۳۶. ایسّائے دێم و شِکلئے درَپشناکی

یَکّ رۆچے ایسّایا وَتی سئے مُرید، پِترُس و یوهَنّا و آکوب هَمراه کُرتنت و پَه دْوایا بُرزێن کۆهێئے سَرا شُت.

وهدے ایسّا دْوا کَنگا اَت، آییئے دێمئے رَنگ رۆچئے پئیما درَپشگا لَگِّت و آییئے پُچّ و پۆشاک اَنچۆ اِسپێت بوتنت که کَسّ اے جَهانا پُچّان اے پئیما اِسپێت و درَپشناک کُرتَ نکنت.

آییئے دێما موسّا و اِلیاس نبی زاهر بوتنت. اے دوێن مَردم سَدان سال پێسَرا زِمینئے سَرا زِندگ بوتگ‌اتنت. اِشان گۆن ایسّایا آییئے مرکئے بارئوا هَبَر کُرت که زوتّان اورشَلیما بئیگی اَت.

وهدے موسّا و اِلیاس گۆن ایسّایا هَبَر کَنگا اَتنت، پِترُسا گوَشت: «مئے اِدا بئیگ سَکّ شَرّ اِنت، اِجازت بدئے، ما اِدا سئے کاپارَ بَندێن، یَکّے پَه تئو، یَکّے پَه موسّایا و یَکّے په اِلیاسا.» اَلبت، پِترُسا وَت نزانت چے گوَشگا اِنت.

پِترُس که هَبَرا اَت جَمبَرے آیانی چَپّ و چاگِردا آتک و ساهِگی کُرت. پَدا مریدان چه جَمبَرا تئوارے اِشکُت که گوَشتی: «اے منی دۆستێن بَچّ اِنت. مَن چه اِشیا باز وَشّ و رزا آن. شُما اِشیئے هَبَران گۆش بدارێت.» سئیێن مُریدان سَکّ تُرسِت و زِمینئے سَرا کَپتنت.

ایسّایا آ دَست پِر کُرتنت و گوَشتنت: «مَتُرسێت، پاد بیاێت.» وهدے آیان وَتی کَش و گوَر چارِتنت، اَبێد چَه ایسّایا دِگَه کَسِّش ندیست.

ایسّا که گۆن وَتی سئے مُریدا چه کۆها جَهل اێر آیگا اَت گوَشتی: «انّون اے کِسّها گۆن کَسّا مکَنێت. مَن زوتَّ مِران و پَدا زِندگَ بان. چه منی مرک و جاه جَنَگا رَند، اے کِسَّها گۆن مردُمان کُرتَ کَنێت.»

چه پاکێن کِتابا کِسَّهے که مَتّائے اِنجیل دَر ۱۷ بَند ۱ تان ۹آ؛ مَرکاسئے اِنجیل دَر ۹ بَند ۲ تان ۸آ؛ لوکائے اِنجیل دَر ۹ بَند ۲۸ تان ۳۶آ نِبیسگ بوتگ.