۱۴. اِسراییلی مان جَنگَل و گیابانان

هُدایا گۆن اِسراییلیان اَهد و پئیمانے کرتگ‌اَت. پمێشکا آییا اِسراییلیانا شَریَتئے سَجَّهێن رهبند سرپد کرتنت که آیان منّگی اَتنت. پدا آییا اِسراییلی چه سینائے گیابانا دِگه جاهے بُرتنت. هُدایا لۆٹِت که آیان واده داتگێن مُلکا ببارت. آ مُلکئے نام «کَنهان» اَت. هُدا مردُمانی دێما جَمبَرێئے تَها رئوان بوت و مردُم آییئے پُشتا رئوگا اَتنت. اے جَمبَر مِنُکێئے شِکلا اَت.

هُدایا گۆن اِبراهێم و اِساک و آکوبا واده داتگ‌اَت که من کَنهانئے مُلکا شُمئے نَسل و پدرێچارا دئیان. بَله نون اۆدا بازێن کئومے نِشتگ‌اَت و آ کَنهانی گوَشگَ بوتنت. کَنهانیان هُدا نمَنِّت و پرَستِشَ نکرت. آیان بُتێن هُدا پرَستِشَ کُرتنت و بازێن رَدێن کارِشَ کُرت.

هُدایا گۆن اِسراییلیان گوَشت: «وهدے شما وادَه داتگێن مُلکا رئوێت، سَجَّهێن کَنهانیان چه اۆدا دَر بکَنێت. گۆن آیان سُهل و اێمِنیئے اَهد و پئیمان مبَندێت و سور و سانگ مکَنێت. اَلَّم آیانی سَجَّهێن بُتێن هُدایان بپرۆشێت. اَگَن شُما منی هَبَران مزورێت، گُڑا آهِرا شُما منی جاگَها آیانی بُتێن هُدایانی پرَستِش کَنگا بنداتَ کَنێت.»

وهدے اِسراییلی کَنهانئے هَدّ و سیمسَرا آتکنت، موسّایا چه دوازدَهێن کَبیلهان یَکّ یَکّ مَردُمے دَر چِت. موسّایا آ سَر و سۆج کرتنت که کَنهانا برئوێت، جاسوسی بکَنێت و بچارێت که آ مُلک چۆن اِنت. کَنهانی مردُمانی هَم جاسوسیا بکَنێت که بارێن آ زۆرمَند اَنت یا کَمزۆر.

هَما دوازدَهێن مردُمان تان چِلّ رۆچا کَنهانا داشت و پدا واتَرّ بوتنت. وتی مردُمِش گوَشتنت: «کَنهانئے زِمین په کِشت و کِشارا سَکّ شَرّ اِنت و باز بَر و سَمَرَ دَنت.» بَله چه آیان دَه جاسوسا گوَشت: «کَنهانئے شَهر باز مُهر و مُهکَم اَنت و اۆدئے مردُم هَم مَزن و زۆرمَند اَنت. اَگَن ما آیانی سَرا هَملَه بکَنێن، آ مارا سرجمیا شکستَ دئینت و کُشنت.»

هَمے دَمانا آ دِگه دوێن جاسوس کالیب و یوشایا گوَشت: «هئو، اے راست اِنت که کَنهانی مردُم بُرزکَدّ و زۆرمند اَنت. بَله ما اَلَّما آیان شکست داتَ کَنێن. هُدا په ما جَنگَ کنت.»

بَله اِسراییلیان کالیب و یوشائے هَبَر گۆش نداشتنت. موسّا و هارونئے سَرا زَهر گِپتنت و گوَشتِش: «شُما پرچا مارا اے سِلّ و نگێگێن جاها آورتگ؟ ما بایَد اِنت مِسرا بداشتێن. اَگَن ما هُدائے وادَه داتگێن مُلکا برئوێن، گڑا چه جَنگا مرێن و مئے جَن و چُکّان کَنهانی وَتی گُلام و مۆلدَ کَننت.» نون اِسراییلیان لۆٹِت که په وَت دِگه رَهشۆنے گِچێن بکَننت که آیان پدا مِسرا ببارت.

وهدے مردُمان اے هَبَر کُرتنت هُدا باز زَهر گپت. آییئے شان و شئوکَت شاهِدیئے تَمبوئے تَها آتک. گوَشتی: «شما منی هُکم پادمال کرتگ. شُما سَجَّهێن مَردُم جَنگَل و گیابانان دَر په دَرَ بێت. چه شما هَرکَس که بیست سالئیگ اِنت یا چه بیست سالا مستِر اِنت، آ گیابانانَ مِریت و هِچبَر هَما واده داتگێن مُلکا شُتَ نکنت که من شُمارا دئیانی. بَسّ یوشا و کالیب اۆدا شُتَ کننت.»

وهدے مردُمان هُدائے هَبَر اِشکُتنت آیان پَهِلّی لۆٹِت و گوَشتِش که ما گُناه کرتگ. گُڑا آیان پئیسَلَه کرت که ما کَنهانی مردُمانی سَرا هَملَهَ کَنێن. موسّایا، آ کَڈَّن کرت و گوَشتنت که کَنهانا مرئوێت که هُدا شُمئے هَمراه نه‌اِنت، بَله آیان موسّائے هَبَر گۆش نداشت.

هُدا جَنْگا آیانی هَمراه نبوت، گُڑا آیان کَنهانیانی دَستا شکست وارت و آیانی بازێن مردُمے کُشگ بوت. پدا اِسراییلی چه کَنهانا پِر تَرِّتنت و چِلّ سالا جَنگَل و گیابانان دَر په دَر بوتنت.

اے چِلّێن سالان که جَنگَل و گیابانان اِسراییلی دَر په دَر اَتنت، هُدایا آیانی هئیالَ داشت. آییا نان چه آسمانا داتنت. اے نانئے نامِش «منّ» کرت. هُدایا نِکۆلێن مُرگ هَم اِسراییلیانی اُردگاها راهَ دات که آیانی گۆشتان وارت بکَننت. اے سَجَّهێن وَهدا هُدایا نه‌اِشت که آیانی گُد بدِرنت و کئوش بسِدنت.

چه هُدائے مۆجزهان هَم یَکّے اِش اَت که وَهدے مردُمان په وَرگا آپ نێست‌اَت هُدایا گۆن موسّایا گوَشت: «اے سِنگا لَٹّ بجَن.» موسّایا اَنچُش کُرت و چه سِنگا آپ دَر آتک که مَردم بوَرنت. بَله اِسراییلیان هُدا و موسّائے سَرا نُرُنڈِت. اَنگَت هُدا وَپادار اَت و هَما کاری کُرت که گۆن اِبراهێم و اِساک و آکوبا وادَه داتگ‌اَتی.

یکّ رندے پدا مردُمان په وَرگا آپ نێست‌اَت. اے رَندا هُدایا گۆن موسّایا گوَشت: «تئو گۆن سِنگا هَبَر بکَن و آپ چه سِنگا دَرَ کئیت.» بَله موسّایا گۆن سِنگا هَبَر کَنگئے بَدَلا سِنگارا دو رَندا لَٹّ جَت. گۆن وَتی اے کارا آییا هُدائے بےاِزَّتی کرت. چه سِنگا په سَجَّهێن مردُمان آپ دَر آتک، بَله هُدا گۆن موسّایا زَهر بوت. آییا گۆن موسّایا گوَشت: «تئو که انچُش کُرت، وادَه داتگێن مُلکا شُتَ نکَنئے.»

هَما اِسراییلیان که هُدا نمَنّت، آ چِلّ سالئے دَر په دَریا رَند مُرتگ‌اَتنت. گُڑا هُدایا یَکّ رَندے پدا مردُم وادَه داتگێن مُلکئے نزّیکّا بُرتنت. نون موسّا باز پیر اَت و هُدایا په مردُمانی رَهدَربَریا یوشا دَر چِت. هُدایا گۆن موسّایا اے هم گوَشت که من دێمترا په مردُمان تئیی پئیمێن دِگه نبیے راهَ دئیان.

پدا هُدایا گۆن موسّایا گوَشت: «کۆهئے ٹُلّا برئو که تئو یَکّ رَندے وادَه داتگێن مُلکا بگِندئے.» موسّایا مُلک دیست، بَله هُدایا نه‌اِشت که آ اۆدا برئوت. موسّا هما کۆهئے سَرا مُرت. اِسراییلیان سی رۆچا پُرس داشت. یوشا آیانی نۆکێن رَهشۆن بوت. یوشا شَرّێن رَهشۆنے اَت، پرچا که آییا هُدائے سَرا باوَر هست‌اَت و هُدائے هُکم و پرمانی په دلَ منِّتنت.»

چه پاکێن کِتابا کِسَّهے که دَررئو دَر ۱۶‏ تان ۱۷آ؛ مَردُم‌شُماری دَر ۱۰‏ تان ۱۴، دَر ۲۰، دَر ۲۷آ؛ موسّائے واز دَر ۳۴آ نِبیسگ بوتگ.