۱۹. نَبیانی پئیگام و مۆجِزَه
هُدایا هَر وَهدا نبی اِسراییلیانی سَرا راهَ دات. نَبیان هُدائے کُلئو و پئیگام اِشکُتنت و گۆن مردُمانِش گوَشتَنت.
وهدے اِسراییلا «آهاب» نامێن مردُمے بادشاهی کَنگا اَت، اۆدا «اِلیاس» نامێن نبیے هستاَت. آهاب سَکّێن بَدێن مردے اَت. آییا کۆشِستَ کُرت که مَردُم بُتێن هُداے پَرستش بکَننت که نامی «بَهَل» اَت. اِلیاسا گۆن آهاب بادشاها گوَشت: «اے بُتپَرستیئے سئوبا هُدا گۆن شُما سَکّ زَهر اِنت. تان من مگوَشان، اِسراییلا نه هئورَ بیت و نه نمب.» اے هَبَرا آهاب باز زَهر بَراێنت و آییا پئیسَلَه کُرت که من اِلیاسا کُشان.
پدا هُدایا گۆن اِلیاسا گوَشت که جَنگَل و گیابانان برئو و چه آهابا چێر ببئے. اِلیاس جَنگَل و گیابانان کئورێئے کرّا شُت. هُدایا گوَشتگاَت که اۆدا برئو. هَر سُهب و هَر بێگاها مُرگان په اِلیاسا نان و گۆشتَ آوُرت. اے وَهدا آهاب و آییئے لَشکَر اِلیاسئے پد و رَندا اَتنت، بَله آیان اِلیاس دَر گێتک نکُرت.
اِسراییلا هئورَ نبوت، پمێشکا کَمُّک وَهدا رَند کئور هُشک بوت. گُڑا اِلیاس دِگه نزّیکّێن مُلکێا شُت. آ مُلکا گَریبێن جَنۆزامے گۆن وَتی چُکّا نِشتگاَت. آیانی وَرگ کَمّ و گێش هَلاس بئیگا اَتنت پرچا که ڈُکّال اَت و ڈگاران بَر و سَمَرَ ندات. بَله اَنگَت آ جَنێنا اِلیاسئے هئیالَ داشت و هُدایا آ و آییئے چُکّئے زَلورَت پورَهَ کُرتنت. آییئے آرت و رۆگِنئے دَرپ هِچبَر هالیگَ نبوتنت. سَجَّهێن ڈُکّالا آیانی کِرّا وَرگ هستاَت. اِلیاس کِساس سئے سالا هَمۆدا نِشت.
سئے و نێم سالا رَند هُدایا گۆن اِلیاسا گوَشت که من پدا هئورَ دئیان. تئو برئو اِسراییلا و گۆن آهابا هَبَر بکَن. گُڑا اِلیاس آهابئے کِرّا شُت. وهدے آهابا آ دیست، گوَشتی: «آااان شومّ!» اِلیاسا گوَشت: «شومّ من نهآن، شومّ تئو ائے. تئو هُداوندئے راه یَلَه داتگ. آ راستێن هُدا اِنت، بَله تئو بَهَلا پرستش کَنگا ائے. نون تئو اَلَّم اِسراییلئے سَجَّهێن مردُمان بزور و کارمِلئے کۆها بیار.»
گُڑا اِسراییلئے سَجَّهێن مردُم کارمِلئے کۆها شُتنت. هَما مردُمان که گوَشتگاَت که ما بَهَلئے پئیگَمبَر اێن، آ هَم آتکنت. آ چار سَد و پنجاه مَردم اَتنت. اِلیاسا گۆن مردمان گوَشت: «شما تان کَدێن دودِلَ بێت؟ اَگَن هُداوند هُدا اِنت، گُڑا هُداوندا پَرستِش بکَنێت. اَگَن بَهَل هُدا اِنت، گُڑا بَهَلا پرستش بکَنێت.»
پدا اِلیاسا گۆن بَهَلئے نبیان گوَشت: «کاییگِرے بکُشێت، گۆشتان ٹُکُّر ٹُکُّر کَنێت و په کُربانیگ کَنگا کُربانجاهئے سَرا اێرِش کَنێت. بَله کُربانجاهئے آسا رۆک مکَنێت. مَن هَم هَمے کارا کَنان و گۆشتان دِگه کُربانجاهێئے سَرا اێرَ کَنان. هَما هُدایا که آس کُربانجاهئے سرا راه دات، شما بزانێت که بَرهَکّێن هُدا هما اِنت.» گُڑا بَهَلئے نبیان کُربانیگ تئیار کُرت، بَله آس رۆکِش نکُرت.
پدا بَهَلئے نبیان بَهَلئے کِرّا دْوا لۆٹِت: «بَهَل! او بَهَل! مئے دْوایان اِشکُن.» آیان سَجَّهێن رۆچا دْوا کُرت، کوکّارَ کُرت و وَتا گۆن کارچان هَم بُرِّتِش، بَله بَهَلا نه پسّئوے دات و نه آسے راه دات.
وهدے بَهَلئے نبیان کِساس رۆچێا بَهَلئے کِرّا دْوا کُرتگاَت، آهِرا آیان دَم بُرت و دْوا کنگ یَلَه دات. پدا اِلیاسا دِگه کاییگِرێئے گۆشت په هُدایا کُربانجاهئے سَرا اێر کُرت. اے کارئے کَنگا رَند آییا گۆن مردُمان گوَشت که دوازدَه مَزنێن دَرپا چه آپا پُرّ کنێت و همے آپان کُربانیگێن گۆشتانی سَرا برێچێت که گۆشت و دار و کُربانجاهئے کَش و کِرّئے زِمین سَرجَمیا تَرّ ببنت. مَردُمان اَنچُش کُرت.
پدا اِلیاسا دْوا کُرت: «او هُداوَند! اِبراهێم و اِساک و آکوبئے هُدا، مرۆچی مارا پێش بدار که تئو اِسراییلئے هُدا ائے و من تئیی هِزمَتکار آن. مَنی جوابا بدئے تانکه اے مردُم بزاننت که بَرهَکّێن هُدا تئو ائے.»
هَمے دَمانا چه آسمانا آسے کَپت. آسا گۆشت و دار و سِنگ و هاک و هَما آپ بُن داتنت که کُربانجاهئے کَش و کِرّا اَتنت. وهدے مردُمان اے چیزّ دیست آیان وَتا زِمینئے سَرا دێم په چێر دئور دات و گوَشت: «هُداوَند هُدا اِنت! هُداوَند هُدا اِنت!»
پدا اِلیاسا گوَشت: «بَهَلئے نبیان تَچَگ و چێر بئیگا مئیلێت.» گُڑا مردُمان بَهَلئے نبی گِپتنت و چه اۆدا دور بُرت و کُشتنت.
اِلیاسا گۆن آهاب بادشاها گوَشت: «زوتّ وَتی لۆگا برئو پرچا که هئور پێداک اِنت.» هَما دَمانا آسمان سیاه تَرِّت و مزَنێن هئورے بندات بوت. هُداوَند ڈُکّالا هَلاس کَنگا اَت. هئورئے رِچگا اے چیزّ هَم پێش داشت که هُداوَند بَرهَکّێن هُدا اِنت.
وهدے اِلیاسئے پئیگَمبَریئے وَهد هَلاس بوت، هُدایا دگه مردُمے په نبی بئیگا گِچێن کُرت که نامی «اِلیشا» اَت. اِلیشایا چه هُدائے بَرکَتان بازێن مۆجزهے پێش داشت. یَکّ مۆجزهے گۆن نۆمانا بوت. آ لَشکَرێئے سَرمَستِر اَت و آییا پۆستئے سِلّێن بیمّاریے هستاَت. نۆمانا اِلیشائے بارئوا اِشکُت و اِلیشائے کِرّا شُت که منا دراه بکَن. اِلیشایا گۆن نۆمانا گوَشت که اُردُنئے کئورا برئو و هَپت رَندا بُکّ بوَر.
نۆمان باز زَهر گِپت. آییئے دِلا اے سَکّێن بےاگلێن کارے، من اے کارا هِچبَرَ نکَنان. بَله نۆمانئے هِزمَتکارێا گوَشت که تئو اینچُکّ راها آتکگئے، نون بایَد نبیئے هَبَرا بزورئے. نۆمان اُردُنئے کئورا شُت و هَپت رَندا آپئے تَها بُکّی وارت. وهدے آهِری رَندا چه آپا دَر آتک، هُدایا آ دراه کُرت.
هُدایا دِگه هَم بازێن نبیے په اِسراییلی مردُمان راه دات. آ سَجَّهێن نبیان گۆن مردُمانَ گوَشت که بُتێن هُدایان پَرستش مکَنێت، یَکدِگرئے سَرا رَهم بکَنێت و گۆن یَکدومیا اِنساپ بکَنێت. نَبیان مردُم هُژّارَ کُرت و گوَشتنت که رَدێن کار کَنگئے بَدَلا هُدائے کانون و هَبَران بمَنّێت. اَگَن شُما اے پئیم نکُرت هُدا شُمارا مئیاربارَ کنت و شُمارا اے سِلّێن کارانی سِزا رَسیت.
گێشتِرێن وَهدان مردُمان هُدائے کانون و هَبَر نمَنِّتنت. آیان باز رَندا نبی بےاِزَّتَ کُرتنت و کُشتنت هَم. یَکّ رَندے آیان اِرِمیا نبی کۆرچاتێئے تَها دئور دات که بمِریت. آ اۆدا گِلانی تَها اێر بُکّگا اَت، بَله پدا بادشاها نبیئے سَرا رَهم کرت و گۆن وَتی هِزمَتکاران گوَشتی که نبیا مِرگا پێسَر چه چاتا بکَشّێت.
بِلّ تُرے مردُمان نبیانی سَرا نپرَتَ کُرت، بَله اَنگَت نبیان هَر وَهدا هُدائے هَبَر مردُمانی کِرّا سَرَ کُرتنت. آیان مردُم هُژّارَ کُرتنت که اَگَن شُما تئوبه مکَنێت، شُمئے دُژمِن شُمئے سَرا هَملَهَ کَننت و هُدا شُمارا نرَکّێنیت. بَله آیان مردُم هَم یات و ترانگا گێتکنت که رۆچے نه رۆچے هُدا په شُما رَکّێنۆکے راهَ دَنت و آ شُمارا رَکّێنیت.
چه پاکێن کِتابا کِسَّهے که بادشاهانی اَئوَلی کِتاب دَر ۱۶ تان ۱۸آ؛ بادشاهانی دومی کِتاب دَر ۵آ؛ اِرِمیا نَبیئے کِتاب دَر ۳۸آ نِبیسگ بوتگ.