۳۰. ایسّا هزاران مَردما وَرگَ دَنت

ایسّایا وَتی کاسِد بازێن مێتگان راه داتنت که مردُمان تالیم بدئینت و هُدائے وَشّێن مِستاگا برَسێننت. وهدے ایسّائے کاسِد، آییئے گوَرا پِر تَرِّتنت وَتی سَجَّهێن کُرتگێن کار و داتگێن تالیمئے بارئوا ایسّااِش هال دات. ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «بیاێت مَزَن‌گوَرمئے آ دَستا یَکّ دور و گِستاێن جاگَهێا رئوێن تانکه تَهنا ببێن و شُما کَمّے آرام بکَنێت.» گُڑا آ بۆجیگێا نِشتنت و مَزَن‌گوَرمئے دومی نێمگا شُتنت.

باز مَردُما ایسّا و آییئے مُرید دیستنت که بۆجیگا سوار بوت و شُتنت. مَردم آیانی رَندا کَپتنت که چَه آیان پێسَر مزَن‌گوَرمئے دومی دَستا سَر ببنت. مَردُمانی مزَنێن رُمبے چه ایسّا و آییئے مُریدان پێسَر مزَن‌گوَرمئے دومی نێمگا سَر بوتنت و آیانی اِنتزار و وَدارا اَتنت.

چه اے مَردمان پَنچ هَزار مردێن اَتنت. آیان جَنێن و چُکّ هَم گۆن اَت. وهدے ایسّایا مَردم دیستنت آیانی سَرا بَزّگی بوت، چێا که آ هما پَسانی پئیما اَتنت که شِپانکِش نێست. گُڑا آییا مردُم تالیم داتنت و نادراه وَشّ و دراه کُرتنت.

رۆنِندا، مُرید آتکنت و گۆن ایسّایا گوَشتِش: «نون بێوَهد اِنت و اے کِرّ و گوَران هِچّ مێتگ نێست. مَردُمان بگوَش که برئوێت و پَه وَت وَرد و وَراک بگِرێت.»

ایسّایا گۆن مُریدان گوَشت: «شُما وَت وَرگِش بدئیێت.» مُریدان گوَشت: «ما چۆن وَرگِش داتَ کَنێن؟ مئے کِرّا بَسّ پَنچ نَگَن و دو کَسانێن ماهیگ هَست.»

ایسّایا گوَشت: «مَردُمان بگوَشێت که سبزگانی سرا پَنجاه پَنجاهئے ٹۆلیا بنِندێت.»

ایسّایا پَنچێن نَگَن و دوێن ماهیگ دَستا کُرتنت، آسمانی چارِت و هُدائے شُگری گِپت.

رَندا نگَن و ماهیگی چُنڈ چُنڈ کُرت و مُریدانی دَستا داتنت تانکه مردُمانی سَرا بَهرِش بکَننت. مُریدان مَردم وَراک داتنت و وَراک هَلاس نبوتنت. سَجَّهێن مردُمان وارت و سێر کُرت.

پَدا مُریدان سَر آتکگێن وَراک یَکجاه کُرتنت. چه سَر آتکگێن وَراکان دوازدَه سَپت پُرّ بوت. اے سَجَّهێن وَراک چَه پَنچێن نَگَن و دوێن ماهیگان سَر آتکنت.

چَه پاکێن کِتابا کِسَّهے که مَتّائے اِنجیل دَر ۱۴ بَند ۱۳ تان ۲۱آ؛ مَرکاسئے اِنجیل دَر ۶ بَند ۳۱ تان ۴۴آ؛ لوکائے اِنجیل دَر ۹ بَند ۱۰ تان ۱۷آ؛ یوهَنّائے اِنجیل دَر ۶ بَند ۵ تان ۱۵آ نِبیسگ بوتگ