ເລື່ອງດຽວກັນນີ້ ກໍມີກ່າວໄວ້ອີກວ່າ, “ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ ເຂົ້າໄປໃນບ່ອນພັກຜ່ອນ ນັ້ນຈັກເທື່ອ.” ⁶ ທີ່ຈິງ, ຍັງມີບາງຄົ ທີ່ຈະເຂົ້າຮ່ວມບ່ອນນັ້ນ, ແຕ່ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ຍິນຂ່າວປະເສີດຄາວກ່ອນບໍ່ໄດ້ເຂົ້າ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ເຊື່ອຟັງ. ⁷ ດ້ວຍເຫດນັ້ນພຣະເຈົ້າຈຶ່ງກຳນົດ ວັນໜຶ່ງໄວ້ໃໝ່ອີກຊຶ່ງເອີ້ນວ່າ, “ວັນນີ້” ຫລາຍປີຕໍ່ມາພຣະອົງ ໄດ້ເວົ້າເຖິງເລື່ອງ ນັ້ນໂດຍທາງດາວິດ ດັ່ງທີ່ໄດ້ມີອ້າງໄວ້ໃນພຣະຄຳພີ ວ່າ,“ ວັນນີ້ຖ້າເຈົ້າທັງຫລາຍ ໄດ້ຍິນພຣະສຸຣະສຽງຂອງພຣະເຈົ້າ ກໍຢ່າມີໃຈແຂງກະດ້າງໄປ.” ⁸ ດ້ວຍວ່າ, ຖ້າ ໂຢຊວຍ ໄດ້ນຳພາປະຊາຊົນສູ່ການພັກຜ່ອນ ນັ້ນ ແລ້ວ ພຣະເຈົ້າ ກໍຄົງບໍ່ໄດ້ກ່າວອີກ ໃນເວລາຕໍ່ມາເຖິງວັນອື່ນໆ. ⁹ ເຖິງຢ່າງໃດ ກໍດີການພັກຜ່ອນໃນວັນຊະບາໂຕ ຍັງມີສຳລັບໄພ່ພົນຂອງພຣະເຈົ້າ. ¹⁰ ດ້ວຍວ່າ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຮັບການພັກຜ່ອນ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າຊົງສັນຍາໄວ້ແລ້ວ ກໍຈະພັກຜ່ອນ ຈາກວຽກການຂອງຕົນ ເໝືອນດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ພັກຜ່ອນ ຈາກວຽກການຂອງພຣະອົງ. ¹¹ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ພວກເຮົາອົດສາພະຍາຍາມ ໃຫ້ໄດ້ເຂົ້າສູ່ບ່ອນພັກຜ່ອນນັ້ນ ເພື່ອຈະບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໜຶ່ງຜູ້ໃດ ຕ້ອງ ເສຍໄປເໝືອນດັ່ງ ຄົນບໍ່ເຊື່ອຟັງເຫຼົ່ານັ້ນ. ¹² ເພາະວ່າ ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ປະກອບດ້ວຍຊີວິດ ແລະ ຣິດເດດຄົມກວ່າດາບສອງຄົມທຸກດວງ ແທງຊອດເຖິງຈິດໃຈ ແລະ ວິນຍານ ຕະຫລອດ ທັງຄໍ່ກະດູກ ແລະ ໄຂໃນກະດູກ ເຊື່ອມຕິດຕໍ່ ກັນ ຈຶ່ງສັງເກດ ຮູ້ຄວາມຄິດ ແລະ ຄວາມມຸ່ງໝາຍ ໃນໃຈໄດ້. ¹³ ແລະ ໃນທຸກສິ່ງທີ່ ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນນັ້ນ ບໍ່ມີສິ່ງໃດຖືກບັງລັບໄວ້ຈາກ ພຣະພັກ ພຣະອົງໄດ້ແຕ່ທຸກສິ່ງ ໄດ້ປາກົດແຈ້ງ ຕໍ່ສາຍຕາ ຂອງພຣະອົງ ຜູ້ທີ່ເຮົາຈະຕ້ອງໃຫ້ການນັ້ນ. ¹⁴ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ຖ້າພວກເຮົາ ມີ ພຣະມະຫາປະໂຣຫິດ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ຜ່ານຟ້າສະຫວັນ, ມາແລ້ວ ຄື ພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ພຣະບຸດ ຂອງພຣະເຈົ້າ, ຈົ່ງໃຫ້ພວກເຮົາ ຢຶດຖືຄວາມເຊື່ອ ທີ່ເຮົາໄດ້ປະກາດ ແລ້ວ ນັ້ນໃຫ້ໝັ້ນຄົງ. ¹⁵ ເພາະວ່າ ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ ມີມະຫາປະໂຣຫິດທີ່ບໍ່ສາມາດຈະເຫັນໃຈ ໃນຄວາມອ່ອນແອ ຂອງພວກເຮົາ, ແຕ່ມີ ຕົນໜຶ່ງທີ່ ຊົງຖືກທົດລອງ ເໝືອນຢ່າງ ເຮົາທຸກປະການ, ເຖິງປານນັ້ນ ພຣະອົງ ກໍຍັງບໍ່ມີບາບ. ¹⁶ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ ເຮົາທັງຫລາຍ ມີໃຈກ້າເຂົ້າໄປເຖິງພຣະ ທີ່ນັ່ງແຫ່ງພຣະຄຸນ, ເພື່ອພວກເຮົາຈະໄດ້ ຮັບພຣະເມດຕາ ແລະ ພົບພຣະຄຸນ ທີ່ຈະຊ່ວຍເຮົາໃນເວລາທີ່ຕ້ອງການ.

Chapter 5

¹ ຝ່າຍມະຫາປະໂຣຫິດທຸກຄົນ, ນັ້ນແມ່ນຜູ້ຖືກເລືອກໄວ້ ຈາກ ມະນຸດ, ແລະ ຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ ພຣະເຈົ້າແທນມະນຸດ ເພື່ອຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ ແລະ ເຄື່ອງຖວາຍ ເພື່ອລຶບລ້າງບາບ. ² ເພິ່ນສາມາດປະຕິບັດ ຢ່າງອ່ອນໂຍນ ຕໍ່ ຄົນທີ່ຮູ້ເທົ່າບໍ່ເຖິງການ ແລະ ຄົນຫລົງຜິດໄດ້ ເພາະເພິ່ນເອງ ກໍມີຄວາມອ່ອນແອ ເໝືອນກັນ. ³ ເພາະເຫດນີ້, ເພິ່ນຈຶ່ງຕ້ອງຖວາຍ ເຄື່ອງບູຊາຕ່າງໆ ບໍ່ແມ່ນ ສຳລັບລຶບລ້າງບາບຂອງພົນລະເມືອງ ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ສຳລັບລຶບລ້າງບາບຂອງຕົນເອງດ້ວຍ. ⁴ ບໍ່ຫ່ອນ ມີຜູ້ໃດຕັ້ງຕົນເອງ ຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງນີ້ ມີແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຊົງ ເອີ້ນເອົາເໝືອນ ຢ່າງຊົງເອີ້ນອາໂຣນ ນັ້ນ. ⁵ ໃນທຳນອງດຽວກັນ ພຣະຄຣິດ ກໍບໍ່ໄດ້ຊົງຍົກຍໍ ພຣະອົງເອງຂຶ້ນ ເປັນ ມະຫາປະໂຣຫິດ ແຕ່ຊົງຮັບພຣະກຽດ ນີ້ ຈາກພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊົງກ່າວ ກັບ ພຣະອົງວ່າ, “ທ່ານນັ້ນແຫຼະ ເປັນບຸດຂອງເຮົາ ຝ່າຍເຮົາ, ເຮົາໃຫ້ກຳເນີດທ່ານ ໃນວັນນີ້.” ⁶ ພຣະອົງ ຍັງຊົງກ່າວ ໃນ ຕອນອື່ນອີກວ່າ,“ທ່ານ ເປັນ ປະໂຣຫິດ ຕະຫລອດໄປໃນລຳດັບ ດຽວກັນ ກັບ ເມຄີເຊເດັກ.” ⁷ ຂະນະເມື່ອ ຊົງເປັນມະນຸດຂອງພຣະອົງ , ພຣະຄຣິດ ໄດ້ຊົງ ຖວາຍ ຄຳພາວັນນາອະທິຖານ ແລະ ໄຫວ້ວອນ ດ້ວຍການຮ້ອງໄຫ້ ຢ່າງໜັກ ແລະ ມີນໍ້າຕາໄຫລຮ້ອງຂໍ ຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຊົງ ສາມາດໂຜດ ໃຫ້ ພຣະອົງ ພົ້ນຈາກຕາຍໄດ້ ແລະ ຊົງນ້ອມຮັບຟັງເນື່ອງ ດ້ວຍ ຄວາມຢຳເກງ ຂອງພຣະອົງ. ⁸ ເຖິງ ແມ່ນວ່າ ພຣະອົງ ຊົງເປັນພຣະບຸດ ກໍຍັງຊົງຮຽນຮູ້ ທີ່ຈະນ້ອມຍອມ ເຊື່ອຟັງ ໂດຍຄວາມທຸກ ລຳບາກ ທີ່ ພຣະອົງ ຊົງທົນນັ້ນ. ⁹ ເມື່ອພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຊົງບັນດານ ໃຫ້ພຣະບຸດ ເຖິງທີ່ສຳເລັດແລ້ວ ແລະ ພຣະບຸດ ນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ເກີດ ເປັນຕົ້ນກຳເນີດ ແຫ່ງຄວາມລອດພົ້ນ ອັນຕະຫລອດໄປເປັນນິດ ແກ່ຄົນທັງປວງ ທີ່ເຊື່ອຟັງພຣະອົງ, ¹⁰ ໂດຍ ພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຊົງ ຕັ້ງພຣະອົງ ໃຫ້ເປັນມະຫາ ປະໂຣຫິດ ໃນ ລຳດັບດຽວ ກັບ ເມຄີເຊເດັກ. ¹¹ ກ່ຽວກັບ ພຮະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ນັ້ນມີເລື່ອງເວົ້າຫລາຍ, ແລະ ຍາກທີ່ຈະອະທິບາຍ ໃຫ້ ເຂົ້າໃຈໄດ້, ເພາະວ່າ ເຈົ້າທັງຫລາຍ ກາຍເປັນຄົນຫູໜັກເສຍແລ້ວ. ¹² ເຖິງແມ່ນວ່າ ຂະນະນີ້ ເຈົ້າທັງຫລາຍ ຄວນຈະເປັນ ຄູໄດ້, ແຕ່ ພວກເຈົ້າ ກໍຍັງຕ້ອງການ ໃຫ້ຄົນອື່ນ ສອນຫລັກ ທຳເບື້ອງຕົ້ນ ແຫ່ງພຣະທຳ ຂອງພຣະເຈົ້າ ແກ່ພວກເຈົ້າ ອີກ. ເຈົ້າທັງຫລາຍ ກັບ ກາຍເປັນ ຄົນຕ້ອງການນໍ້ານົມ ບໍ່ແມ່ນອາຫານແຂງ. ¹³ ດ້ວຍວ່າ, ທຸກຄົນທີ່ ຍັງກິນນໍ້ານົມ ຢູ່ນັ້ນ ຍັງບໍ່ຊຳນານ ໃນ ເລື່ອງສິນທຳ ເພາະເຂົາຍັງເປັນເດັກນ້ອຍ ຢູ່. ¹⁴ ອາຫານແຂງ ເປັນອາຫານ ສຳລັບຜູ້ໃຫຍ່. ແລ້ວຄືສຳລັບຜູ້ ທີ່ໄດ້ຮັບການຝຶກຫັດ ອົບຮົມໃຫ້ສາມາດ ສັງເກດວ່າ ສິ່ງໃດດີ ແລະ ສິ່ງໃດຊົ່ວ.

Chapter 6

¹ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ໃຫ້ພວກເຮົາ ປະຫລັກທຳເບື້ອງຕົ້ນ ກ່ຽວກັບ ພຣະຄຣິດ ໄວ້ ແລະ ກ້າວໜ້າໄປ ສູ່ຄວາມເປັນຜູ້ໃຫຍ່ແລ້ວ. ຢ່າເອົາ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ມາວາງເປັນຮາກຖານ ຊໍ້າອີກ ຄື ການກັບໃຈໃໝ່ ຈາກການ ກະທຳທີ່ນຳໄປ ສູ່ ຄວາມຕາຍຄວາມເຊື່ອ ໃນພຣະເຈົ້າ ² ແລະ ຄຳສັ່ງສອນ ເຖິງເລື່ອງບັບຕິສະມາ ພິທີວາງມື, ການເປັນຄືນມາຈາກ ຕາຍ ແລະ ການພິພາກສາ ລົງໂທດ ເປັນນິດ. ³ ສິ່ງນີ້ແຫຼະ, ພວກເຮົາຈະກະທຳ ຖ້າພຣະເຈົ້າ ຊົງໂຜດອະນຸຍາດ. ⁴ ເພາະວ່າ ມັນກໍເຫຼືອວິໄສສຳລັບ ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມສະຫວ່າງມາເທື່ອໜຶ່ງ ແລ້ວ, ຜູ້ຊີມຣົດຂອງປະທານ ຈາກສະຫວັນ ໄດ້ຮັບພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດເຈົ້າ ⁵ ແລະ ໄດ້ຊີມຣົດອັນດີແຫ່ງຖ້ອຍຄຳ ຂອງພຣະເຈົ້າ ກັບ ຣິດເດດແຫ່ງຄາວ ທີ່ຈະມາເຖິງນັ້ນ. ⁶ ຖ້າ ພວກເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຕົກເສຍໄປແລ້ວ ກໍເຫຼືອວິໄສ ທີ່ຈະນຳ ພວກເຂົາ ມາສູ່ການກັບໃຈອີກໄດ້. ເພາະພວກເຂົາ ເອງຄຶງ ພຣະບຸດ ຂອງພຣະເຈົ້າເສຍ ແລະ ເຮັດໃຫ້ ພຣະອົງຊົງ ໄດ້ຮັບການປະຈານຂາຍໜ້າ. ⁷ ດ້ວຍວ່າ, ພື້ນດິນຕອນໃດ ດູດຮັບເອົານໍ້າຝົນ ທີ່ຕົກໃສ່ ຢູ່ເລື້ອຍ ແລະ ເກີດພືດຜົນງອກຂຶ້ນໃຫ້ ປະໂຫຍດແກ່ ຄົນປູກຝັງນັ້ນ ກໍໄດ້ຮັບ ພຣະພອນ ຈາກພຣະເຈົ້າ. ⁸ ແຕ່ ພື້ນດິນ ທີ່ເກີດສ້ຽນໜາມ ກໍ ນັບວ່າ ບໍ່ມີຄ່າ ແລະ ເກືອບຈະຖືກຊົງປ້ອຍດ່າ ແລ້ວ. ໃນທີ່ສຸດກໍຈະ ຖືກເຜົາໄຟເສຍ. ⁹ ແຕ່ພວກ ພີ່ນ້ອງເອີຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າ ເຮົາເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ເຮົາກໍຍັງ ເຊື່ອແນ່ວ່າ ທ່າທີ ຂອງພວກເຈົ້າ ມີສິ່ງດີກວ່າ ທີ່ໄດ້ກ່າວມານັ້ນ ກໍຄືສິ່ງທີ່ກ່ຽວກັບຄວາມລອດ. ¹⁰ ເພາະວ່າ ພຣະເຈົ້າ ບໍ່ໄດ້ ຊົງ ອະຍຸດຕິທຳ ຊຶ່ງຈະຊົງລືມການງານ ທີ່ ພວກເຈົ້າໄດ້ເຮັດ ແລະ ຄວາມຮັກທີ່ພວກເຈົ້າ ໄດ້ສະແດງ ຕໍ່ ພຣະນາມ ຂອງພຣະອົງ ຄືການຮັບໃຊ້ ໄພ່ພົນ ຂອງພຣະອົງ ເໝືອນດັ່ງ ພວກເຈົ້າ ຍັງຮັບໃຊ້ຢູ່. ¹¹ ຄວາມປາຖະໜາ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຂອງພວກເຮົາ ແມ່ນໃຫ້ແຕ່ລະຄົນໃນພວກເຈົ້າ ມີຄວາມຮ້ອນຮົນ ຢ່າງດຽວກັນ ຈົນເຖິງທີ່ສຸດ ເພື່ອ ວ່າສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າ ຫວັງໄວ້ນັ້ນຈະໄດ້ສຳເລັດ. ¹² ທັ້ງນີ້ ເພື່ອພວກເຮົາບໍ່ປາຖະໜາ ໃຫ້ພວກເຈົ້າ ກາຍເປັນຄົນກຽດຄ້ານ ແຕ່ໃຫ້ເປັນ ເໝືອນຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ອາໄສຄວາມເຊື່ອ ແລະ ຄວາມພຽນອົດທົນ ຈຶ່ງ ໄດ້ຮັບມໍຣະດົກ ຕາມ ພຣະສັນຍາ. ¹³ ເມື່ອ ພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຊົງສັນຍາໄວ້ ກັບ ອັບຣາຮາມ, ນັ້ນ ໂດຍທີ່ ບໍ່ມີຜູ້ໃດ ເປັນໃຫຍ່ກວ່າພຣະອົງ, ທີ່ພຣະອົງຈະຊົງສາບານ ດ້ວຍ ອອກຊື່ຜູ້ນັ້ນ ໄດ້ພຣະອົງ ຈຶ່ງໄດ້ ຊົງສາບານ ດ້ວຍພຣະນາມ ຂອງພຣະອົງເອງ ¹⁴ ວ່າ, “ຈິງແທ້, ເຮົາ ຈະອວຍພອນ ໃຫ້ເຈົ້າ ແລະ ຈະໃຫ້ເຊື້ອສາຍ ຂອງເຈົ້າ ທະວີຫລາຍ ຂຶ້ນ.” ¹⁵ ຢ່າງນັ້ນແຫຼະ, ເມື່ອ ອັບຣາຮາມ ໄດ້ທົນຄອຍດ້ວຍຄວາມພຽນແລ້ວ ເພິ່ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບ ຕາມ ພຣະສັນຍາ ນັ້ນ. ¹⁶ ດ້ວຍວ່າ, ຝ່າຍມະນຸດ ເຄີຍສາບານ ດ້ວຍອອກ ຊື່ຜູ້ໃຫຍ່ກວ່າ ຕົນ. ແລະ ເມື່ອເກີດການຖົກຖຽງ ກັນຂຶ້ນ ຄຳສາບານນັ້ນ ກໍເປັນຄຳ ຢືນຢັນອັນເດັດຂາດ. ¹⁷ ສະນັ້ນ ເມື່ອ ພຣະເຈົ້າ ຊົງມີ ພຣະປະສົງ ຈະຊົງໃຫ້ຜູ້ທີ່ຈະຮັບມໍຣະດົກ ຕາມ ພຣະສັນຍາ ນັ້ນ ຮູ້ຄັກແນ່ ຕື່ມ ຂຶ້ນວ່າ ພຣະປະສົງ ຂອງພຣະອົງ ຈະບໍ່ປ່ຽນແປງ ຈັກເທື່ອ ພຣະອົງ ຈຶ່ງຊົງຢືນຢັນ ພຣະສັນຍານັ້ນ ດ້ວຍຄຳສາບານ. ¹⁸ ເພື່ອວ່າ ໂດຍ ສອງປະການ ທີ່ປ່ຽນແປງບໍ່ໄດ້ -ເພາະ ພຣະເຈົ້າ ຈະ ກ່າວ ຄຳ ຕົວະ ບໍ່ໄດ້- ເຮົາຜູ້ທີ່ໄດ້ໜີໄພຮ້ອນໄປ ເພີ່ງເຢັນຈຶ່ງໄດ້ຮັບ ຄວາມຊູໃຈ ອັນ ແຮງກ້າໃນການທີ່ຈະຢຶດຖື ຄວາມຫວັງ ຊຶ່ງ ມີຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົານັ້ນ. ¹⁹ ຄວາມຫວັງ ທີ່ ພວກເຮົາ ຢຶດຖືນັ້ນ ເປັນສະໝໍ ທີ່ແທ້ຈິງ ອັນ ໝັ້ນຄົງ ຂອງຈິດໃຈ, ຄວາມຫວັງ ນັ້ນ ນຳໄປສູ່ບ່ອນ ສັກສິດທີ່ສຸດ ຢູ່ ເບື້ອງຫລັງຜ້າກັ້ງ, ²⁰ ທີ່ ພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ຜູ້ຊົງນຳໜ້າໄດ້ ສະເດັດ ເຂົ້າໄປກ່ອນແທນ ພວກເຮົາ ແລ້ວ ເພາະພຣະອົງ ໄດ້ຊົງ ກາຍເປັນ ພຣະມະຫາປະໂຣຫິດ ຕະຫລອດໄປ ໃນລຳດັບດຽວກັບ ເມຄີເຊເດັກ.

Chapter 7

¹ ສ່ວນເມຄີເຊເດັກ, ຜູ້ນີ້ຄືກະສັດ ແຫ່ງເມືອງຊາເລັມ ເປັນປະໂຣຫິດ ຂອງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ສູງສຸດ ໄດ້ພົບອັບຣາຮາມ ຂະນະທີ່ ອັບຣາຮາມ ກຳລັງກັບມາຈາກການຮົບກັບ ກະສັດທັງຫລາຍ ດ້ວຍໄຊຊະນະ ແລະ ໄດ້ຊົງອວຍພອນ ແກ່ເພິ່ນ. ² ອັບຣາຮາມ ໄດ້ແບ່ງສິ່ງຂອງທັງໝົດ ເປັນສິບສ່ວນເອົາສ່ວນໜຶ່ງຖວາຍ ແກ່ ເມຄີເຊເດັກ, ເມຄີເຊເດັກ ແປ ຢ່າງໜຶ່ງວ່າກະສັດ ແຫ່ງຄວາມຊອບທຳ ຕາມ ຄວາມໝາຍ ແຫ່ງ ພຣະນາມຂອງທ່ານ ແລະ ອີກທັງເປັນກະສັດ ແຫ່ງສັນຕິສຸກຕາມຄວາມໝາຍ ຂອງຊື່ ເມືອງ ຊາເລັມ. ³ ພຣະບິດາ, ພຣະມານດາ ຫລື ເຊື້ອວົງຂອງທ່ານ ບໍ່ມີກ່າວໄວ້ວັນຕົ້ນ ແລະ ວັນປາຍ ແຫ່ງຊີວິດ ຂອງທ່ານ ກໍບໍ່ມີເໝືອນກັນ ແຕ່ເປັນເໝືອນ ພຣະບຸດ ຂອງພຣະເຈົ້າ ຈຶ່ງດຳລົງ ຢູ່ເປັນປະໂຣຫິດ ສືບໆໄປ. ⁴ ຈົ່ງຄິດເບິ່ງ ແມ່ນວ່າ ທ່ານຜູ້ນີ້ໃຫຍ່ພໍພຽງໃດ. ທີ່ ອັບຣາຮາມ ຜູ້ ເປັນຕົ້ນຕະກຸນ ນັ້ນຍັງໄດ້ແບ່ງ ໜຶ່ງສ່ວນສິບ ຂອງຊັບທີ່ໄດ້ມາຈາກ ຊະເລີຍ ອັນດີທີ່ສຸດ ມາຖວາຍ ແກ່ທ່ານ. ⁵ ແລະ ບັນດາເຊື້ອສາຍ ຂອງເລວີ ຜູ້ຊຶ່ງໄດ້ຮັບຕຳແໜ່ງ ປະໂຣຫິດ ນັ້ນ. ເຖິງແມ່ນ ວ່າຄົນ ເຫຼົ່ານັ້ນສືບເຊື້ອສາຍ ມາຈາກ ອັບຣາຮາມ ກໍຍັງມີກົດບັນຍັດ ສັ່ງໃຫ້ຮັບ ໜຶ່ງສ່ວນສິບ ຈາກພົນລະເມືອງ ຄື ຈາກພວກພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ. ⁶ ເມຄີເຊເດັກ ບໍ່ໄດ້ສືບເຊື້ອສາຍ ມາຈາກເລວີ ແຕ່ ເພິ່ນກໍໄດ້ຮັບ ໜຶ່ງສ່ວນສິບ ຈາກ ອັບຣາຮາມ ແລະ ໄດ້ອວຍພອນ ອັບຣາຮາມ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ ຮັບພຣະສັນຍາ ຂອງພຣະເຈົ້າ. ⁷ ສິ່ງທີ່ຖຽງບໍ່ໄດ້ ກໍຄືຜູ້ນ້ອຍ ຮັບພອນຈາກຜູ້ໃຫຍ່. ⁸ ອີກ ປະການໜຶ່ງ, ໃນກໍລະນີ ປະໂຣຫິດຕະກຸນ ເລວີ ນັ້ນ ມະນຸດທີ່ຕ້ອງ ຕາຍກໍເປັນຜູ້ຮັບໜຶ່ງສ່ວນສິບ, ແຕ່ໃນກໍລະນີ ເມຄີເຊເດັກ ຜູ້ຮັບໜຶ່ງສ່ວນສິບນັ້ນ ມີຫຼັກຖານໃນພຣະຄຳພີ ວ່າທ່ານ ຍັງມີຊີວິດ ຢູ່. ⁹ ຖ້າຈະເວົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງ ກໍວ່າ ເລວີ ຜູ້ຮັບໜຶ່ງສ່ວນສິບນັ້ນ ກໍຍັງໄດ້ ຖວາຍ ໜຶ່ງສ່ວນສິບ ແກ່ ເມຄີເຊເດັກ ທາງອັບຣາຮາມ. ¹⁰ ເພາະວ່າ ໃນຂະນະທີ່ ເມຄີເຊເດັກ ໄດ້ພົບກັບ ອັບຣາຮາມ ເລວີ ຍັງຢູ່ ໃນສາຍເລືອດ ຂອງບັນພະບຸລຸດ ຄື ອັບຣາຮາມ. ¹¹ ດັ່ງນັ້ນ, ຖ້າຄວາມບໍຣິບູນ ບັນລຸໄດ້ ທາງລະບົບ ປະໂຣຫິດ ເຜົ່າເລວີ (ເພາະວ່າ ປະຊາຊົນ ໄດ້ຮັບກົດບັນຍັດ ໂດຍວິທີນີ້), ເປັນຫຍັງ ຈະຕ້ອງ ມີປະໂຣຫິດອື່ນອີກ ຕາມແບບຢ່າງ ຂອງເມຄີເຊເດັກ ບໍ່ແມ່ນ ຕາມ ແບບຢ່າງ ຂອງອາໂຣນ ບໍ? ¹² ເພາະ ເມື່ອຕຳແໜ່ງ ປະໂຣຫິດ ປ່ຽນແປງໄປແລ້ວ ກົດບັນຍັດ ກໍຈຳເປັນ ຕ້ອງປ່ຽນແປງ ໄປ ເໝືອນກັນ. ¹³ ເພາະວ່າ ທ່ານທີ່ເຮົາ ກ່າວເຖິງນັ້ນ ກໍມາຈາກຕະກຸນ ອື່ນຄື ຕະກຸນທີ່ຍັງບໍ່ມີຜູ້ໃດ ເຄີຍປະຕິບັດ ທີ່ແທ່ນບູຊາຈັກເທື່ອ. ¹⁴ ເພາະປາກົດແຈ້ງແລ້ວວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂອງເຮົາທັງຫລາຍ ໄດ້ ຊົງສືບເຊື້ອສາຍ ມາຈາກຕະກຸນຢູດາ ແຕ່ເມື່ອໂມເຊ ໄດ້ກ່າວເຖິງ ປະໂຣຫິດ ກໍບໍ່ໄດ້ກ່າວເຖິງຕະກຸນ ນີ້. ¹⁵ ເລື່ອງນີ້ກໍປາກົດແຈ້ງຂຶ້ນອີກ ຖ້າມີປະໂຣຫິດ ອີກຕົນໜຶ່ງ ຕາມ ແບບຢ່າງ ເມຄີເຊເດັກ ¹⁶ ຜູ້ຊຶ່ງເປັນ ປະໂຣຫິດ ທີ່ບໍ່ໄດ້ ຮັບການ ແຕ່ງຕັ້ງ ຕາມກົດບັນຍັດ ຂອງມະນຸດ ແຕ່ໂດຍຣິດເດດ ແຫ່ງຊີວິດ ອັນ ບໍ່ຮູ້ເສື່ອມສູນ. ¹⁷ ເພາະມີຄຳພະຍານ ທີ່ກ່າວເຖິງເພິ່ນວ່າ, “ທ່ານ ເປັນປະໂຣຫິດ ຕະຫລອດໄປເປັນນິດໃນ ແບບດຽວກັນ ກັບ ເມຄີເຊເດັກ.” ¹⁸ ດ້ວຍວ່າ, ກົດບັນຍັດ ທີ່ມີກ່ອນນັ້ນ ໄດ້ຊົງຍົກເລີກເສຍແລ້ວ ເພາະມີຂໍ້ບົກຜ່ອງ ແລະ ໃຊ້ການບໍ່ໄດ້. ¹⁹ ເພາະວ່າ ກົດບັນຍັດ ນັ້ນບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ສິ່ງໃດ ເຖິງທີ່ສຳເລັດ, ແຕ່ມີຄວາມຫວັງ ອັນດີກວ່າ ໄດ້ເພີ່ມເຕີມ ເຂົ້າມາໂດຍຄວາມຫວັງນັ້ນ ພວກເຮົາ ຈຶ່ງຈະເຂົ້າໄປໃກ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້. ²⁰ ພຣະເຈົ້າ ຊົງຢືນຢັນ ເລື່ອງນີ້ ໂດຍຄຳສາບານ ຂອງພຣະອົງ ວ່າ, ຄົນອື່ນໆເຂົາຮັບຕຳແໜ່ງ ປະໂຣຫິດ ໂດຍບໍ່ມີຄຳສາບານເລີຍ. ²¹ ແຕ່ ພຣະອົງຊົງ ເປັນປະໂຣຫິດ ໂດຍທາງ ຄຳສາບານ ເມື່ອ ພຣະເຈົ້າ ຊົງກ່າວ ກັບພຣະອົງ ວ່າ,“ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊົງສາບານໄວ້ແລ້ວ ແລະ ຈະບໍ່ຊົງປ່ຽນພຣະໄທ ວ່າ,‘ທ່ານ ເປັນປະໂຣຫິດຕະຫລອດໄປ.’” ²² ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ຈຶ່ງຊົງ ກາຍເປັນຜູ້ ຮັບປະກັນພັນທະສັນຍາອັນດີກວ່າ. ²³ ພວກປະໂຣຫິດ ຕະກຸນເລວີ ນັ້ນ ສືບ ຕຳແໜ່ງ ຕໍ່ກັນມາຫລາຍຄົນ ເພາະ ຄວາມຕາຍ ຂັດຂວາງ ພວກເຂົາ ບໍ່ ໃຫ້ ປະຕິບັດງານ ຕະຫລອດໄປ. ²⁴ ແຕ່ ພຣະເຢຊູເຈົ້າ ອົງຊົງ ດຳລົງຕຳແໜ່ງ ປະໂຣຫິດ ຕະຫລອດໄປ, ເພາະ ພຣະອົງ ຊົງດຳລົງຢູ່ ນິຣັນດອນ. ²⁵ ດ້ວຍເຫດນີ້ ພຣະອົງ ຈຶ່ງຊົງສາມາດຕະຫລອດໄປ ທີ່ຈະໂຜດ ເອົາຄົນທັງປວງ ທີ່ໄດ້ເຂົ້າມາຫາພຣະເຈົ້າ ໂດຍທາງ ພຣະອົງ ນັ້ນໃຫ້ ໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ ເພາະວ່າ ພຣະອົງ ຊົງພຣະຊົນ ຢູ່ນິຣັນດອນ ເພື່ອຊ່ວຍທູນຂໍ ພຣະກະລຸນາ ໃຫ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ. ²⁶ ພຣະມະຫາ ປະໂຣຫິດ ຢ່າງນີ້ແຫຼະ ທີ່ເໝາະສົມ ສຳລັບພວກເຮົາ ຄືເປັນຜູ້ບໍຣິສຸດ ປາສະຈາກຜິດ ຫລື ສິ່ງຊົ່ວມົວໝອງ ແຍກຈາກຄົນບາບທັງປວງ, ຊົງ ປະທັບ ຢູ່ເໜືອຟ້າສະຫວັນ. ²⁷ ພຣະອົງ ບໍ່ຕ້ອງຊົງນຳເຄື່ອງບູຊາ ມາທຸກໆວັນ ເໝືອນດັ່ງ ມະຫາປະໂຣຫິດ ຄົນອື່ນໆ, ຜູ້ຊຶ່ງຕອນທຳອິດຖວາຍ ສຳລັບການບາບ ຂອງຕົນເອງ ແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍສຳລັບຄວາມບາບ ຂອງພົນລະເມືອງ, ສ່ວນພຣະອົງ ໄດ້ຊົງຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ ພຽງເທື່ອດຽວ ເປັນການ ສິ້ນສຸດ ຄື ເມື່ອພຣະອົງ ໄດ້ຊົງນຳ ພຣະອົງເອງ ມາຖວາຍ. ²⁸ ຕາມ ກົດບັນຍັດ ນັ້ນໄດ້ ແຕ່ງຕັ້ງມະນຸດ ທີ່ບໍ່ສົມບູນ ແບບໃຫ້ ເປັນ ມະຫາປະໂຣຫິດ ແຕ່ ພຣະສັນຍາ ຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ປະກອບ ດ້ວຍ ຄຳສາບານ ຊຶ່ງໄດ້ມາ ພາຍຫລັງກົດບັນຍັດ ກໍໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງ ພຣະບຸດ ຂຶ້ນ ຜູ້ຊຶ່ງເຖິງ ຄວາມສຳເລັດຊົ່ວນິຣັນດອນ.

Chapter 8

¹ ເລື່ອງທີ່ເຮົາ ກຳລັງເວົ້າຢູ່ນີ້: ມີຂໍ້ສຳຄັນ ຄື ພວກເຮົາ ມີພຣະມະຫາປະໂຣຫິດຢ່າງນີ້ ຄື ພຣະມະຫາ ປະໂຣຫິດ ຜູ້ປະທັບ ຢູ່ເບື້ອງ ຂວາ ພຣະທີ່ນັ່ງ ຂອງຜູ້ຊົງ ຣິດເດຊານຸພາບ ໃນສະຫວັນ. ² ພຣະອົງ ບົວລະບັດ ຮັບໃຊ້ເປັນມະຫາປະໂຣຫິດ ຢູ່ໃນສະຖານທີ່ ສັກສິດທີ່ສຸດ, ຄືຢູ່ ໃນຫໍເຕັນສັກສິດ ອັນແທ້ຈິງ ຊຶ່ງ, ບໍ່ແມ່ນມະນຸດ ເປັນຜູ້ຕັ້ງຂຶ້ນ, ແຕ່ ແມ່ນອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໄດ້ຊົງຕັ້ງໄວ້. ³ ເພາະວ່າ ມະຫາປະໂຣຫິດທຸກຄົນ ໄດ້ຮັບແຕ່ງຕັ້ງ ເພື່ອໃຫ້ ຖວາຍຂອງທານ ແລະ ຂ້າສັດບູຊາ ແກ່ພຣະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາ ປະໂຣຫິດ ຜູ້ນີ້ຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງ ມີສິ່ງຂອງຖວາຍ ແກ່ ພຣະເຈົ້າເໝືອນກັນ. ⁴ ບັດນີ້ ຖ້າ ພຣະອົງຊົງ ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນໂລກນີ້, ພຣະອົງ ກໍຈະບໍ່ ຊົງເປັນປະໂຣຫິດ, ເພາະວ່າ ມີປະໂຣຫິດ ທີ່ຖວາຍເຄື່ອງຂອງຕ່າງໆ ຕາມກົດບັນຍັດ ຢູ່ແລ້ວ. ⁵ ປະການໜຶ່ງ ປະໂຣຫິດເຫຼົ່ານັ້ນ ບົວລະບັດ ເປັນພຽງແຕ່ແບບ ແລະ ເງົາແຫ່ງສະຖານທີ່ສັກສິດ ໃນ ສະຫວັນ. ເໝືອນໂມເຊ, ເມື່ອເພິ່ນ ຈະຕັ້ງຫໍເຕັນສັກສິດນັ້ນ ພຣະເຈົ້າ ໄດ້ ຊົງເຕືອນສະຕິ ເພິ່ນວ່າ, “ເຈົ້າຕ້ອງເຮັດທຸກສິ່ງ ຕາມແບບຢ່າງ ທີ່ ເຮົາໄດ້ສຳແດງ ແກ່ເຈົ້າທີ່ເທິງພູນັ້ນ.” ⁶ ແຕ່ ພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ໄດ້ຊົງຮັບພາລະກິດ ຊຶ່ງປະເສີດກວ່າ ຂອງປະໂຣຫິດເຫຼົ່ານັ້ນ, ເໝືອນດັ່ງພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງພຣະອົງ ຊົງເປັນ ຜູ້ກາງນັ້ນ ກໍປະເສີດກວ່າພັນທະສັນຍາເດີມ, ເພາະວ່າ ໄດ້ຊົງຕັ້ງຂຶ້ນ ໂດຍ ພຣະສັນຍາທັງຫລາຍ ອັນປະເສີດກວ່າເກົ່າ. ⁷ ດ້ວຍວ່າ, ຖ້າ ພັນທະສັນຍາ ເດີມ ນັ້ນບໍ່ມີຂໍ້ບົກຜ່ອງແລ້ວ, ກໍບໍ່ຈຳເປັນຊອກ ພັນທະສັນຍາທີສອງມາແທນ. ⁸ ເພາະວ່າ ພຣະອົງ ຊົງກ່າວຕິ ພວກເຂົາວ່າ, ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊົງກ່າວວ່າ,‘ເບິ່ງແມ! ພາຍໜ້າຈະມີຄາວໜຶ່ງທີ່ ເຮົາຈະເຮັດພັນທະສັນຍາໃໝ່ ກັບຍາດວົງ ອິດສະຣາເອນ ແລະ ຍາດວົງຢູດາ. ⁹ ຈະ ບໍ່ເໝືອນພັນທະສັນຍາທີ່ ເຮົາໄດ້ສັນຍາໄວ້ ກັບ ບັນພະບຸລຸດ ຂອງພວກເຂົາ ໃນເມື່ອເຮົາ ໄດ້ຈູງມືຂອງພວກເຂົາ ພາອອກມາຈາກ ປະເທດ ເອຢິບ. ເພາະ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊົງກ່າວວ່າ, ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຕັ້ງຢູ່ໃນພັນທະສັນຍາ ຂອງເຮົາ, ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງບໍ່ສົນໃຈ ຕໍ່ພວກເຂົາ. ¹⁰ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊົງກ່າວອີກວ່າ,‘ນີ້ແມ່ນພັນທະສັນຍາທີ່ ເຮົາຈະສັນຍາ ໄວ້ ກັບຍາດວົງອິດສະຣາເອນພາຍຫລັງ ສະໄໝນັ້ນຄື ເຮົາຈະບັນຈຸ ກົດບັນຍັດຂອງເຮົາໄວ້ ໃນໃຈ ເອງພວກເຂົາ.ເຮົາ ຈະ ຈາລຶກກົດບັນຍັດນັ້ນໄວ້ ໃນຫົວໃຈ ຂອງພວກເຂົາເຮົາ ຈະເປັນ ພຣະເຈົ້າ ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຝ່າຍພວກເຂົາ ຈະເປັນພົນລະເມືອງ ຂອງເຮົາ. ¹¹ ພວກເຂົາ ຈະບໍ່ສອນເພື່ອນບ້ານ ແລະ ພີ່ນ້ອງຂອງຕົນແຕ່ລະຄົນວ່າ,“ຈົ່ງຮູ້ຈັກ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ”ເພາະ ພວກເຂົາ ທຸກຄົນຈະ ຮູ້ຈັກເຮົາຕັ້ງແຕ່ ຜູ້ນ້ອຍທີ່ສຸດຈົນເຖິງ ຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ. ¹² ເພາະ ເຮົາຈະກະລຸນາ ຕໍ່ການອະທຳ ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ການ ຜິດບາບ ຂອງພວກເຂົາ ເຮົາ ຈະບໍ່ຈົດຈຳຕໍ່ໄປ.’” ¹³ ເມື່ອ ພຣະອົງ ຊົງກ່າວວ່າ, “ພັນທະສັນຍາໃໝ່” ກໍເປັນທີ່ເຮັດ ໃຫ້ ພັນທະສັນຍາເດີມນັ້ນ ພົ້ນ ສະໄໝ ໄປ ແລ້ວ ສິ່ງທີ່ພົ້ນສະໄໝ ແລະ ເກົ່າ ໄປແລ້ວ ກໍກຳລັງຈະເສື່ອມສູນ ໄປ.

Chapter 9

¹ ເຖິງແມ່ນ ພັນທະສັນຍາເດີມນັ້ນ ກໍມີກົດໃນການນະມັດສະການ ແລະ ມີສະຖານທີ່ສັກສິດ ທີ່ແຜ່ນດິນໂລກ. ² ດ້ວຍວ່າ, ມີຫໍເຕັນ ສັກສິດທີ່ຈັດຕັ້ງຂຶ້ນແລ້ວ ຄື ຫ້ອງຊັ້ນນອກ ຊຶ່ງມີຫລັກຕະກຽງ ມີ ໂຕະ ແລະ ມີເຂົ້າຈີ່ທີ່ ຕັ້ງຖວາຍ ໄວ້ຫ້ອງທຳອິດນີ້ ເອີ້ນວ່າ, ສະຖານທີ່ ສັກສິດ. ³ ພາຍໃນ ຜ້າກັ້ງຊັ້ນທີສອງ ມີຫ້ອງຊຶ່ງ ເອີ້ນວ່າ ສະຖານທີ່ ສັກສິດ ທີ່ສຸດ. ⁴ ໃນຫ້ອງນັ້ນ ມີແທ່ນ ຄຳສຳລັບເຜົາເຄື່ອງຫອມ. ມີຫີບ ຫຸ້ມຫໍ່ ດ້ວຍຄຳທຸກດ້ານ. ສຳລັບໃສ່ ພັນທະສັນຍາ. ຢູ່ໃນຫີບນັ້ນ ມີ ຂັນຄຳໃສ່ມານາໄວ້ ມີໄມ້ຄ້ອນເທົ້າ ຂອງອາໂຣນ ທີ່ປົ່ງຍອດ ແລະ ມີ ແຜ່ນຫີນຈາລຶກ ພັນທະສັນຍາ ແລ້ວ. ⁵ ຢູ່ເທິງຫີບນັ້ນ ມີຮູບເຄຣູບປະກອບດ້ວຍ ສະຫງ່າຣາສີ ອັນຮຸ່ງເຮືອງ ຂອງພຣະເຈົ້າ ປົກຄຸມ ພຣະທີ່ນັ່ງ ອັນຊົງ ພຣະກະລຸນາ ນັ້ນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ເຮົາ ຈະພັນລະນາໃຫ້ ລະອຽດໃນ ທີ່ນີ້ ບໍ່ໄດ້. ⁶ ເມື່ອຈັດຕັ້ງສິ່ງຕ່າງໆ ໄວ້ຢ່າງນັ້ນແລ້ວ, ບັນດາ ປະໂຣຫິດ ກໍເຂົ້າ ໄປໃນຫໍເຕັນສັກສິດ ຊັ້ນນອກທຸກໆວັນ ເພື່ອປະກອບພິທີ. ⁷ ສ່ວນຫ້ອງຊັ້ນ ໃນນັ້ນ ມີແຕ່ມະຫາ ປະໂຣຫິດ ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ ທີ່ເຂົ້າ ໄປໄດ້ ແລະ ເພິ່ນເຂົ້າໄປໄດ້ປີລະເທື່ອ ເທົ່ານັ້ນ. ເພິ່ນຕ້ອງນຳ ເລືອດ ສັດເຂົ້າໄປຖວາຍ ແກ່ ພຣະເຈົ້າ ສຳລັບຕົນເອງ ແລະ ເພື່ອຄວາມຜິດ ໂດຍ ບໍ່ເຈດຕະນາ ຂອງປະຊາຊົນ. ⁸ ໂດຍສິ່ງນີ້ເອງ ພຣະວິນຍານ ບໍຣິສຸດເຈົ້າ ຈຶ່ງຊົງສຳແດງ ວ່າທາງ ທີ່ນຳເຂົ້າສູ່ສະຖານທີ່ສັກສິດ ທີ່ສຸດນັ້ນ ຍັງບໍ່ເປີດຕາບໃດ ທີ່ຫ້ອງຊັ້ນນອກນັ້ນຍັງຕັ້ງຢູ່. ⁹ ຫ້ອງຊັ້ນນອກນັ້ນ ເປັນເຄື່ອງໝາຍ ເຖິງ ສະໄໝປັດຈຸບັນ ຄື ໝາຍຄວາມວ່າ ການຖວາຍຂອງທ່ານ ແລະ ເຄື່ອງບູຊາຕາມແບບນີ້ ຈະຊຳລະໃຈສຳນຶກຜິດ ແລະ ຊອບ ຂອງຜູ້ຖວາຍນັ້ນບໍ່ໄດ້. ¹⁰ ເພາະເປັນ ເລື່ອງຂອງກິນຂອງດື່ມ ແລະ ພິທີຊຳລະລ້າງຕ່າງໆເທົ່ານັ້ນ. ເປັນພິທີ ສຳລັບການປະຕິບັດ ທາງກາຍທີ່ໄດ້ຊົງບັນຍັດໄວ້ ຈົນກວ່າຈະໄດ້ ຊົງປ່ຽນແປງໃໝ່. ¹¹ ເມື່ອພຣະຄຣິດ ໄດ້ສະເດັດ ມາເປັນ ພຣະມະຫາປະໂຣຫິດ ສຳລັບສິ່ງປະເສີດ ຊຶ່ງມາເຖິງແລ້ວ. ພຣະອົງ ກໍໄດ້ສະເດັດເຂົ້າໄປໃນ ສະຖານທີ່ສັກສິດທີ່ສຸດ ແລະ ປະເສີດກວ່າແຕ່ກ່ອນ ທີ່ບໍ່ໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ ດ້ວຍມືມະນຸດ ຄືບໍ່ແມ່ນສິ່ງຂອງທີ່ສ້າງຂຶ້ນ ໃນໂລກນີ້. ¹² ພຣະອົງ ໄດ້ສະເດັດເຂົ້າໄປ ໃນສະຖານທີ່ ສັກສິດທີ່ສຸດ ພຽງເທື່ອດຽວ ເປັນ ການສິ້ນສຸດ ແລະ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຊົງນຳເລືອດແບ້ ຫລື ເລືອດລູກງົວ ເຂົ້າໄປ ແຕ່ຊົງນຳພຣະໂລຫິດ ຂອງພຣະອົງ ເອງເຂົ້າໄປ ແລະ ຊົງ ສຳເລັດການໄຖ່ບາບ ອັນຕະຫລອດໄປ. ¹³ ເພາະວ່າ ຖ້າເລືອດ ແບ້ ຫລື ເລືອດງົວເຖິກ ແລະ ຂີ້ເຖົ່າໄຟ ຂອງລູກງົວໂຕແມ່ ທີ່ ໂຮຍລົງເທິງຄົນຊົ່ວມົວໝອງ ຍັງອາດ ຊຳລະ ຮ່າງກາຍໃຫ້ ສະອາດໄດ້, ¹⁴ ຫລາຍກວ່ານັ້ນຈັກ ພຽງໃດ ພຣະໂລຫິດຂອງພຣະຄຣິດ, ຜູ້ໄດ້ຊົງຖວາຍ ພຣະອົງເອງ ແດ່ພຣະເຈົ້າ ໂດຍ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເຈົ້າ ຜູ້ຊົງຕັ້ງຢູ່ເປັນນິດ ເປັນເຄື່ອງບູຊາ ປາສະຈາກຕຳໜິ ກໍຈະຊົງຊຳລະໃຈສຳນຶກຜິດ ແລະ ຊອບຂອງເຮົາທັງຫລາຍໃຫ້ພົ້ນ ຈາກກິດຈະການ ທີ່ນຳໄປສູ່ ຄວາມຕາຍ ເພື່ອ ຫັນ ໄປຮັບໃຊ້ ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊົງພຣະຊົນຢູ່. ¹⁵ ເພາະເຫດນີ້, ພຣະອົງ ຈຶ່ງຊົງເປັນຜູ້ກາງ ແຫ່ງພັນທະສັນຍາໃໝ່. ເພື່ອໃຫ້ຄົນທັງຫລາຍ ທີ່ ພຣະອົງຊົງເອີ້ນມາ ໄດ້ຮັບມໍຣະດົກ ຕະຫລອດໄປ ຕາມທີ່ຊົງສັນຍາ ໄວ້ ເພາະຄວາມຕາຍນັ້ນໄຖ່ ພວກເຂົາ ໃຫ້ພົ້ນຈາກ ຄວາມບາບ ທີ່ ເກີດໃຕ້ ພັນທະສັນຍາ ເດີມ. ¹⁶ ເພາະວ່າ ໃນກໍລະນີ ທີ່ກ່ຽວກັບໜັງສືພິໄນກຳ, ກໍຈະຕ້ອງ ພິສູດ ວ່າຜູ້ເຮັດໜັງສື ນັ້ນຕາຍແລ້ວ. ¹⁷ ຄົນນັ້ນ ຕ້ອງຕາຍເສຍກ່ອນ ໜັງສືພິໄນກຳ ຈຶ່ງຈະໃຊ້ໄດ້, ເພາະຖ້າຜູ້ທີ່ເຮັດໜັງສືນັ້ນ ຍັງມີຊີວິດ ຢູ່ ໜັງສືພິໄນກຳນັ້ນ ກໍຍັງໃຊ້ການບໍ່ໄດ້. ¹⁸ ເພາະສະນັ້ນ ເຖິງແມ່ນພັນທະສັນຍາເດີມ ກໍບໍ່ໄດ້ຊົງຕັ້ງຂຶ້ນ ໂດຍປາສະຈາກເລືອດ. ¹⁹ ເພາະວ່າ ໂມເຊ ໄດ້ປະກາດຄຳສັ່ງທຸກ ຂໍ້ໃນກົດບັນຍັດ ແກ່ໄພ່ພົນທັງໝົດແລ້ວ, ເພິ່ນກໍໄດ້ເອົາເລືອດລູກງົວເຖິກ ແລະ ເລືອດ ແບ້ເຖິກ, ປົນໃສ່ນໍ້າແລ້ວ, ເອົາ ຂົນແກະສີແດງ, ແລະ ໃບຫູສົບມັດໜຶ່ງມາຈຸ່ມ, ແລະ ຊິດໃສ່ໜັງສືມ້ວນນັ້ນ ແລະ ຊິດ ໃສ່ໄພ່ພົນທັງໝົດ. ²⁰ ເພິ່ນກ່າວວ່າ, “ນີ້ແຫຼະ ຄືເລືອດແຫ່ງ ພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຊົງສັ່ງໄວ້ໃຫ້ແກ່ເຈົ້າທັງຫຼາຍ. ²¹ ” ໃນທຳນອງດຽວກັນນັ້ນ, ເພິ່ນກໍໄດ້ ເອົາເລືອດຊິດໃສ່ຫໍເຕັນ ສັກສິດ ກັບເຄື່ອງໃຊ້ ໃນ ພິທີນະມັດສະການ ທຸກຊະນິດເໝືອນກັນ. ²² ທີ່ຈິງຕາມກົດບັນຍັດແລ້ວ ແມ່ນເກືອບທຸກໆສິ່ງຕ້ອງຊຳລະ ດ້ວຍເລືອດ ແລະ ຖ້າບໍ່ມີເລືອດໄຫລອອກແລ້ວ ການໃຫ້ອະໄພບາບກຳ ກໍບໍ່ມີ. ²³ ເພາະສະນັ້ນ ສິ່ງຂອງໃນໂລກນີ້ ທີ່ສ້າງຂຶ້ນ ຕາມແບບຢ່າງ ໃນ ສະຫວັນຈຳເປັນ ຕ້ອງຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍຣິສຸດ ໂດຍເຄື່ອງບູຊາ ອັນ ປະເສີດ ຫລາຍກວ່າ ອີກ. ²⁴ ເພາະວ່າ ພຣະຄຣິດ ບໍ່ໄດ້ ສະເດັດ ເຂົ້າໄປໃນສະຖານສັກສິດ ທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍມືມະນຸດ, ຕາມ ແບບຢ່າງຂອງສິ່ງທີ່ເປັນຈິງ, ແຕ່ ພຣະອົງໄດ້ ສະເດັດເຂົ້າໄປໃນ ສະຫວັນ ເພື່ອເຂົ້າເຝົ້າ ພຣະເຈົ້າ ແທນພວກເຮົາ. ²⁵ ພຣະອົງ ບໍ່ຕ້ອງເຂົ້າໄປຖວາຍບູຊາ ພຣະອົງເອງຫລາຍເທື່ອ, ເໝືອນດັ່ງປະໂຣຫິດ ທີ່ເຂົ້າໄປໃນບ່ອນສັກສິດທີ່ສຸດ, ທຸກໆປີ ແລະ ນຳເລືອດໂດຍບໍ່ແມ່ນເລືອດ ຂອງຕົນເອງ ເຂົ້າໄປຖວາຍ, ²⁶ ເພາະ ຖ້າເປັນ ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງ ຄົງ ຈະຕ້ອງທົນທຸກທໍລະມານຫລາຍເທື່ອ ນັບຕັ້ງແຕ່ ວາງຮາກສ້າງໂລກມາ. ແຕ່ ບັດນີ້ ພຣະອົງ ໄດ້ມາປາກົດ ເພື່ອຖວາຍພຣະອົງ ເອງ ເປັນເຄື່ອງບູຊາພຽງເທື່ອດຽວ ເປັນການ ສິ້ນສຸດ ເພື່ອໄຖ່ຄວາມບາບ. ²⁷ ມະນຸດທຸກຄົນ ຖືກຊົງກຳນົດໄວ້ ແລ້ວວ່າ, ຈະຕ້ອງຕາຍ ເທື່ອ ດຽວ ແລະ ຫລັງຈາກນັ້ນ ຈະຖືມີການພິພາກສາສັນໃດ ²⁸ ພຣະຄຣິດ ກໍສັນນັ້ນ ໄດ້ຖວາຍພຣະອົງເອງ ເປັນເຄື່ອງບູຊາ ເທື່ອ ດຽວ ເພື່ອລຶບລ້າງບາບກຳ ຂອງຄົນ ຈຳນວນຫລວງຫລາຍ. ພຣະອົງ ຈະມາປາກົດເທື່ອທີສອງ, ໂດຍບໍ່ກ່ຽວກັບ ຄວາມບາບ, ແຕ່ເພື່ອໂຜດ ຊ່ວຍເອົາບັນດາ ຜູ້ທີ່ລໍຄອຍ ພຣະອົງດ້ວຍໃຈຮ້ອນຮົນ ໃຫ້ໄດ້ຮັບ ຄວາມພົ້ນ.

Chapter 10

¹ ດ້ວຍວ່າ, ກົດບັນຍັດນັ້ນ ເປັນພຽງແຕ່ເງົາທີ່ ເລັງເຖິງ ສິ່ງປະເສີດ ທັງຫລາຍ ທີ່ຈະມາ ພາຍໜ້ານັ້ນ, ແລະ ບໍ່ແມ່ນຕົວຈິງ ຂອງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ, ເຄື່ອງບູຊາທີ່ເຂົາຖວາຍທຸກປີ ສະເໝີ ມາຕາມ ກົດບັນຍັດນັ້ນ ບໍ່ ສາມາດເຮັດໃຫ້ຜູ້ ທີ່ມາເຂົ້າເຝົ້າ ພຣະເຈົ້າ ເຖິງທີ່ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ ໄດ້ ຈັກເທື່ອ ² ເພາະຖ້າເປັນໄດ້ ພວກເຂົາ ຄົງໄດ້ຢຸດການຖວາຍ ເຄື່ອງບູຊາແລ້ວ ບໍ່ແມ່ນ ບໍ? ຖ້າຜູ້ນະມັດສະການນັ້ນ ໄດ້ຮັບການ ຊຳລະລ້າງ ເທື່ອດຽວ ເປັນການສິ້ນສຸດແລ້ວ ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ຄົງຈະບໍ່ ຮູ້ສຶກວ່າ ມີບາບອີກຕໍ່ໄປ. ³ ແຕ່ການຖວາຍເຄື່ອງ ບູຊາ ຕ່າງໆນັ້ນ ເປັນການເຕືອນ ໃຫ້ລະນຶກເຖິງຄວາມບາບ ທຸກໆ ປີ. ⁴ ດ້ວຍວ່າ, ເລືອດງົວເຖິກ ແລະ ເລືອດແບ້ ບໍ່ສາມາດ ຊຳລະຄວາມບາບ ໃຫ້ໝົດ ສິ້ນໄປໄດ້ຈັກເທື່ອ. ⁵ ເພາະສະນັ້ນ ໃນເວລາ ທີ່ ພຣະຄຣິດ ໄດ້ສະເດັດເຂົ້າມາໃນ ໂລກ. ພຣະອົງ ຊົງກ່າວວ່າ,“ເຄື່ອງບູຊາ ກັບເຄື່ອງຖວາຍ ພຣະອົງ ບໍ່ ປະສົງແຕ່ ພຣະອົງ ຊົງໄດ້ຈັດຕຽມຮ່າງກາຍ ໄວ້ສຳລັບຂ້ານ້ອຍ. ⁶ ເຄື່ອງເຜົາບູຊາ ແລະ ເຄື່ອງບູຊາລຶບລ້າງບາບ ນັ້ນພຣະອົງ ບໍ່ຊົງ ພໍພຣະໄທ ⁷ ເມື່ອນັ້ນ ຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງທູນວ່າ,‘ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າ ຂ້ານ້ອຍໄດ້ມາ ເພື່ອຈະເຮັດຕາມ ນໍ້າພຣະໄທ ຂອງພຣະອົງ ຕາມທີ່ມີເລື່ອງ ຂອງຂ້ານ້ອຍຂຽນ ໄວ້ໃນໜັງສືມ້ວນນັ້ນ.’” ⁸ ເມື່ອ ພຣະອົງຊົງ ກ່າວແລ້ວ ວ່າ, “ເຄື່ອງບູຊາ ແລະ ເຄື່ອງ ຖວາຍ” ກັບ “ເຄື່ອງເຜົາບູຊາ ແລະ ເຄື່ອງບູຊາລຶບລ້າງບາບ ທີ່ເຂົາໄດ້ ບູຊາ ຕາມກົດບັນຍັດນັ້ນ ພຣະອົງບໍ່ຊົງປະສົງ ແລະ ບໍ່ຊົງ ພໍພຣະໄທ.” ⁹ ຕໍ່ມາ ພຣະອົງ ກ່າວ ວ່າ, “ຂ້າແດ່ ພຣະເຈົ້າ ຂ້ານ້ອຍ ໄດ້ມາ ເພື່ອ ປະຕິບັດ ຕາມນໍ້າພຣະໄທ ຂອງພຣະອົງ.” ພຣະອົງ ຈຶ່ງ ຍົກເລີກ ການ ຖວາຍບູຊາແບບເດີມນັ້ນເສຍ ແລະ ໄດ້ຕັ້ງ ພຣະຄຣິດ ເປັນເຄື່ອງ ບູຊາແທນ. ¹⁰ ແລະ ໂດຍນໍ້າພຣະໄທ ນັ້ນແຫຼະ ພວກເຮົາ ຈຶ່ງໄດ້ ຮັບການຊຳລະ ໃຫ້ບໍຣິສຸດ ດ້ວຍການຖວາຍ ພຣະກາຍ ຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ເທື່ອດຽວເທົ່ານັ້ນ ເປັນການສິ້ນສຸດ. ¹¹ ຝ່າຍປະໂຣຫິດທຸກຄົນ ກໍປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນ ທຸກວັນ ແລະ ນຳເຄື່ອງບູຊາ ແບບດຽວກັນ ມາຖວາຍເລື້ອຍໆ ແຕ່ເຄື່ອງບູຊາ ເຫຼົ່ານັ້ນ ບໍ່ສາມາດຊຳລະບາບກຳ ໃຫ້ໝົດສິ້ນໄປໄດ້ຈັກເທື່ອ. ¹² ແຕ່ ເມື່ອ ພຣະຄຣິດ ໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາ ຄັ້ງດຽວ ເພື່ອຊຳລະລ້າງບາບກຳ ແລ້ວ ເປັນການຖວາຍ ຊຶ່ງນຳໃຊ້ໄດ້ ຕະຫລອດໄປ, ແລ້ວ ພຣະອົງ ກໍນັ່ງລົງ ທີ່ເບື້ອງຂວາ ພຣະຫັດ ຂອງພຣະເຈົ້າ. ¹³ ພຣະອົງ ລໍຄອຍ ຈົນເຖິງເວລາ ທີ່ພຣະເຈົ້າ ປາບເຫຼົ່າສັດຕູ ຂອງພຣະອົງ ໃຫ້ໝູບຢູ່ໃຕ້ ຕີນ ຂອງພຣະອົງ. ¹⁴ ເພາະ ດ້ວຍການຖວາຍບູຊາ ຄັ້ງດຽວ ພຣະອົງ ໄດ້ຊົງໂຜດຄົນທັງຫລາຍ ທີ່ຊົງຊຳລະ ເປັນບໍຣິສຸດນັ້ນ ໃຫ້ເຖິງ ທີ່ ສຳເລັດ ຊົ່ວນິຣັນດອນ. ¹⁵ ຝ່າຍພຣະວິນຍານບໍຣິສຸດເຈົ້າ ກໍເປັນພະຍານ ໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາ ເໝືອນກັນ ເພາະ ພຣະອົງ ໄດ້ຊົງກ່າວໄວ້ແລ້ວວ່າ, ¹⁶ “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊົງກ່າວວ່າ,‘ອັນນີ້ແມ່ນ ພັນທະສັນຍາທີ່ ເຮົາ ຈະເຮັດກັບ ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນຄື ໃນວັນທັງຫລາຍ ຈະມາເຖິງ ນັ້ນເຮົາ ຈະເອົາກົດບັນຍັດ ຂອງເຮົາໃສ່ ໄວ້ໃນຈິດໃຈ ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຂຽນຂໍ້ຄວາມໃສ່ ເທິງຫົວໃຈ ຂອງເຂົາເຈົ້າ.’” ¹⁷ ພຣະອົງຍັງ ຊົງກ່າວຕໍ່ໄປ ວ່າ, “ເຮົາ ຈະບໍ່ຈົດຈຳ ຄວາມບາບ ແລະ ການອະທຳ ຂອງພວກເຂົາ ຕໍ່ໄປ ອີກຈັກເທື່ອ.” ¹⁸ ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອ ພຣະເຈົ້າ ຊົງຍົກ ຄວາມບາບ ໃຫ້ແລ້ວ ກໍບໍ່ຈຳເປັນ ຕ້ອງຖວາຍ ເຄື່ອງບູຊາລຶບລ້າງບາບກຳ ອີກຕໍ່ໄປ. ¹⁹ ເພາະສະນັ້ນ ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍ ຂອງເຮົາເອີຍ, ພວກເຮົາ ຈຶ່ງມີ ໃຈກ້າທີ່ຈະເຂົ້າ ປໃນ ສະຖານອັນສັກສິດທີ່ສຸດ ດ້ວຍ ພຣະໂລຫິດ ຂອງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ²⁰ ຕາມທາງໃໝ່ ຊຶ່ງມີຊີວິດ ທີ່ພຣະອົງ ໄດ້ ຊົງໄຂອອກ ໃຫ້ພວກເຮົາ ຜ່ານເຂົ້າໄປ ທາງຜ້າກັ້ງນັ້ນ, ຄື ທາງພຣະກາຍຂອງພຣະອົງ. ²¹ ເມື່ອພວກເຮົາ ມີ ພຣະມະຫາປະໂຣຫິດ ຜູ້ທີ່ຮັບຜິດຊອບວິຫານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລ້ວ. ²² ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ ພວກເຮົາ ເຂົ້າມາໃກ້ດ້ວຍ ຄວາມຈິງໃຈ ແລະ ດ້ວຍ ຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ, ອັນເຕັມບໍຣິບູນ ດ້ວຍໃຈທີ່ໄດ້ຮັບການຊຳລະຈາກ ຄວາມຮູ້ສຶກ ຕົວ ວ່າ ມີບາບກຳ ແລະ ມີ ຮ່າງກາຍທີ່ໄດ້ ຊຳລະລ້າງແລ້ວ ດ້ວຍນໍ້າບໍຣິສຸດ. ²³ ຈົ່ງຢຶດໝັ້ນ ຢູ່ກັບຄວາມຫວັງ ທີ່ພວກເຮົາປະກາດ ຕົວວ່າໄດ້ ຮັບໄວ້ແລ້ວນັ້ນ ຢ່າໃຫ້ຫວັ່ນໄຫວ, ເພາະວ່າພຣະອົງ ຜູ້ຊົງປະທານ ພຣະສັນຍານັ້ນກໍຊົງສັດຊື່. ²⁴ ຈົ່ງຫ່ວງໃຍຊຶ່ງກັນ ແລະ ກັນຈົ່ງ ໜູນນໍ້າໃຈ ຊຶ່ງກັນ ແລະ ກັນໃຫ້ມີຄວາມຮັກ ແລະ ໃຫ້ເຮັດຄຸນງາມຄວາມດີ. ²⁵ ຢ່າປະການນະມັດສະການຮ່ວມກັນ, ເໝືອນຢ່າງບາງຄົນເຄີຍ. ປະນັ້ນແຕ່ຈົ່ງໜູນໃຈກັນ ໃຫ້ຫລາຍກວ່າເກົ່າອີກ ເພາະ ພວກເຈົ້າ ກໍ ຮູ້ແລ້ວວ່າ ວັນນັ້ນ ກໍໃກ້ເຂົ້າມາແລ້ວ. ²⁶ ດ້ວຍວ່າ, ຖ້າພວກເຮົາ ໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ ເລື່ອງຄວາມຈິງແລ້ວ ແຕ່ຍັງເຈດຕະນາ ເຮັດບາບ ຢູ່ເຄື່ອງບູຊາລຶບລ້າງບາບ ກໍຈະບໍ່ມີເຫຼືອຢູ່ ຕໍ່ໄປ. ²⁷ ເຫຼືອແຕ່ ,ຄວາມຢ້ານກົວ ອັນພິລຶກ ໃນການລໍຖ້າ ການພິພາກສາລົງໂທດ ແລະ ໄຟອັນຮ້ອນກ້າ ທີ່ຈະເຜົາຜານບັນດາ ຄົນທີ່ ຕໍ່ສູ້ພຣະເຈົ້າ. ²⁸ ຄົນທີ່ລະເມີດ ກົດບັນຍັດ ຂອງໂມເຊ ນັ້ນ ຖ້າມີພະຍານ ສອງ ຫລື ສາມປາກ ກໍຈະຕ້ອງຕາຍ ໂດຍບໍ່ມີ ຄວາມເມດຕາ. ²⁹ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຄິດເບິ່ງ ວ່າຄົນທີ່ຢຽບຢໍ່າ ພຣະບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຖື ພຣະໂລຫິດແຫ່ງພັນທະສັນຍາ ຊຶ່ງຊຳລະຕົວໃຫ້ບໍຣິສຸດ ວ່າເປັນສິ່ງຊົ່ວຊ້າ ກັບ ທັງຫນິ່ນປະໝາດພຣະວິນຍານ ຜູ້ຊົງພຣະຄຸນນັ້ນ ຄວນຈະຖືກ ລົງໂທດຫລາຍກວ່າຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ຈັກເທົ່າໃດ? ³⁰ ເພາະ ພວກເຮົາໄດ້ຮູ້ຈັກ ພຣະອົງ ຜູ້ຊົງກ່າວວ່າ, “ການ ແກ້ແຄ້ນ ເປັນທຸລະຂອງເຮົາ ຝ່າຍເຮົາຈະຕອບແທນ.” ແລະ ໄດ້ ຊົງ ກ່າວອີກວ່າ, “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈະຊົງພິພາກສາ ພົນລະເມືອງ ຂອງພຣະອົງ.” ³¹ ການຕົກຢູ່ໃນເງື້ອມມື ຂອງພຣະເຈົ້າ ອົງຊົງຊີວິດຢູ່ ນັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ ຢ່າງໃຫຍ່ຫລວງ. ³² ຈົ່ງລະນຶກເຖິງ ສິ່ງທີ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນກັບ ພວກເຈົ້າໃນຄາວກ່ອນ ນັ້ນ, ຫລັງຈາກ ທີ່ພວກເຈົ້າ ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງ ຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ, ພວກເຈົ້າ ໄດ້ອົດທົນ ຕໍ່ຄວາມຍາກລຳບາກ ຫລາຍປະການ. ³³ ບາງເທື່ອ ພວກເຈົ້າ ກໍຖືກຄົນ ໝິ່ນປະໝາດ ປະຈານຂາຍໜ້າ ແລະ ຖືກຄົນຂົ່ມເຫັງໃຫ້ປະຊາຊົນ ເບິ່ງ ແລະ ບາງເທື່ອ ພວກເຈົ້າ ກໍໄດ້ເຂົ້າ ຮ່ວມທຸກກັບຄົນທີ່ຖືກ ການຢ່າງດຽວກັນນັ້ນ. ³⁴ ພວກເຈົ້າ ໄດ້ ເຂົ້າສ່ວນທົນທຸກ ກັບ ຄົນທີ່ຖືກຄຸມຂັງ ແລະ ເມື່ອມີຄົນປຸ້ນເອົາຊັບ ສິ່ງຂອງຂອງພວກເຈົ້າໄປ ພວກເຈົ້າ ກໍຍອມໃຫ້ເຂົາເອົາໄປດ້ວຍໃຈ ຍິນດີ ເພາະພວກເຈົ້າຮູ້ແລ້ວວ່າ ຕົນຍັງມີສິ່ງທີ່ດີກວ່າ ແລະ ຕັ້ງຢູ່ ຕະຫລອດໄປເປັນນິດ. ³⁵ ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າໄດ້ປະຖິ້ມ ຄວາມໝັ້ນໃຈ ຂອງພວກເຈົ້າ ເພາະສິ່ງ ນັ້ນນຳໄປສູ່ບຳເໜັດ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ³⁶ ພວກເຈົ້າ ຈຳເປັນຕ້ອງ ມີ ຄວາມອົດທົນ ເພື່ອວ່າ, ເມື່ອໄດ້ເຮັດຕາມນໍ້າພຣະໄທ ຂອງພຣະເຈົ້າ ແລ້ວ ກໍຈະໄດ້ຮັບຕາມທີ່ພຣະອົງ ໄດ້ຊົງສັນຍາໄວ້. ³⁷ ເພາະ ມີ ຄຳຂຽນໄວ້ ໃນພຣະຄຳພີ ວ່າ,“ອີກບໍ່ດົນບໍ່ນານເທົ່າໃດ ພຣະອົງຜູ້ທີ່ ຈະສະເດັດມາ ກໍຈະສະເດັດມາ ແລະ ຈະບໍ່ຊັກຊ້າ. ³⁸ ແຕ່ຄົນຊອບທຳຂອງເຮົາຈະ ມີຊີວິດຢູ່ ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອ. ຖ້າຄົນໃດ ຫາກຫລົບຖອຍຫລັງເຮົາ ຈະບໍ່ພໍໃຈໃນຄົນນັ້ນ.” ³⁹ ສ່ວນພວກເຮົາ ບໍ່ຢູ່ຝ່າຍຄົນ ທີ່ຫລົບຖອຍຫລັງ ຈົນເຖິງ ຄວາມຈິບຫາຍເສຍ ແຕ່ຢູ່ຝ່າຍຄົນທີ່ມີຄວາມເຊື່ອ ຈຶ່ງຮັກສາຊີວິດ ແລະ ຈິດໃຈຂອງຕົນ ໄວ້ໃຫ້ພົ້ນໄດ້.

Chapter 11

¹ ອັນໜຶ່ງຄວາມເຊື່ອ ຄືຄວາມແນ່ນອນ ໃຈໃນສິ່ງທີ່ ເຮົາ ຫວັງໄວ້ເປັນ ຄວາມຕາຍໃຈ ເຖິງສິ່ງທີ່ຍັງ ບໍ່ເຫັນກັບຕາ. ² ເພາະ ໂດຍຄວາມເຊື່ອແບບນີ້ເອງ ທີ່ຄົນໃນສະໄໝບູຮານ ໄດ້ຮັບຄຳເຫັນຊອບຈາກພຣະເຈົ້າ. ³ ແມ່ນໂດຍຄວາມເຊື່ອແບບນີ້ ພວກເຮົາຈຶ່ງ ເຂົ້າໃຈວ່າ ໂລກຈັກກະວານ ນີ້ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ ໂດຍພຣະທຳ ຂອງພຣະເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງທີ່ຕາເຫັນ ຢູ່ກໍເປັນມາຈາກ ສິ່ງທີ່ບໍ່ປາກົດໃຫ້ ເຫັນ. ⁴ ເພາະອາເບັນ ມີຄວາມເຊື່ອແບບນີ້ ຈຶ່ງໄດ້ນຳເອົາເຄື່ອງ ບູຊາອັນ ຖືກຕ້ອງ ກວ່າເຄື່ອງບູຊາ ຂອງກາອິນມາຖວາຍແດ່ ພຣະເຈົ້າ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ເພິ່ນໄດ້ຮັ ຄຳ ເຫັນຊອບ ຈາກພຣະເຈົ້າ ວ່າເປັນຄົນຊອບທຳ ,ແລະ ພຣະເຈົ້າ ກໍໄດ້ຊົງ ເປັນພະຍານ ແກ່ເຄື່ອງຖວາຍ ຂອງເພິ່ນ. ເຖິງ ແມ່ນວ່າ ອາເບັນຕາຍແລ້ວ ກໍຈິງແຕ່ ເພາະມີຄວາມເຊື່ອ ເພິ່ນຈຶ່ງຍັງ ເວົ້າຢູ່. ⁵ ເພາະເອນົກ ມີຄວາມເຊື່ອແບບນີ້ ພຣະເຈົ້າ ຈຶ່ງຊົງຮັບເພິ່ນຂຶ້ນ ໄປ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເພິ່ນ ພົບກັບຄວາມຕາຍ ແລະ ບໍ່ມີຜູ້ໃດ ພົບເຫັນເພິ່ນ ເພາະພຣະເຈົ້າ ຊົງຮັບເອົາເພິ່ນໄປແລ້ວ. ອັນໜຶ່ງກ່ອນ ທີ່ຊົງຮັບເອົາ ເພິ່ນຂຶ້ນໄປນັ້ນ ມີຜູ້ເປັນ ພະຍານ ວ່າ ເພິ່ນເປັນ ທີ່ ພໍພຣະໄທ ພຣະເຈົ້າ. ⁶ ແຕ່ ຖ້າບໍ່ມີ ຄວາມເຊື່ອແລ້ວ ຈະເປັນທີ່ພໍພຣະໄທພຣະເຈົ້າ ບໍ່ໄດ້. ດ້ວຍວ່າ, ຜູ້ທີ່ເຂົ້າມາເຝົ້າ ພຣະເຈົ້າ ໄດ້ນັ້ນ ຕ້ອງເຊື່ອວ່າ ພຣະອົງ ຊົງພຣະຊົນ ຢູ່ ແລະ ພຣະອົງ ຊົງເປັນຜູ້ ປະທານລາງວັນໃຫ້ ແກ່ຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາພຣະອົງ. ⁷ ເພາະໂນອາ ມີຄວາມເຊື່ອ ແບບນີ້ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງ ຊົງຕັກເຕືອນ ໃຫ້ຮູ້ເຖິງເຫດການ ທີ່ຍັງບໍ່ປາກົດ ເພິ່ນຈຶ່ງຢຳເກງ ແລະ ສ້າງເຮືອ ເພື່ອ ໃຫ້ຄອບຄົວຂອງຕົນ ພົ້ນຈາກຄວາມຕາຍ ດ້ວຍເຫດນີ້ ເພິ່ນຈຶ່ງ ຕັດສິນລົງໂທດ ໃສ່ມະນຸດສະໂລກ ແລະ ໄດ້ກາຍເປັນ ຜູ້ຮັບມໍຣະດົກ ຄື ຄວາມຊອບທຳ ຊຶ່ງເກີດ ມາຈາກຄວາມເຊື່ອ. ⁸ ເພາະ ອັບຣາຮາມ ມີຄວາມເຊື່ອ ແບບນີ້ ເມື່ອພຣະເຈົ້າ ຊົງເອີ້ນ ໃຫ້ເພິ່ນອອກເດີນທາງ ໄປສູ່ດິນແດນ ທີ່ພຣະອົງ ໄດ້ຊົງສັນຍາ ໄວ້ວ່າ ຈະມອບໃຫ້ເພິ່ນ, ເພິ່ນໄດ້ເຊື່ອຟັງ ແລະ ອອກຈາກ ບ້ານເກີດເມືອງນອນຂອງຕົນໄປ ໂດຍບໍ່ຮູ້ເລີຍ ວ່າຕົນຈະໄປໃສ. ⁹ ເພາະຄວາມເຊື່ອແບບນີ້ ເພິ່ນໄດ້ອາໄສ ຢູ່ໃນດິນແດນ ທີ່ພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຊົງສັນຍາ ໄວ້ ແກ່ຕົນນັ້ນ ເໝືອນດັ່ງຄົນຕ່າງດ້າວ ເພິ່ນໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນຜ້າເຕັນ ດ້ວຍກັນກັບອີຊາກ ແລະ ຢາໂຄບ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບ ພຣະສັນຍາ ເປັນມໍຣະດົກອັນດຽວກັນ. ¹⁰ ເພິ່ນໄດ້ລໍຄອຍນະຄອນ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງ ຮາກຖານ ຊຶ່ງ ພຣະເຈົ້າ ຊົງເປັນນາຍຊ່າງ ແລະ ຊົງເປັນຜູ້ສ້າງຂຶ້ນ. ¹¹ ເພາະເພິ່ນ ມີຄວາມເຊື່ອແບບນີ້ ເພິ່ນຈຶ່ງມີກຳລັງໃຫ້ ບັງເກີດ ເຊື້ອສາຍ ເມື່ອອາຍຸແກ່ເກີນແລ້ວ ແລະ ນາງຊາຣາ ກໍເປັນໝັນ ແຕ່ ອັບຣາຮາມ ກໍຖືວ່າ ພຣະອົງ ຜູ້ຊົງສັນຍາ ນັ້ນເປັນຜູ້ສັດຊື່. ¹² ເຫດສະນັ້ນ ຈາກຊາຍຄົນດຽວ ຊຶ່ງເກືອບຈະກ່າວໄດ້ ວ່າ ເໝືອນຄົນທີ່ ຕາຍແລ້ວນັ້ນ ກໍມີຜູ້ສືບເຊື້ອສາຍ ເກີດມາຢ່າງຫລວງຫລາຍ ເໝືອນ ດວງດາວ ໃນທ້ອງຟ້າ ແລະ ເໝືອນເມັດຊາຍ ທີ່ນັບບໍ່ຖ້ວນ ຢູ່ແຄມ ທະເລ. ¹³ ສ່ວນຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຕາຍໄປ ໃນຂະນະທີ່ ມີຄວາມເຊື່ອ ໂດຍ ບໍ່ໄດ້ຮັບສິ່ງ ທີ່ຊົງສັນຍາ ໄວ້ແຕ່ ພວກເພິ່ນ ກໍໄດ້ ເຫັນ ແລະ ຕ້ອນຮັບ ໄວ້ຕັ້ງແຕ່ໄກ ແລະ ຍອມຮັບວ່າ ພວກເພິ່ນ ເປັນພຽງແຕ່ ແຂກເມືອງ ທີ່ ທ່ອງທ່ຽວໄປມາໃນໂລກ. ¹⁴ ຄົນທີ່ກ່າວຢ່າງ ນີ້ ກໍສະແດງ ໃຫ້ ເຫັນຄັກແລ້ວ ວ່າ ພວກເພິ່ນກຳລັງ ສະແຫວງຫາ ບ້ານເມືອງຂອງຕົນ. ¹⁵ ພວກເພິ່ນ ບໍ່ໄດ້ຄິດເຖິງ ບ້ານເມືອງ ທີ່ພວກເພິ່ນ ຈາກມາ, ຖ້າ ພວກເພິ່ນ ຍັງຄິດເຖິງ ຢູ່ພວກເພິ່ນ ກໍຄົງ ມີໂອກາດ ກັບຄືນເມືອໄດ້. ¹⁶ ແຕ່ ພວກເພິ່ນ ປາຖະໜາ ຫາເມືອງທີ່ດີກວ່ານັ້ນ ຄື ເມືອງ ສະຫວັນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າ ຈຶ່ງ ຊົງບໍ່ລະອາຍ ເມື່ອພວກເພິ່ນ ເອີ້ນ ພຣະອົງ ວ່າ ເປັນພຣະເຈົ້າ ຂອງພວກເພິ່ນ ເພາະ ພຣະອົງ ໄດ້ຊົງຈັດຕຽມນະຄອນໜຶ່ງ ໄວ້ສຳລັບພວກເພິ່ນແລ້ວ. ¹⁷ ເພາະ ອັບຣາຮາມ ມີຄວາມເຊື່ອແບບນີ້, ເມື່ອເພິ່ນຖືກທົດລອງ ໃຈຈຶ່ງໄດ້ຖວາຍ ອີຊາກ ເປັນເຄື່ອງບູຊາ. ເຖິງວ່າ ອັບຣາຮາມ ໄດ້ຮັບ ອີຊາກ ເປັນລູກແຫ່ງ ພຣະສັນຍາ ກໍຕາມ ແຕ່ ເພິ່ນກໍພ້ອມທີ່ ຈະ ຖວາຍ ລູກຊາຍຄົນ ດຽວ ຂອງເພິ່ນ. ¹⁸ ຄືລູກທີ່ມີ ພຣະສັນຍາ ກ່າວເຖິງວ່າ, “ເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າ ຈະສືບຕໍ່ໄປທາງ ອີຊາກ.” ¹⁹ ອັບຣາຮາມ ເຊື່ອແນ່ວ່າ ພຣະເຈົ້າ ຊົງຣິດສາມາດ ບັນດານໃຫ້ ອີຊາກ ເປັນຄືນມາຈາກຕາຍໄດ້ ແລະ ອັບຣາຮາມ ກໍໄດ້ຮັບອີຊາກ ນັ້ນ ປຽບເໝືອນເປັນຄືນ ມາຈາກຕາຍແທ້. ²⁰ ເພາະ ອີຊາກ ມີຄວາມເຊື່ອແບບນີ້ ຈຶ່ງໄດ້ອວຍພອນ ຢາໂຄບ ແລະ ເອຊາວ ກ່ຽວກັບເຫດການ ທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນ ໃນພາຍໜ້າ. ²¹ ເພາະ ຢາໂຄບ ມີຄວາມເຊື່ອແບບນີ້ ຈຶ່ງໄດ້ອວຍພອນ ລູກຊາຍ ຂອງໂຢເຊັບ ແຕ່ລະຄົນ, ກ່ອນເພິ່ນຈະຕາຍ, ເພິ່ນໝູບລົງເໜືອ ຍອດ ໄມ້ເທົ້າຂອງຕົນ ແລະ ນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ. ²² ເພາະ ໂຢເຊັບ ມີຄວາມເຊື່ອ ເມື່ອໃກ້ຈະສິ້ນໃຈຕາຍ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວເຖິງການອອກໄປຈາກ ປະເທດເອຢິບ ຂອງພວກອິດສະຣາເອນ ແລະ ໄດ້ສັ່ງພວກເພິ່ນ ວ່າຄວນເຮັດຢ່າງ ໃດ ກ່ຽວກັບ ກະດູກຂອງຕົນ ²³ ເພາະ ພໍ່ແມ່ ຂອງໂມເຊ ມີຄວາມເຊື່ອແບບນີ້ ຈຶ່ງໄດ້ເຊື່ອງ ໂມເຊໄວ້ ເປັນເວລາ ສາມເດືອນ ເພາະເຫັນວ່າ ໂມເຊ ມີຮູບຮ່າງງາມ ແລະ ພວກເພິ່ນ ກໍບໍ່ຢ້ານກົວ ທີ່ຈະຝ່າຝືນຄຳສັ່ງ ຂອງກະສັດ. ²⁴ ເພາະ ໂມເຊ ມີຄວາມເຊື່ອແບບນີ້, ເມື່ອໃຫຍ່ມາແລ້ວ, ເພິ່ນບໍ່ຍອມ ໃຫ້ຜູ້ໃດ ເອີ້ນຕົນວ່າ ເປັນບຸດຂອງລູກສາວ ຂອງກະສັດ ຟາໂຣ. ²⁵ ເພິ່ນ ເລືອກເອົາການ ຢູ່ຮ່ວມທຸກລຳບາກ ກັບ ພົນລະເມືອງ ຂອງພຣະເຈົ້າ, ແທນຄວາມເພີດເພີນຊົ່ວຄາວ ໃນຄວາມບາບ. ²⁶ ເພິ່ນ ຖືວ່າ ຄວາມທົນທຸກ ແລະ ທົນອັບອາຍ ເພື່ອ ພຣະຄຣິດ ນັ້ນກໍມີຄ່າ ກວ່າຊັບສົມບັດ ທັງໝົດຂອງປະເທດເອຢິບ. ດ້ວຍວ່າ, ເພິ່ນເລັງ ເຫັນລາງວັນທີ່ເພິ່ນ ຈະໄດ້ຮັບນັ້ນ. ²⁷ ເພາະເພິ່ນ ມີຄວາມເຊື່ອແບບນີ້ ເພິ່ນຈຶ່ງໄດ້ອອກຈາກ ປະເທດ ເອຢິບ ໄປໂດຍບໍ່ຢ້ານກົວ ຕໍ່ຄວາມໂກດຮ້າຍ ຂອງກະສັດ. ດ້ວຍວ່າ, ເພິ່ນໄດ້ໝັ້ນໃຈເໝືອນ ກັບ ວ່າຕົນໄດ້ເຫັນ ພຣະເຈົ້າ ທີ່ຕາເຫັນບໍ່ໄດ້. ²⁸ ເພາະ ເພິ່ນມີຄວາມເຊື່ອແບບນີ້ ເພິ່ນຈຶ່ງໄດ້ຖື ເທດສະການ ປັດສະຄາ ແລະ ພິທີຊິດ ເລືອດ, ເພື່ອວ່າທູດແຫ່ງ ຄວາມຕາຍ ຈະບໍ່ ປະຫານຊີວິດ ບັນດາລູກກົກ ຂອງຊາວອິດສະຣາເອນ. ²⁹ ເພາະຊາວອິດສະຣາເອນ ມີຄວາມເຊື່ອແບບນີ້ ພວກເພິ່ນຈຶ່ງ ຍ່າງຂ້າມ ທະເລແດງ ເໝືອນກັບວ່າ ຍ່າງເທິງດິນແຫ້ງ, ແຕ່ເມື່ອຊາວ ເອຢິບ ລອງຂ້າມເບິ່ງນໍ້າກໍຖ້ວມ, ພວກເຂົາ ຈົມນໍ້າຕາຍໝົດ. ³⁰ ເພາະມີຄວາມເຊື່ອແບບນີ້, ເມື່ອພວກອິດສະຣາເອນ ໄດ້ວຽນລ້ອມ ເມືອງ ເຢຣີໂກ ເຖິງ ເຈັດວັນແລ້ວ, ກຳແພງເມືອງນັ້ນ ຈຶ່ງເພພັງລົງ. ³¹ ເພາະມີຄວາມເຊື່ອແບບນີ້, ຣາຮາບ ຍິງໂສເພນີ ຈຶ່ງບໍ່ຈິບຫາຍ ໄປ ພ້ອມກັບຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ເພາະນາງໄດ້ຕ້ອນຮັບພວກ ນັກສືບສອດແນມເປັນຢ່າງດີ. ³² ແລະ ເຮົາຈະກ່າວສິ່ງໃດ ຕໍ່ໄປອີກແດ່? ເພາະບໍ່ມີເວລາ ພໍທີ່ ຈະກ່າວເຖິງ ກີເດໂອນ, ບາຣັກ, ແຊມຊັນ, ເຢັບທາ, ດາວິດ, ຊາມູເອນ ແລະ ບັນດາ ຜູ້ທຳນວາຍ ທັງຫລາຍ. ³³ ເພາະ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມເຊື່ອ, ພວກເພິ່ນຈຶ່ງໄດ້ໄຊຊະນະ ທົ່ວທັງດິນແດນ, ພວກເພິ່ນໄດ້ເຮັດສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ, ແລະ ໄດ້ຮັບຕາມທີ່ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊົງ ສັນຍາໄວ້, ໄດ້ງັບປາສິງ, ³⁴ ໄດ້ມອດໄຟອັນຮ້ອນກ້າ, ໄດ້ພົ້ນ ຈາກຄົມດາບ ຂອງຄູ່ຕໍ່ສູ້, ເຖິງແມ່ນວ່າ ພວກເພິ່ນອ່ອນແອ, ແຕ່ພວກເພິ່ນກໍກັບກາຍເປັນ ຄົນເຂັ້ມແຂງ, ມີກຳລັງຄວາມສາມາດ ອົງອາດ ກ້າຫານ ແລະ ໄດ້ຕີບັນດາກອງທັບ ຂອງຊາວຕ່າງ ປະເທດໃຫ້ແຕກ ໜີໄປ. ³⁵ ພວກແມ່ຍິງ ກໍໄດ້ຮັບຄົນທີ່ຕາຍແລ້ວ ຂອງພວກເພິ່ນ ຊຶ່ງ ຖືກຊົງບັນດານ ໃຫ້ເປັນຄືນມາ ມີຊີວິດອີກ. ບາງຄົນກໍໄດ້ ຖືກ ທໍລະມານ ແຕ່ ກໍບໍ່ຍອມຮັບ ການປົດປ່ອຍ ເພື່ອພວກເພິ່ນ ຈະໄດ້ ຮັບການຄືນມາ ອັນປະເສີດກວ່າ. ³⁶ ບາງຄົນອີກ ຖືກຫຍໍ້ຫຍັນ ແລະ ຖືກຂ້ຽນຕີ ຄົນອື່ນອີກ ຖືກລ່າມໂສ້ ແລະ ຖືກຄຸມຂັງໃນຄຸກ. ³⁷ ບາງຄົນ ຖືກແກວ່ງຫີນໃສ່, ຖືກເລື່ອຍເປັນທ່ອນ, ຖືກຂ້າດ້ວຍ ຄົມດາບ, ໄດ້ຫົ່ມໜັງແກະ ແລະ ໜັງແບ້ທຽວໄປມາ, ລຳບາກ ຍາກຈົນ, ຖືກຂົ່ມເຫັງ ແລະ ທົນທຸກ ເວດທະນາ ຫລາຍປະການ. ³⁸ ແຜ່ນດິນໂລກນີ້ ກໍບໍ່ ສົມກັບຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ. ພວກເພິ່ນ ໄດ້ທຽວໄປມາ ໃນປ່າ ແລະ ຕາມພູຊ່ອນຕົວ ໃນຖໍ້າ ແລະ ໃນຂຸມ. ³⁹ ຍ້ອນ ຄວາມເຊື່ອ ຂອງຄົນເຫຼົ່ານີ້ ຈຶ່ງເປັນທີ່ ພໍພຣະໄທ ພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ພວກເພິ່ນ ກໍຍັງ ບໍ່ໄດ້ຮັບຕາມທີ່ໄດ້ຊົງສັນຍາ ໄວ້ແລ້ວນັ້ນ, ⁴⁰ ເພາະ ພຣະເຈົ້າ ໄດ້ຈັດແຈງ ສິ່ງທີ່ປະເສີດກວ່າ ສຳລັບ ພວກເຮົາ, ເພື່ອວ່າ ນອກຈາກ ພວກເຮົາ, ພວກເພິ່ນ ຈະບໍ່ເຖິງທີ່ ສຳເລັດໄດ້.

Chapter 12

¹ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ເມື່ອເຮົາທັງຫລາຍ ມີຝູງພະຍານຫລວງຫລາຍ ຢູ່ ຮອບຂ້າງຢ່າງນີ ແລ້ວ, ພວກເຮົາ ຈົ່ງຊັດຖິ້ມທຸກຢ່າງທີ່ຖ່ວງຢູ່ ແລະ ຜິດບາບ ທີ່ຕິດແໜ້ນໂດຍງ່າຍ, ສ່ວນການແລ່ນແຂ່ງ ທີ່ກຳນົດໄວ້ ຕໍ່ໜ້າ ພວກເຮົານັ້ນ, ຈົ່ງພາກັນແລ່ນດ້ວຍ ຄວາມພຽນພະຍາຍາມ. ² ຈົ່ງປັກຕາເບິ່ງ ພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ຄືຜູ້ບຸກເບີກຄວາມເຊື່ອ ແລະ ຜູ້ຊົງ ເຮັດໃຫ້ຄວາມເຊື່ອ ຂອງພວກເຮົາເຖິງທີ່ສຳເລັດ. ພຣະອົງ ໄດ້ຊົງ ອົດທົນຕໍ່ໄມ້ກາງແຂນ ເພາະເຫັນແກ່ ຄວາມຍິນດີ ທີ່ຕັ້ງໄວ້ຕໍ່ໜ້າ ພຣະອົງ, ພຣະອົງ ຊົງຖື ວ່າຄວາມລະອາຍນັ້ນ ບໍ່ເປັນສິ່ງສຳຄັນ, ຈຶ່ງ ໄດ້ປະທັບລົງເບື້ອງຂວາ ພຣະທີ່ນັ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ. ³ ຈົ່ງ ພິຈາລະນາຄິດເຖິງ ພຣະອົງ, ຜູ້ຊົງໄດ້ອົດທົນ ຕໍ່ການຂັດຂວາງຂອງຄົນ ບາບ, ທີ່ຕໍ່ສູ້ພຣະອົງ ເພື່ອເຈົ້າທັງຫລາຍ ຈະບໍ່ໝົດກຳລັງໃຈ. ⁴ ໃນການຕໍ່ສູ້ ກັບບາບນັ້ນ ເຈົ້າທັງຫລາຍ ບໍ່ໄດ້ຕໍ່ສູ້ ເຖິງຂະໜາດ ເລືອດຕົກ; ⁵ ແລະ ພວກເຈົ້າ ໄດ້ລືມຄຳເຕືອນ ທີ່ພຣະອົງ ໄດ້ຊົງ ເຕືອນໃນຖານະທີ່ ເປັນລູກວ່າ,“ລູກຂອງເຮົາເອີຍ, ຢ່າປະໝາດ ຕໍ່ ການຕີສອນຂອງ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ແລະ ຢ່ານ້ອຍໃຈ ເມື່ອພຣະອົງຊົງຕິຕຽນເຈົ້າ. ⁶ ເພາະວ່າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຊົງຕີສອນ ຜູ້ທີ່ ພຣະອົງຊົງຮັກ, ແລະ ເມື່ອພຣະອົງ ຊົງຮັບ ຜູ້ໃດເປັນລູກພຣະອົງ ກໍ ຊົງຂ້ຽນສອນ ຜູ້ນັ້ນ.” ⁷ ເຈົ້າທັງຫລາຍ ຈົ່ງຮັບ ແລະ ທົນເອົາເທາະ ເພາະເປັນການຕີສອນ. ພຣະເຈົ້າ ຊົງປະຕິບັດ ຕໍ່ ພວກເຈົ້າໃນຖານະ ທີ່ພວກເຈົ້າ ເປັນ ລູກຂອງພຣະອົງ. ດ້ວຍວ່າ, ມີລູກຄົນໃດແດ່ ທີ່ພໍ່ບໍ່ໄດ້ຕີສອນເຂົາ. ⁸ ແຕ່ ຖ້າເຈົ້າທັງຫລາຍ ບໍ່ໄດ້ຖືກຕີສອນ, ຊຶ່ງລູກທຸກຄົນ ຕ້ອງຖືກນັ້ນ, ພວກເຈົ້າ ກໍເປັນລູກທາງ ແລະ ບໍ່ເປັນລູກແທ້. ⁹ ອີກປະການໜຶ່ງ, ເຮົາ ທັງຫລາຍ ມີພໍ່ເປັນມະນຸດ ທີ່ໄດ້ຕີສອນ ພວກເຮົາ, ແລະ ພວກເຮົາ ກໍນັບຖື ພໍ່ນັ້ນ. ຫລາຍກວ່ານັ້ນອີກ ພວກເຮົາ ຄວນຢູ່ໃຕ້ບັງຄັບ ຂອງພຣະບິດາເຈົ້າ ແຫ່ງບັນດາວິນຍານຈິດ ແລະ ມີຊີວິດບໍ່ແມ່ນ ບໍ? ¹⁰ ຝ່າຍພໍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຕີສອນ ພວກເຮົາ ໃນຊົ່ວເວລາເລັກນ້ອຍ ຕາມຄວາມເຫັນດີ ຂອງເຂົາເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ ພຣະອົງ ຊົງຕີສອນ ພວກເຮົາ ເພື່ອປະໂຫຍດ ຂອງພວກເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ ພວກເຮົາ ໄດ້ເຂົ້າສ່ວນໃນສະພາບ ຄວາມບໍຣິສຸດ ຂອງພຣະອົງ. ¹¹ ໃນຂະນະທີ່ ມີການຕີສອນນັ້ນ ບໍ່ເປັນໜ້າຊື່ນໃຈເລີຍ ມີແຕ່ເລື່ອງ ເສົ້າໃຈ, ແຕ່ ຕໍ່ມາພາຍຫລັງ ຈະກໍ່ໃຫ້ເກີດຜົນ ຄືຄວາມສຸກສຳລານ ແລະ ຄວາມຊອບທຳ ແກ່ບັນດາຄົນທີ່ ຖືກແອບສອນແລ້ວນັ້ນ. ¹² ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈົ່ງຍົກມື ທີ່ອ່ອນເພຍ ເປ້ຍລ່ອຍ ແລະ ຫົວເຂົ່າ ທີ່ອ່ອນກຳລັງ ຂອງພວກເຈົ້າ. ¹³ ຈົ່ງໃຫ້ມີກຳລັງຂຶ້ນ ຈົ່ງກ້າວໄປ ຕາມເສັ້ນທາງອັນຖືກຕ້ອງ ເພື່ອວ່າຕີນ, ທີ່ພິການນັ້ນ ຈະບໍ່ພິກໂບກ ແຕ່ ຈະດີເປັນປົກກະຕິ. ¹⁴ ຈົ່ງພະຍາຍາມ ທີ່ຈະຢູ່ກັບທຸກຄົນ ຢ່າງສະຫງົບສຸກ, ແລະ ຈົ່ງ ພະຍາຍາມ ທີ່ຈະມີໃຈບໍຣິສຸດ ເພາະຖ້າໃຈບໍ່ບໍຣິສຸດ ກໍຈະບໍ່ມີ ຜູ້ໃດ ໄດ້ເຫັນ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ¹⁵ ຈົ່ງລະວັງໃຫ້ດີ ຢ້ານວ່າ ຈະມີຜູ້ ຫັນໜີຈາກ ພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຢ້ານວ່າ ຈະມີຮາກອັນຂົມຂື່ນ ງອກຂຶ້ນມາ ແລະ ສ້າງຄວາມເດືອດຮ້ອນຫຍຸ້ງຍາກ, ຈຶ່ງຈະເປັນເຫດ ໃຫ້ຫລາຍ ຄົນຊົ່ວມົວໝອງໄປ. ¹⁶ ຢ່າໃຫ້ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ ກາຍເປັນ ຄົນຜິດສິນທຳ ຫລື ປະໝາດ ຕໍ່ສິ່ງສັກສິດເໝືອນ ເອຊາວ ຜູ້ທີ່ໄດ້ ຂາຍສິດທິ ການເປັນອ້າຍກົກຂອງຕົນ ເພື່ອແລກກິນອາຫານ ພຽງ ຄາບດຽວ. ¹⁷ ພວກເຈົ້າ ກໍຮູ້ແລ້ວວ່າ ພາຍລຸນມາ, ເມື່ອ ເອຊາວ ຢາກໄດ້ຮັບພອນນັ້ນ ເປັນມໍຣະດົກ, ລາວກໍໄດ້ຮັບ ແຕ່ ຄຳປະຕິເສດ. ເຖິງແມ່ນວ່າ ລາວສະແຫວງຫາ ດ້ວຍນໍ້າຕາໄຫລ ກໍຕາມ, ກໍບໍ່ມີທາງ ແກ້ໄຂໄດ້ເລີຍ. ¹⁸ ເຈົ້າທັງຫລາຍ ບໍ່ໄດ້ມາເຖິງສິ່ງທີ່ ຈັບໄດ້ເຖິງໄຟທີ່ໄໝ້ ຢູ່ເຖິງທີ່ ມືດດຳ ແລະ ມືດມົວ ແລະ ເຖິງທີ່ລົມພະຍຸ, ¹⁹ ເຖິງສຽງແກ ແລະ ເຖິງ ພຣະສຸຣະສຽງ ຊຶ່ງຄົນທັງຫລາຍ ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ໄດ້ ອ້ອນວອນ ຂໍບໍ່ໃຫ້ຊົງກ່າວຈັກຄຳ ຕໍ່ ພວກເຂົາອີກ. ²⁰ ເພາະວ່າ ຂໍ້ຄວາມ ທີ່ຊົງບັນຍັດໄວ້ນັ້ນ ພວກເຂົາ ທົນບໍ່ໄດ້ຄື ວ່າ, “ແມ່ນແຕ່ ສັດເດຍລະສານ ໂຕໃດໂຕໜຶ່ງ ຖ້າຫາກໄປຕ້ອງພູນັ້ນ ກໍຈະຕ້ອງຖືກ ຄວ່າງກ້ອນຫີນ ໃສ່ໃຫ້ຕາຍ.” ²¹ ສິ່ງທີ່ປາກົດນັ້ນ ກໍເປັນໜ້າຢ້ານ ຫລາຍປານນັ້ນ ຈົນ ໂມເຊ ໄດ້ກ່າວ ວ່າ, “ຂ້າພະເຈົ້າ ຢ້ານເຕັມທີຈົນ ຕົວສັ່ນ.” ²² ແຕ່ ເຈົ້າທັງຫລາຍ ໄດ້ມາເຖິງພູເຂົາ ຊີໂອນ, ແລະ ມາເຖິງ ນະຄອນ ຂອງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຊົງພຣະຊົນ ຢູ່ຄືນະຄອນ ເຢຣູຊາເລັມ ແຫ່ງສະຫວັນ, ແລະ ມາເຖິງຝູງເທວະດາ ນັບເປັນຈຳນວນໝື່ນໆ ທີ່ ຊຸມນຸມ ກັນເປັນງານມ່ວນຊື່ນ, ²³ ໄດ້ມາ ເຖິງທີ່ຊຸມນຸມກັນ ຂອງບັນດາລູກກົກ ຜູ້ທີ່ມີ ຄວາມຊົມຊື່ນຍິນດີ ຊຶ່ງຊື່ຂອງພວກເຂົາ ໄດ້ ບັນທຶກໄວ້ໃນສະຫວັນ ແລ້ວ, ໄດ້ມາເຖິງ ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ພິພາກສາ ມະນຸດທຸກຄົນ ແລະ ມາເຖິງຈິດວິນຍານ ຂອງບັນດາ ຄົນຊອບທຳ ຜູ້ ເຖິງທີ່ສຳເລັດແລ້ວ. ²⁴ ມາ ເຖິງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ຜູ້ຊົງເປັນຜູ້ ກາງຝ່າຍ ພັນທະສັນຍາໃໝ່, ແລະ ມາເຖິງ ພຣະໂລຫິດ ຊຶ່ງຊິດໃສ່ ແລ້ວ ທີ່ມີສຽງຮ້ອງອັນດີກວ່າ ເລືອດຂອງອາເບັນ ອີກ. ²⁵ ຈົ່ງລະວັງໃຫ້ດີ ຢ່າປະຕິເສດ ບໍ່ຍອມຟັງພຣະອົງ ຜູ້ຊົງກ່າວຢູ່ ນັ້ນ. ເພາະຖ້າຄົນທັງຫລາຍ ທີ່ປະຕິເສດ ບໍ່ຍອມຟັງຄຳເຕືອນ ຂອງພຣະອົງ ໃນໂລກນີ້, ເຂົາ ກໍບໍ່ມີທາງພົ້ນໂທດ ທີ່ເຂົາປະຕິເສດ ນັ້ນ ພວກເຮົາ ຜູ້ອວ່າຍໜ້າຈາກພຣະອົງ ຜູ້ຊົງເຕືອນຈາກ ສະຫວັນ ກໍຈະ ບໍ່ພົ້ນໂທດຫລາຍກວ່າ ເຂົາ ເຫຼົ່ານັ້ນເສຍອີກ. ²⁶ ແມ່ນ ພຣະສຸຣະສຽງ ຂອງພຣະອົງ ນີ້ທີ່ໄດ້ບັນດານ ໃຫ້ແຜ່ນດິນຫວັ່ນໄຫວ ໃນຄາວ ນັ້ນ. ແຕ່ ບັດນີ້ພຣະອົງ ຊົງກ່າວສັນຍາໄວ້ວ່າ, “ຍັງອີກເທື່ອໜຶ່ງ ເຮົາ ຈະເຮັດໃຫ້ສະທ້ານຫວັ່ນໄຫວ, ບໍ່ແມ່ນແຕ່ ແຜ່ນດິນໂລກເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ ທັງຟ້າສະຫວັນ ເໝືອນກັນ.” ²⁷ ຂໍ້ຄວາມທີ່ ວ່າ, “ຍັງອີກເທື່ອໜຶ່ງ” ນັ້ນສະແດງວ່າ ສິ່ງທີ່ ຫວັ່ນໄຫວນັ້ນ ຈະຖືກຍົກຍ້າຍໄປເສຍ, ເໝືອນກັບ ສິ່ງທີ່ຊົງສ້າງໃຫ້ ມີຂຶ້ນ ເພື່ອໃຫ້ສິ່ງທີ່ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ຍັງຄົງເຫຼືອຢູ່. ²⁸ ເຫດສະນັ້ນ ,ເນື່ອງດ້ວຍ ພວກເຮົາ ຮັບແຜ່ນດິນ ທີ່ຫວັ່ນໄຫວບໍ່ໄດ້ແລ້ວ, ກໍໃຫ້ ພວກເຮົາ ໂມທະນາ ຂອບພຣະຄຸນພຣະເຈົ້າ ເພື່ອພວກເຮົາ ຈະໄດ້ ບົວລະບັດ ພຣະເຈົ້າ ຕາມນໍ້າພຣະໄທ ຂອງພຣະອົງ ດ້ວຍຄວາມເຄົາຣົບ ຢຳເກງ. ²⁹ ເພາະ ພຣະເຈົ້າຂອງເຮົາ ທັງຫຼາຍ ຊົງເປັນໄຟທີ່ ເຜົາຜານ.

Chapter 13

¹ ຈົ່ງໃຫ້ຄວາມຮັກຢ່າງພີ່ນ້ອງ ມີຢູ່ຕໍ່ກັນສະເໝີໄປ. ² ຢ່າ ລືມ ການຕ້ອນຮັບແຂກ ເພາະດ້ວຍການເຮັດເຊັ່ນນີ້ ມີບາງຄົນ ກໍໄດ້ຕ້ອນຮັບ ເທວະດາ ຢ່າງບໍ່ຮູ້ຕົວ. ³ ຈົ່ງລະນຶກເຖິງ ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກລ່າມໂສ້ ເໝືອນກັບວ່າ ພວກເຈົ້າ ກໍຖືກລ່າມໂສ້ ເໝືອນກັບ ພວກເຂົາດ້ວຍ. ຈົ່ງລະນຶກເຖິງ ບັນດາ ຜູ້ ທີ່ຖືກຂົ່ມເຫັງ, ເພາະວ່າ ພວກເຈົ້າ ກໍມີ ຮ່າງກາຍເໝືອນກັນ. ⁴ ໃຫ້ການແຕ່ງງານ ຂອງພວກເຈົ້າ ເປັນທີ່ຍົກຍ້ອງ ນັບຖືແກ່ທຸກຄົນ ແລະ ຈົ່ງໃຫ້ຄູ່ຜົວເມຍ ສັດຊື່ ຕໍ່ ກັນແລະກັນ. ພຣະເຈົ້າ ຈະຕັດສິນ ລົງໂທດ ຄົນເຮັດຜິດສິນທຳ ແລະ ຄົນຫລິ້ນຊູ້. ⁵ ຈົ່ງໃຫ້ການດຳເນີນຊີວິດ ຂອງພວກເຈົ້າ ເວັ້ນຈາກການ ຮັກເງິນຮັກຄຳ. ຈົ່ງພໍໃຈໃນສິ່ງທີ່ຕົນມີຢູ່, ເພາະ ພຣະເຈົ້າເອງ ຊົງກ່າວ າ, “ເຮົາ ຈະບໍ່ປະເຈົ້າ ຫລື ຖິ້ມເຈົ້າເສຍຈັກເທື່ອ.” ⁶ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ ພວກເຮົາ ມີໃຈກ້າ ແລະ ກ່າວວ່າ, “ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ເປັນ ພຣະຜູ້ ຊ່ວຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າ ຈະບໍ່ຢ້ານກົວ. ມີຜູ້ໃດແດ່ ຈະ ເຮັດຫຍັງໃຫ້ ຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້.?” ⁷ ຈົ່ງລະນຶກເຖິງ ພວກຜູ້ນຳ ຂອງພວກເຈົ້າ, ຄືຜູ້ທີ່ໄດ້ປະກາດ ພຣະທຳ ແກ່ ພວກເຈົ້າ, ແລະ ຈົ່ງພິຈາລະນາ ເບິ່ງຜົນສຸດທ້າຍ ແຫ່ງຊີວິດ ຂອງພວກເພິ່ນ ແລະ ຈົ່ງປະຕິບັດ ຕາມແບບຢ່າງ ຄວາມເຊື່ອ ຂອງພວກເພິ່ນ. ⁸ ພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ຊົງເປັນຢູ່ສະເໝີກັນ ທັງໃນເວລາວານນີ້, ວັນນີ້ ແລະ ສືບໆໄປ ເປັນນິດ. ⁹ ຢ່າຍອມໃຫ້ ຄຳສອນປອມໃດໆ ນຳພາພວກເຈົ້າ ໃຫ້ຫລົງຜິດໄປ. ເປັນການດີແທ້ ທີ່ຈິດໃຈ ຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ຮັບການເຊີດຊູ ໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ ດ້ວຍ ພຣະຄຸນ ຂອງພຣະເຈົ້າ, ບໍ່ແມ່ນ ດ້ວຍອາຫານການກິນ ຊຶ່ງບໍ່ເປັນ ປະໂຫຍດ ແກ່ຄົນທີ່ ປະຕິບັດຕາມ. ¹⁰ ພວກເຮົາ ມີແທ່ນບູຊາ ແທ່ນ ໜຶ່ງ ຊຶ່ງຄົນຜູ້ປະຕິບັດ ໃນຫໍເຕັນສັກສິດນັ້ນ ບໍ່ມີສິດທີ່ຈະຮັບປະທານ ຂອງຈາກແທ່ນ ນັ້ນໄດ້. ¹¹ ມະຫາປະໂຣຫິດ ໄດ້ນຳເລືອດສັດເຂົ້າໄປໃນ ສະຖານທີ່ສັກສິດທີ່ສຸດ, ເພື່ອເປັນການຖວາຍບູຊາ ລຶບລ້າງບາບ, ແຕ່ໂຕ ສັດນັ້ນເພິ່ນໄດ້ນຳອອກໄປເຜົານອກຄ້າຍ. ¹² ເພາະສະນັ້ນ ພຣະເຢຊູເຈົ້າ ຈຶ່ງຕາຍທີ່ນອກປະຕູເມືອງ, ເຊັ່ນກັນ ເພື່ອຊຳລະໄພ່ພົນ ຂອງພຣະເຈົ້າ ໃຫ້ບໍຣິສຸດດ້ວຍເລືອດ ຂອງພຣະອົງ ເອງ. ¹³ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈົ່ງໃຫ້ ພວກເຮົາອອກໄປ ຫາ ພຣະອົງ ທີ່ນອກຄ້າຍ ແລະ ຍອມທົນເອົາຄຳໝິ່ນປະໝາດ ທີ່ ພຣະອົງ ໄດ້ຮັບ. ¹⁴ ດ້ວຍວ່າ, ເທິງ ແຜ່ນດິນໂລກນີ້ ບໍ່ມີບ້ານເມືອງອັນຖາວອນ ສຳລັບພວກເຮົາ, ພວກເຮົາ ສະແຫວງ ຫານະຄອນ ທີ່ຈະມີມາໃນພາຍໜ້າ. ¹⁵ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ຈົ່ງໃຫ້, ພວກເຮົາ ຖວາຍຄຳ ຍ້ອງຍໍສັນລະເສີນ ຕະຫລອດໄປ ແກ່ພຣະເຈົ້າ, ເປັນເຄື່ອງບູຊາ ໂດຍທາງພຣະອົງນັ້ນ ແລະ ຍົກຍໍ ພຣະນາມ ຂອງພຣະອົງ ດ້ວຍສົບປາກຂອງພວກເຮົາ. ¹⁶ ຢ່າ ລືມ ທີ່ຈະເຮັດຄຸນງາມຄວາມດີ ແລະ ຊ່ວຍເຫລືອ ຊຶ່ງກັນ ແລະ ກັນເພາະ ເຄື່ອງບູຊາຢ່າງນີ້ແຫຼະ ເປັນທີ່ ພໍພຣະໄທ ພຣະເຈົ້າ. ¹⁷ ເຈົ້າທັງຫລາຍ ຈົ່ງຍອມຟັງ ແລະ ຍອມຢູ່ໃນໂອວາດ ຜູ້ນຳ ຂອງພວກເຈົ້າ ເພາະພວກເພິ່ນ ດູແລ ຮັກສາ ຈິດວິນຍານ ຂອງພວກເຈົ້າ ຢູ່ເໝືອນ ຜູ້ໜຶ່ງ ທີ່ຈະຕ້ອງ ສະເໜີລາຍງານ ເພື່ອພວກເພິ່ນ ຈະໄດ້ເຮັດງານນີ້ ດ້ວຍຄວາມຊື່ນໃຈ, ແລະ ບໍ່ແມ່ນ ດ້ວຍຄວາມເສົ້າໃຈ, ຊຶ່ງຈະບໍ່ເປັນປະໂຫຍດ ແກ່ ເຈົ້າທັງຫລາຍ. ¹⁸ ຈົ່ງພາວັນນາອະທິຖານ ເພື່ອພວກເຮົາ ເພາະເຮົາ ເຊື່ອແນ່ວ່າ ພວກເຮົາມີໃຈສຳນຶກ ຜິດ ແລະ ຊອບອັນດີຢູ່ແລ້ວ ແລະ ປາຖະໜາ ທີ່ຈະ ດຳເນີນ ຊີວິດ ຕາມຢ່າງດີໃນທຸກສິ່ງ. ¹⁹ ເຮົາ ຂໍເລັ່ງລັດ ພວກເຈົ້າ ໃຫ້ ພາວັນນາອະທິຖານ ຫລາຍຂຶ້ນ ຕາມຢ່າງນັ້ນ, ເພື່ອ ພຣະເຈົ້າ ຈະສົ່ງເຮົາ ກັບຄືນໄປຢູ່ກັບ ພວກເຈົ້າໄວໆ. ²⁰ ຂໍພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຊົງໂຜດສັນຕິສຸກ, ຜູ້ໄດ້ຊົງນຳ ອົງພຣະເຢຊູເຈົ້າ ຂອງເຮົາທັງຫລາຍ ໃຫ້ຄືນມາຈາກຄວາມຕາຍ ຄືຜູ້ຊົງເປັນຜູ້ລ້ຽງແກະ, ອົງຍິ່ງໃຫຍ່ດ້ວຍພຣະໂລຫິດ ທີ່ກ່ຽວກັບ ພັນທະສັນຍາ ອັນຕັ້ງຢູ່ເປັນນິດນັ້ນ, ²¹ ຈົ່ງຊົງກະທຳ ໃຫ້ເຈົ້າທັງຫລາຍເປັນຄົນຄົບຖ້ວນ ໃນການດີທຸກຢ່າງ. ເພື່ອຈະໄດ້ປະຕິບັດ ຕາມພຣະໄທພຣະອົງ ແລະ ຊົງທຳງານພາຍໃນ ເຈົ້າທັງຫລາຍຕາມທີ່ຊອບໃນສາຍພຣະເນດ ຂອງພຣະອົງ ໂດຍທາງ ພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ. ສະຫງ່າຣາສີ ຈົ່ງມີແດ່ ພຣະຄຣິດ ສືບໆໄປ ເປັນນິດ ອາແມນ. ²² ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ, ເຮົາ ຂໍຮ້ອງພວກເຈົ້າໃຫ້ອົດທົນຟັງ ຖ້ອຍຄຳ ທີ່ ໜູນນໍ້າໃຈ ນີ້. ດ້ວຍວ່າ, ຈົດໝາຍທີ່ເຮົາໄດ້ ຂຽນມາຫາພວກເຈົ້າ ນັ້ນ ກໍບໍ່ຍາວ. ²³ ເຮົາ ປາຖະໜາ ໃຫ້ພວກເຈົ້າ ຮູ້ວ່າ ຕີໂມທຽວ ນ້ອງຊາຍ ຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ອອກຈາກຄຸກແລ້ວ, ຖ້າລາວມາຮອດທີ່ນີ້ໄວ, ເມື່ອ ເຮົາ ໄປຢ້ຽມຢາມ ພວກເຈົ້າ ເຮົາ ກໍຈະເອົາລາວ ໄປນຳດ້ວຍ. ²⁴ ເຮົາ ຂໍຝາກຄວາມຄິດເຖິງ ມາຍັງບັນດາຜູ້ນຳ ຂອງພວກເຈົ້າ ແລະ ໄພ່ພົນ ຂອງພຣະເຈົ້າ ທຸກຄົນ. ບັນດາພີ່ນ້ອງ ທີ່ມາຈາກ ອີຕາລີ ກໍຝາກ ຄວາມຄິດເຖິງ ມາຫາພວກເຈົ້າ ດ້ວຍ. ²⁵ ຂໍໃຫ້ ພຣະຄຸນ ຈົ່ງສະຖິດ ຢູ່ ກັບພວກເຈົ້າທຸກຄົນເທີ້ນ ອາແມນ. front