۳۷. ایسّا ایلازَرا زِندگَ کنت

مَردے هَست‌اَت که آییئے نام «ایلازَر» اَت. آییا دو گُهار هَست‌اَت. یَکّێئے نام «مَریَم» اَت و دومیئے نام «مَرتا» اَت. آ ایسّائے نزّیکّێن دۆست اَتنت. یَکّ رۆچے کَسێا ایسّا هال دات که ایلازَر سَکّ بیمّار اِنت. وهدے ایسّایا اے هَبَر اِشکُت، گوَشتی: «اے نادراهی آییا نکُشیت، اے په هُدائے شان و شئوکَتا نِشانیے بیت.»

ایسّایا مَرتا و مَریَم و ایلازَر باز دۆستَ داشتنت، بَله اَنگَت دو رۆچا هما جاها مَهتَل بوت که داشتگ‌اَتی. وهدے دو رۆچ گوَست آییا گۆن وَتی مُریدان گوَشت: «بیاێت پَدا دێم په یَهودیَها برئوێن.» مُریدان گوَشت: «او اُستاد! اے هَبَرا دێر نگوَستگ که یَهودیان لۆٹِت تَرا بکُشنت.» ایسّایا گوَشت: «مئے دۆستێن ایلازَر وَپتگ، بَله من زَلور برئوان و آییا پاد بکَنان.»

مُریدان گوَشت: «او اُستاد! اَگَن ایلازَر واب اِنت، اَلَّم دراهَ بیت. گُڑا ایسّایا مرید سَرپَد کُرتنت و گوَشتی: «ایلازَر مُرتگ. مَن گَل آن که اۆدا نبوتگان پَرچا که نون شُمئے ایمان منی سَرا مُهرترَ بیت.»

وهدے ایسّا ایلازَرئے مێتگا سَر بوت، ایلازَرا چار رۆچ اَت که مُرتگ‌اَت. مَرتا ایسّائے کِرّا شُت و گوَشتی: «او اُستاد! تئو اَگَن اِدا بوتێنئے منی برات نمُرتگ‌اَت. بَله منا باوَر اِنت که تئو چه هُدایا هَر چیزّ بلۆٹئے هُدا تَرا دَنت.»

ایسّایا گوَشت: «من زِندئے سَرچَمّگ آن و مُردگان دوبَر زِندگَ کَنان.» هَرکَس که منی سَرا ایمانَ کاریت، اگن بمریت هم انگت زِندگَ مانیت. هَرکَس که منی سَرا ایمانَ کاریت هِچبرَ نمِریت. تئو اے هَبَرا باوَرَ کَنئے؟» مَرتایا جواب دات: «جی هئو اُستاد! مَنا باوَر اِنت که تئو مَسیه ائے، تئو هُدائے چُکّ ائے.»

رندا مَریَم آتک و ایسّائے پادان کَپت و گوَشتی: «او اُستاد! تئو اَگَن اِدا بوتێنئے منی برات نمُرتگ‌اَت.» ایسّایا گوَشت: «شُما ایلازَرئے جۆن کُجا کُرتگ؟» آیان گوَشت: «ما کَبر کُرتگ، بیا کَبرا بچار.» گُڑا ایسّایا گرێت.

کَبر گارے اَت و ڈۆکے گارئے دَپا اێر اَت. ایسّا کَبرئے کِرّا آتک و گۆن آیان گوَشتی: «ڈۆکا دور کَنێت.» بَله مَرتایا گوَشت: «منی براتا چار رۆچَ بیت مُرتگ و نون کَبر بۆَ کنت.»

ایسّایا گوَشت: «مَن تَرا نگوَشت که اَگَن منی سَرا باوَر بکَنئے هُدائے شان و شئوکَتا گِندئے؟»

نون ایسّایا آسمانئے نێمگا چارِت و گوَشتی: «او پِت! تَئیی شُگرا گِران که منی هَبَرِت اِشکُت. چۆناها زانان که تئو منی هبران هَر وَهدا گۆشَ دارئے، بَله اے هَبَرُن په آ مردُمان گوَشت که اِدا اۆشتاتگ‌اَنت، تانکه باوَر بکَننت که تئو منا رئوان داتگ.» رندا ایسّایا گۆن بُرزێن تئوارێا گوانک جَت: «ایلازَر! ڈَنّا بیا.»

گُڑا ایلازَر ڈَنّا دَر آتک. آ اَنگَت گۆن کَپَنا پَتاتگ‌اَت. ایسّایا گۆن مردُمان گوَشت: «ایلازَرا کُمَکّ کَنێت، کَپَنا دور بکَنێت، بِلّی که رئوت.» هَمے مۆجِزَهئے سئوَبا ایسّائے سَرا بازێن مردُمێا ایمان آوُرت.

بَله یهودیانی دینی پێشوایان ایسّائے سَرا هَسَدّ و کێنگ کُرت. یَکجاه بوت و وَت‌مان‌وَتا شئورِش کُرت که چۆن ایسّا و ایلازَرا بکُشێن.

چَه پاکێن کِتابا کِسَّهے که یوهَنّائے اِنجیل دَر ۱۱ بَند ۱ تان ۴۶آ نِبیسگ بوتگ.