۴. گۆن اِبراهێما هُدائے اهد و پئیمان

چه توپّانا بازێن سالے گوَست. دُنیائے مردُم پَدا باز بوتنت و یَکدگر و هُدائے دێما گُنَهکار بوتنت. سَجَّهێن مردُمانی زُبان یَکّێن اَت. آیان شَهرے بَست و یَکجاه نِشتنت، بزان هُدائے هما هُکمِش نمَنِّت که آییا گوَشتگ‌اَت: «شِنگ و تالان ببێت و دُنیایا پُرّ کَنێت.»

آ مردم باز مَگرور اَتنت. هُدایا هُکم کُرتگ‌اَت که چۆن وَتی زِندا بگوازێننت، بَله آیان نلۆٹت که هُدائے هُکما بمنّنت. آیان اَنچێن مَزنێن بُرجێئے اَڈّ کَنگ هَم شُرو کُرت که سَری آسمانا ببیت. هُدایا دیست که اَگَن مردُم یَکجاه ببنت و وتی سِلکاریان دێما ببرنت، گُڑا آیان گُناه کنگئے مۆه گێشترَ رسیت.

گُڑا هُدایا مردُمانی یَکّێن زُبان بَدَل کُرت که یَکدگرئے هَبَران سَرپَد مبنت و مردُمی سَرجَمێن دُنیایا شِنگ و تالان کُرتنت. هَمے شَهر که آیان اۆدا بُرجئے اَڈّ کَنگ شُرو کُرتگ‌اَت، نامی «بابِل» اَت. بابِلئے مانا بَدَلی و سَدَلی اِنت.

سَدان سالا رَند هُدایا گۆن یَکّ مردُمێا هَبَر کُرت که نامی «اِبرام» اَت. هُدایا گوَشت: «وتی مُلک و لۆگئے مردُمان یَلَه دئے و هَما مُلکا برئو که من تَرا گوَشان. مَن تَرا بَرکَتَ دئیان و تَرا مَزنێن کئومے جۆڑَ کَنان. مَن تئیی ناما مزنَ کَنان. هَما مردُم که تَرا بَرکَتَ دئینت، من آیان بَرکَتَ دئیان و هَما مردُم که تَرا نالَتَ کَننت، من آیان نالَتَ کَنان. زِمینئے سَجَّهێن کئوم تئیی سئوَبا بَرکَتَ گِرنت.»

گُڑا اِبراما، هُدائے هُکم منِّت. آییا وَتی لۆگی سارایی و وَتی سَجَّهێن مال و دَلوَت و هِزمَتکار زُرتنت و کَنهانا شُت، بزان هَما مُلکا شُت که هُدایا گوَشتگ‌اَت.

وهدے اِبرام کَنهانا سَر بوت، هُدایا گوَشت: «وتی کِرّ و گوَرئے زِمینان بچار. من اے زِمینان تَرا و تئیی چُکّ و نماسگانَ دئیان که دائِما شُمئیگَ بنت. گُڑا اِبرام هَمۆدا جَهمنند بوت.

مَردے هَست‌اَت که نامی «مَلکیسِدیک» اَت. آ بُرزێن اَرشئے هُدائے دینی پێشواے اَت. یَکّ رۆچے اِبرام که چه جَنْگا واتَرّ بوت گۆن مَلکیسِدیکا ڈیکّی وارت. مَلکیسِدیکا اِبرام بَرکَت دات و گوَشت: «اِبرام! تَرا چه بُرزێن اَرشئے هُدایا، چه آسمان و زِمینئے اَڈّ کَنۆکئے نێمگا بَرکَت برَسات.» اِبراما جَنْگئے تها بازێن چیزّے کَٹِّتگ‌اَت و نون آ چیزّانی دَه‌یَکّ مَلکیسِدیکارا داتی.

بازێن سالے گوَست. اِبرام و ساراییا اَنگَت چُکّ نێست‌اَت. هُدایا پَدا گۆن اِبراما کئول کُرت و گوَشت: «من تَرا چُکّے دئیان و تئیی چُکّ و نماسگان اِستارانی پئیما بازَ کَنان.» اِبراما، هُدائے هَبَرئے سَرا باوَر کُرت. آ، هُدائے دێما پَهرێزکارے زانگ بوت پَرچا که هُدائے کئولئے سَرا باوَری کُرتگ‌اَت.

گُڑا هُدایا گۆن اِبراما اَهد و پئیمانے بست. چۆناها اَهد و پئیمان دو مردُمئے نیاما بنت که دوێن وتی کئولئے سرا بۆشتنت و وتی زِمّهواریان پورَه بکَننت. بَله اے اَهد و پئیمانئے تها هُدایا چه اِبراما هِچّ نلۆٹِت. اِبرام گرانواب اَت که هُدائے تئواری اِشکُت: «مَن تَرا مردێن‌چُکّے دئیان و تَرا و تئیی چُکّ و نُماسگانا کَنهانئے مُلکا دئیان.» بله بزان که اَنگَت اِبراما چُکّ نێست‌اَت.

چه پاکێن کِتابا کِسَّهے که پێدائِش دَر ۱۱‏ تان ۱۵آ نِبیسگ بوتگ.