۴۶. شاوول ایسّائے مُریدَ بیت

یَکّ مردے هَست‌اَت که آییئے نام «شاوول» اَت. شاوول وَهدے وَرناے اَت، آییا اِستیپانئے کُشگئے وَهدا سِنگسار کَنۆکانی شال و کَباه داشتنت. رَندا آییا باوَرمَند آزار داتنت. اورشَلیما لۆگ په لۆگَ شُت و جَنێن و مردێنیَ گِپت و بَندیجاها بَندَ کُرتنت. پَدا شاوول مزَنێن دینی پێشوائے کِرّا شُت و اِجازَتی گِپت که دَمِشکئے شَهرا برئوت و اۆدا ایسّائے مُریدان دَزگیر بکنت و اورشَلیما بیاریت.

گُڑا شاوول دێم په دَمِشکا شُت. وهدے شَهرئے نزّیکّا رَسِت، چه آسمانا رُژناییے آییئے کَش و گوَران درَپشِت و آ زِمینئے سرا کَپت. شاوولا تئوارے اِشکُت که گوَشتی: «شاوول، او شاوول! تئو پَرچا منا آزار دئیگا ائے؟ شاوولا جُست کُرت: «تئو کئے ائے، واجَه؟» تئوارا پَسّئو دات: «مَن ایسّا آن. تئو منا آزار دئیگا ائے.»

وهدے شاوول پاد آتک چمّی کۆر بوتنت. وَت نتوانتی دَمِشکا برئوت، همراهان بُرت و سَر کُرت. تان سئے رۆچا نه وَراکی وارت و نه آپ.

دَمِشکا ایسّائے باورمندے هَست‌اَت که نامی هَنّانیا اَت. هُدایا گۆن آییا گوَشت: «برئو هَما لۆگا که اۆدا شاوولا داشتگ. وتی دَستا آییئے سَرا پِر مُش تانکه آ پَدا بگِندیت. بَله هَنّانیایا گوَشت: «هُداوَند! مَن اِشکُتگ که اے مردا باوَرمَند آزار داتگ‌اَنت.» هُدایا گوَشت: «برئو که من اے مرد گِچێن کُرتگ که منی نامئے جارا گۆن یَهودی و اے دِگه کئومان بجنت. مَنی نامئے سئوَبا آییا بازێن آزارے رَسیت.»

گُڑا هَنّانیا، شاوولئے کِرّا شُت، وَتی دَستی آییئے سَرا پِر مُشت و گوَشتی: «ایسّا که تئیی دێما هَما وَهدا زاهِر بوت که تئو دێم په اِدا آیگا اَتئے، آییا منا تئیی کِرّا راه داتگ که تئو پَدا بگِندئے و چه پاکێن روها سَررێچ ببئے.» هَما دَمانا شاوولئے چَمّ رُژنا بوتنت و هَنّانیایا آ پاکشۆدی دات. گُڑا شاوولا کَمُّک وَرگ وارت و پَدا ڈَڈتِر بوت.

هَما دَمانا شاوولا دَمِشکئے یَهودیانی دێما جار جَت و گوَشت: «ایسّا هُدائے چُکّ اِنت.» یَهودی هئیران بوتنت پَرچا که پێسَرا شاوول باوَرمَندانی کُشگئے پَد و رَندا اَت و نون ایسّائے سَرا باوَرَ کنت. شاوولا گۆن یَهودیان بَهس کُرت و سابِت کُرت که ایسّا هَما مَسیه اِنت.

لهتێن رۆچ گوَست. نون یَهودیان شاوولئے کُشگئے شئور کُرت. آیان په شاوولئے کُشگا مَردم شَهرئے دَروازگئے کِرّا راه داتنت که شاوول چه شهرا دَر مئیئیت. بَله شاوول آیانی پَندَلا سَهیگ بوت و باورمندان آ په چێر بئیگ و تَچَگا کُمَکّ کُرت. یَکّ شَپے شاوولِش لَچێئے تها کُرت و چه شَهرئے دیوالا اێرِش دات. شاوول چه دَمِشکا تَتک و رَندا هَر کُجا که شُت ایسّائے بارئوا جار جَنَگا لَگِّت.

شاوول اورشَلیما شُت که گۆن کِلیسائے رهبران گِند و نِند بکنت بَله آیان چه شاوولا تُرسِت. پَدا «بارنابا» نامێن باورمندێا شاوول کِلیسائے رهبرانی کِرّا بُرت. بارنابایا گۆن رهبران کسّه کرت که شاوولا بے تُرس و بیمّا دَمِشکا ایسّائے وشّێن مِستاگئے جار جَتگ. گُڑا رَهبَران شاوولئے سَرا باوَر کُرت.

باورمند اَنگت آزار و اَزیت بئیگا اَتنت. لَهتێن باوَرمَند آزارانی سئوَبا چه اورشَلیما تَتک و اَنتاکیَهئے شَهرا شُتنت و اۆدا ایسّائے مِستاگئے جارِش جَت. اَنتاکیَهئے گێشتِرێن مردُم یَهودی نه‌اَتنت. اے دَرکئومێن مَردمان ایسّائے سَرا باوَر کُرت. بارنابا و شاوول هَمۆدا شُتنت که نۆکێن باوَرمَندان دِلبَڈّی بدئینت و ایسّائے بارئوا گێشتِر تالیم هم بدئینت. اَئولی رَندا اَنتاکیَها ایسّائے باوَرمَند «مَسیهی» گوَشگ بوتنت.

یَکّ رۆچے اَنتاکیَهئے باورمندان رۆچگ داشتگ‌اَت و دْوا کَنگا اَتنت. پاکێن روها گۆن آیان گوَشت: «بارنابا و شاوولا په منی هما کارانی سَرجم کنگا گچێن بکنێت که من په آیان گیشّێنتگ‌اَنت.» پَدا اَنتاکیَهئے باوَرمَندان په بارنابا و شاوولا دْوا کُرت و آیانی سَرا دَستِش پِر مُشت و سپرێا دێمِش داتنت که هر کجا که رئونت ایسّائے وَشّێن مِستاگئے جارا بجَننت. بارنابا و شاوول بازێن کئومێئے کِرّا شُتنت و وَشّێن مِستاگئے جارِش جَت و بازێن مردُمێا ایسّائے سَرا باوَر کُرت.

چَه پاکێن کِتابا کِسَّهے که کاسِدانی کار دَر ۸ بَند ۱ تان ۳، دَر ۹ بَند ۱ تان ۳۱، دَر ۱۱ بَند ۱۹ تان ۲۶، دَر ۱۳ تان ۱۴آ نِبیسگ بوتگ.