۱۷. گۆن داوودا هُدائے اَهد و پئیمان

شاوول اِسراییلئے ائوَلی بادشاه اَت. آ وَشرَنگ و کَدّا بُرزێن مردُمے اَت، اَنچۆ که مردُمان لۆٹِتگ‌اَت. شاوول ائوَلی لَهتێن سالا هُدائے شرّێن مَنّۆگرے اَت و اِسراییلیانی سَرا په شِهم و رَهداری بادشاهی‌ای کُرت. بَله پدا آییا هُدا نمَنِّت و مَگرور و سِلکار بوت. گُڑا هُدایا دِگه مردُمے گِچێن کُرت که یَکّ رۆچے آییئے جاگَها بادشاه ببیت.

هُدایا وَرناێن اِسراییلیے گِچێن کُرت که نامی «داوود» اَت. داوودی تئیار کُرت که یَکّ رۆچے آ شاوولا رَند اِسراییلئے بادشاه ببیت. داوود بئیت‌لَهِمئے شَهرا پێدا بوتگ‌اَت و هَمۆدا شُپانکے اَت. وهدے داوود وَتی پِتئے پَسان چارێنگا اَت، آییا باز وَهدا شێر و ممَّ جَت و کُشت که آیان رَمگئے سَرا هَملَهَ کُرت. داوود بێکبر و دَربێش و راستێن مردُمے اَت. آییا هُدائے سَرا باوَر هست‌اَت و هُدائے کانون و هَبَریَ منِّتنت.

وهدے داوود اَنگَت وَرناے اَت آییا گۆن یَکّ زۆرمَندێن مردُمێا جَنْگ کُرت که نامی «گولیات» اَت. گولیات چه زۆرا پُرّ و کَدّا سَکّ بُرز اَت، بزان آییئے کَدّ کِساس یَکّ و نێم گواز اَت. بَله هُدایا داوود کُمَکّ کُرت که گولیاتا بکُشیت و اِسراییلیان برَکّێنیت. چه اِشیا و رَند داوودا په اِسراییلیان بازێن جَنْگے کَٹِّت و کئومئے دُژمِنی شِکست داتنت. داوود شَرّێن سِپاهیگے بوت و په جَنْگان اِسراییلی لَشکَرئے رَهشۆنی‌ایَ کُرت. مَردُمان داوود باز سَتا و سَنا کُرت.

مَردُمان گۆن داوودا باز مِهرَ کُرت. شاوول بادشاه آییئے سَرا هَسَدّیگ بوت. آهِرا شاوولا لۆٹِت که آییا بکُشیت. گُڑا داوود جَنگَل و گیابانان شُت و چه شاوول و آییئے سِپاهیگان چێر بوت. یَکّ رۆچے شاوول و آییئے سِپاهیگ داوودئے دَر گێجگا دَر آتکنت. شاوول گارێا شُت. اے هَما گار اَت که اۆدا داوود چێر اَت، بَله شاوولا آ ندیست. داوود، شاوولئے پُشتی نێمگا باز نزّیکّا شُت و آییئے گُدئے ٹُکُّرے بُرِّتی. رَندا که شاوول چه گارا دَر آتک، داوودا کوکّار کُرت و گوَشت که وَتی گُدئے ٹُکُّرا بچار که منا گۆن اِنت. اے پئیما شاوولا زانت که داوود منا نکُشیت که آ وَت بادشاه ببیت.

لَهتێن وَهدا رَند شاوول جَنْگێا جَنَگ بوت و مُرت و داوود اِسراییلئے بادشاه بوت. آ شَرّێن بادشاهے اَت و مردُمان آ دۆستَ داشت. هُدایا داوود بَرکت دات و کامیاب کُرت. داوودا باز جَنْگَ کُرت و هُدایا آ کُمَکَّ کُرت که اِسراییلیانی دُژمِنان پرۆش بدَنت. داوودا اورشَلیمئے شَهر گِپت، وَتی بُندَری کُرت و هَمۆدا په بادشاهی کنگا نِشت. داوودا تان چِلّ سالا بادشاهی کُرت. اے وَهدا اِسراییل زۆرمَند و هَستۆمَندێن مُلکے بوت.

مَردُمان چار سَد سال اَت که موسّائے جۆڑ کُرتگێن شاهِدیئے تَمبوئے تَها هُدایا پَرستش کَنگا اَتنت و تَمبوئے دَپا په آییا کُربانیگ کَنگا اَتنت. بله نون داوودا په هُدائے اِبادتا لۆگے جۆڑ کَنگ لۆٹِت که اۆدا سَجَّهێن اِسراییلی هُدایا پَرستش بکَننت و په هُدایا کُربانیگ هم بکننت.

بَله نبیے هَست‌اَت که نامی «ناتان» اَت. هُدایا آ راه دات که گۆن داوودا اے هَبَرا بکَن: «تئو بازێن جَنْگے کُرتگ، پمێشکا تئو اے لۆگا په من مبَند، بلّ که تئیی چُکّ اے لۆگا بَندیت. اگن منی هبرا بزورئے، من تَرا سَکّ باز بَرکَتَ دئیان. چه تئیی نَسل و پَدرێچا یَکّے کئیت که منی کئومئے سَرا تان اَبد بادشاهیَ کنت.» مَسیه هَما یَکّێن اِنت که چه داوودئے نَسل و پدرێچا پێدا بوتگ و تان اَبد بادشاهیَ کنت. مَسیه هُدائے گِچێن کُرتگێن بادشاه و نجات دئیۆک اِنت که دُنیائے سَجَّهێن مردُمان چه آیانی گُناهانَ رَکّێنیت.

وهدے ناتانئے کُلئو داوودا رَسِت، آییا هُدائے شُگر گِپت و آ سَتا و سَنا کُرت. هُدایا آ اِزَّت و بَرکَت دات. اَلبَت داوودا نزانتگ‌اَت که هُدا کَدی اے وادَه داتگێن مَسیها دێمَ دَنت. نون ما زانێن که اِسراییلیان تان باز دێرا وادَه داتگێن مَسیهئے آیگئے وَدارا اَتنت، بزان کِساس هَزار سال لَگِّت که ایسّا مسیه پێدا ببیت.

داوودا تان باز سالا وَتی مردُمانی سَرا په اِنساپ بادشاهیَ کُرت. آییا هُدائے هُکمَ منِّتنت و هُدایا آ بَرکَتَ دات. بَله وَهدے آییا کِساس بیست سالا بادشاهی کُرتگ‌اَت، هُدائے هِلاپا مَزنێن گُناهے کُرتی.

یَکّ رۆچے داوودا چه وَتی کَلاتا ڈَنّ چارِت و زێباێن جَنێنے دیستی که جان شۆدگا اَت. آییا جَنێن پجّاه نئیاوُرت، بَله کَمُّک پٹّ و پۆلا رَند زانتی که نامی «بَتشێبَه» اِنت.

داوودا باید وتی هئیال و جێڑگ دِگه نێمگێا بکرتێن، بله ردێن کارے کرتی و مردُمے جَنێنئے کِرّا راهی دات که جَنێنا منی کِرّا بیار. داوودا گۆن بَتشێبَها وَپت و واب کُرت و پدا لۆگا راهی دات. کَسانێن مُدَّتێا رَند بَتشێبَها داوودئے سَرا کُلئوے راه دات که منی لاپ پُرّ اِنت.

بَتشێبَهئے مردئے نام «اوریا» اَت. آ چه داوودئے شَرتِرێن سِپاهیگان یَکّے اَت. اے وَهدا چه لۆگا دور جَنْگا اَت. داوودا، اوریا چه جَنْگا واپس لۆٹاێنت و گوَشتی که وَتی جَنئے کِرّا برئو. بَله اوریایا داوودئے هَبَر نزُرت و گوَشتی که وَهدے اے دِگه سِپاهیگ جَنْگا اَنت من لۆگا نرئوان. گُڑا داوودا، اوریا پدا جَنْگا راه دات و گۆن پئوجی اَپسَرا گوَشتی که اِشیا هَما جاها راه بدئے که اۆدا دُژمِن زۆرمَند اِنت که اے کُشگ ببیت. اے پئیما اوریا جَنْگئے تَها کُشگ بوت.

وهدے اوریا جَنگئے تَها مُرت داوودا گۆن بَتشێبَها سور کُرت. آییا چه داوودا چُکّے بوت. هُدا داوودئے کُرتگێن کارئے سَرا باز زَهر اَت و ناتان نبی داوودئے کِرّا راهی دات که بگوَشی که تئو چۆنێن هَرابێن گُناهے کُرتگ. داوودا چه وَتی گُناها تئوبه کُرت و هُدایا آ بَکشِت. پدا تان زِندگ اَت هُدائے رَندگیری‌ای کُرت و گرانێن وَهدان هَم هُدائے هُکمی منِّتنت.

بَله داوود و بَتشێبَهئے چُکّ مُرت. هُدایا نه‌اِشت که اے چُکّ زِندگ بمانیت. بگئیر چه اے گَما، داوودا دِگه بازێن گَمے پِر بوت. داوودئے چُکّان په داوودا بازێن جَنجالے اَڈّ کُرت و آییئے هِلاپا سَرکَشّی‌اِش کُرت. داوودئے زۆر و واک هَم نِزۆر تَرِّت. داوودا هُدائے هِلاپا گُناه کُرتگ‌اَت، بَله هُدا اَنگَت وَپادار اَت و وتی کئولئے سرا اۆشتاتگ‌اَت. رَندا داوود و بَتشێبَها دِگه چُکّے داتی. اے چُکّئے نامِش «سُلئیمان» کُرت.

چه پاکێن کِتابا کِسَّهے که سَموێل کازیئے اَئوَلی کِتاب دَر ۱۰، دَر ۱۵ تان ۱۹، دَر ۲۴، دَر ۳۱آ؛ سَموێل کازیئے دومی کِتاب دَر ۵، دَر ۷، دَر ۱۱‏ تان ۱۲آ نِبیسگ بوتگ.