۸- خُدا یوسف و بچونِشَ نجاتِ دَهَ

بَعدِ سالای زیادی، زَمونِی کِه یعقوب پیا گَپْ‌سالِی بید، کُووَکِ عَزیزَنازِش یوسُفَ فِرِسنید تا اَ سلامتی بِرارُونش که گَلَه‌نَه سی چَردَن بُوردن بید خَبر آرَ.

بِرارونِ یوسُف اَزِش بدشونِ میُومَه سی‌ایان کِه بُووَشون، یوسُفَ بیشتر مَخاس و یوسُف مِی خو دید بیدْ که بِه برارونِش حکومَتِ کُنَه. مُعادِی کِه یوسف پیش برارونِش رفت، برارونْ دُزیدِنش و به تاجرون بَردَه فُرُختِن.

نُها ایان کِه بِرارونِ یوسُف رَسِن خُونه، قَباشَ دِردِن و ری قَبا خینِ بُز تِشکنیدِن. بعد قَبانَه به یَعقوب نِشون دان تا مَرِسَّه بووَه حیوُونِ وَحشی‌یِ یوسُفَ کُشتَه. یعقوب خِیلِی عاجِز بی‌یِس.

تاجرونِ بَرده، یوسفَ پی خوشون بوردِن مصر. مصر سرزِمین گپ و زور دارِی بید و نِهِنگِ روخونِه نیل سازِس بید .برارونِش اووَه به یکی اَ گَپونِ مایَه‌دارِ مصری فُرُختِن .یوسُف آغاشَه به خُوَشی خدمتِ کُورد و خُدا هم برکَت بِداش.

زُونه او مَقامِ دولَتی زورِ زَه تا پِی یوسف خُفتَه، اما یوسف قَبول نَ‌کُورد که نِسبَت بِه خدا گناه بار بُووَه. زونَه اَ جِری خودِش به یوسُف توم بَس و یوسُفَ گِرُفت و بِس‌سِش زندون. اما یوسف مِی زندون هم خُدانَه اَ یاد نَبورد و خُدا هم اووَه برکَتِ دا.

بعدِ چَن سال، اَر چِه یوسف بی گناه بید اما مِی زِندون موند بید. یَه شو فرعون (مصریون پاتِشا خوشونَه فرعونْ بُنگِ کوردِن)، دو خو عجیب دید کِه لَحشَه‌دار بِی‌یِس. هیچ کو اَ مُباشرونِ فرعون نَ‌تَرِسِّن فَـمِن که تعبیرِ خُووِش چیَه.

چون خدا علمِ تعبیرِ خُووَ به یوسُف دا بید، فرعون گفت یوسُفَ بیاری تا خُووَ تعبیر کُنَ. یوسُف گفتِش: «خدا هَف سال زیودِیِ زِراعَتِ دَهَه و دُماش هَفت سال قحطی میایَه.»

فرعون اَ چن اَ یوسُف خوشِش اُومَّه بید، یوسُفَ دویمین شخص مصر کورد.

یوسُف به مردُم گف که وا می هفت سال زیودی، زراعَتانَه اَمبار کُنِن. مُعادِی کِه هفت سال قحطی اومَّه، یوسُف زراعَتانَه به مردُمِ فرُخت تا در حد کفاف چِی سی خُوَردَن داشتَه بووِن.

قحطی تینا می مصر نبید بلکِه بِه سرزِمینِ کنعون هم رَسیدْ بید. جایی کِه یعقوب پی بَچونِش زِندی بْ‌کورد.

یعقوب کُوَکونِ گَپشَ به مصر فرسنید تا غذا و چِی پیدا کُنن. معادِی کِه برارون نُها یوسف ویسیدِن تا اَزِش نون خِرِن نَ‌اِشناختِنِش، اما یوسف اوشونَه اِشناخت.

یوسف بعدَ ایان کِه برارونشَ امتحون کُورد گفتشون که: «مو یوسف بِرارِتونم، مَترسِی. شمون در حق مو بدی کُوردی، اما خُدا بَدی شمونَ پی خوبی جاگُرون کُورد. بیایی می مصر زِندی کُنِی مو تَرُم هَمَه چی اینجون سیتون جور کُنُم.»

زمونِی کِه بِرارون یوسُف وِرگشتن خونَه و بَراتِ زنده بیدَن یوسُفَ به بُووشون یعقوب دان، یعقوب خیلی خوشحال بی‌یِس.

اَر چِه یعقوب پیا گَپْ‌سالِی بید، اما پی بَچونِش به مصر کَشتُر کُورد و همَه‌شون اُونجون پیش یَکِ‌دو زِندی کُوردن. یعقوب نُها مُوردَن، کُلّ بچونشَ برکت دا.

او عَهدِی کِه خُدا پی ابراهیم بَس‌ بید، بعدَ اسحاق به یعقوب و دُماش به دُوزَ کووَک و بَچونِ اُوشون رَسید. اَ نَسل دُوزَ کووَکِ یعقوب، دُوزَ قبیلِه بنی اسروئیل عَمَل اوُمَّه.

مَتَلِی اَ کِتابِ مقدس، پیدایش: ۳۷ – ۵۰