۴۸- عیسی مَسیحِ موعودَه

مُعادِی کِه خدا دُیُنانَه آفِرید، کلِ چیا کامل بیدن و گناه نبید. آدم و حوا یَکِدووَه دوس داشتِن و بِه خدا دِل دان بید. هیچ مریضی یا مُوردَنِی نبید. ایانَه همو دُیُنایی بید که خدا مَخاس.

شیطان پِی ماری کِه مِی باغ بید، پِی حوا قصَّه بِکورد. سیایانکِه مَخاس اووَ فِرِیبنَه. بعدِش آدم و حوا گناه کُوردِن. سی دِلِ نافرمونِی اوشون، هَمِه آدمون محکوم بِه مُوردَنِن .

حتا سی دِلِ گناه آدم و حوا اتفاقِ کَسْمَبینایِی سیشون پِیش اومَّه. اوشون دِشمِنون خدا بیسِن. سیدِلایان اَ او زمون تا ایسون، کُل گناه کُوردنَه. هر کَه اَ موقِعْ کِه بِدُیُنا میا دِشمِنِ خداس. بِینِ خدا و بشر ارتباطِ خوبِی نَبیدَه، اما خدا مَخاس تا صلح بُووَه.

خدا قول دا کِه کَسِی اَ نسل حوا مِی سرِ شیطان بِکُووَه و شیطان هَم گِندیکِشَه بِگَزهَ. بِه ای معنی کِه شیطان مَسیحَ بِکُشَه. اما خدا اندو اووَ جونِ دَهَه. اوسون مسیح موعود سی هَمیشَه قدرت شیطانه اَ بِینِ بَرَه. بعدَ سالا زیادِی خدا معلوم کُورد کِه عیسی، همو مسیح موعودَه.

خدا بِه نوح فرمون دا کِه کَشتییِ سازَه تا خونوادَشَه اَ طوفونی که بفرسنَه نجات دهَه. ایطور خدا کسونییَه کِه وَرِش ایمان داشتن نجات دا. ایطورییَه کِه هَمِه آدمون سی دِل گناهاشون محکوم بِه مُوردَن اَ جانُبِ خدا هِیسِن. اما خدا عیسانَ فرسنید، تا هر کَه وَرِش ایمان آرَه نجات پیدا کُنَه.

سی چَن صد سال، کاهنون سی دِلِ آدمون مِی درگاه خدا قربانی بْکوردِن. ای کار بِه مَردم نِشونِ دا که گناه بارِن، و اَ کَمِایان خدا غَشقِ وِلاشونِ کُنَه. اما او قربانیون نترسسِن مایِه بخشِش گناهان آدمون بُووِن. عیسی کاهن گَپَه. او کاری کُورد که کاهنون نتَرِسسِن کُنِن. او خوشَه اَ بین بُورد تا قربانییِ سی نسل بشر آمادَه کُنَه. او قبول کُورد کِه سی دِل گناهان کُل آدمون، مجازات بُووهَ. سیایان عیسی کاهن گَپَه.

خدا بِه ابراهیم گفْ بید: «بِه دَسِ تَو کُلِ قبیلا دُیُنانَه برکتِ داهام.» عیسی اَ نَسلِ ابراهیم بید. خدا هَمِه قوما دُیُنانَه به دَسِ ابراهیم برکت بِدهه، سی ایان کِه هر کَه وَر عیسی ایمان میارَه، اَ گناه نجات پیدا بِکُنَه. مُعادِی کِه ای مردُم وَر عیسی ایمان میارِن، خدا اوشونَه اَ نَسلِ ابراهیم دونَه.

خدا بِه ابراهیم فرمون دا تا کووَکِشْ اسحاقَ سییِش قربانی کُنَه، اما خدا کُووِه اَ جا اسحاق آمادَه کُورد. تا قربانی بُووَه. کُل اُمون اَ کَمِ گناهامون محکوم بِه مُوردنِیم. اما خدا عیسانَ بِه دُیُنا بَخشید تا اَ کَمِ اُمون قربانی بُووَه و میرَه. سی دل ایان عیسانَ کُووِه خدا بِگُووِیم.

مُعادِی کِه خدا بلا آخِرَه سَرِ مصر اووُورد، بِه هر خونوادِی اسروئیلی فرمود تا یَه بَرَه کُشَه. ای بَرَه واسکِی بی عیب بُووَه. بعدش اوشون واسکِی خین اوانَه وَر بالا و کِنارا چار چو درِ خونَه تِشکِنِن. موقِعْ کِه خدا او خینَه بدید، اَ حوشا اوشون رَدِ بییِس و کووَکِ نُوری او خونَهنَه نَمکُشت. مُعادِی کِه ای قضیه پِیش اومَه، خدا اوانَه پِسَخ نوم وَند.

عیسی مِث کُووِه عید پِسَخَه. او اَتَّه اشتباهی نَکُورد بید و اتَّه گناهی نَکُورد. او مِی همو روزا عید پِسَخ مُورد. مُعادِی کِه کَسی بِه عیسی ایمان میارَه، خینِ عیسی، کَفاره گناه او شخصْ حسابِ بُووَه. تو گو خدا، پِی مجازات نَکُوردَن او، اَ او رَدِ بُووَه.

خدا پِی بنی اسروئیل پیمون بَس، سیایانکِه اوشون قومِی بیدِن کِه او انتخابشون کُورد بید تا مال او بُووِن، اما ایسون خدا پیمونِ تازِه اووُوردَه کِه دَمِ دَسِ هر آدمی هِی. هر کَه از هر قوم یا طایُفِه، اگر یِی پیمونَه قَبول کُنَه، بِه قوم خدا اضافِ بُووَه. او اَ کَمِ ایمان بِه عیسی بِه قوم خدا اضافِ بُووَه.

موسی پیغمبرِی بیدْ کِه کلُومِ خُدانَه پِی قدرت زیادِی اعلُومِ کُورد. اما عیسی گَفترین پیغمبرونَه .او خداست، پَه هَر چِه او بِکُورد و گُف کارا و قِصّا خدا بیدِن. سی ایانَه کِه کتاب مقدس عیسانَ، کلمِه خدا بِخونَه.

خدا بِه داوود پاتِشاه وَعدَه دا کِه کَسِی اَ نَسلِ او بِه نومِ پاتِشا تا ابد وَر قوم خدا حکومتِ بِکنَه. عیسی پسرِ خدا و مسیحای موعودَه و او اَ نَسلِ داوودَ کِه تَرَه تا اَبد پاتِشوهی کُنَه.

داوود پاتِشاه قوم اسروئیل بید، اما عیسی پاتِشاه کُل دُیُناس! او اَندو میایَه و پِی انصاف و صلح تا ابد پاتِشوهی بِکُنَه.
مَتلی اَ کتاب مقدس: کتاب پیدایش فصل ۱؛ فصل ۳؛ فصل ۶؛ فصل ۱۴؛ فصل ۲۲؛ کتاب خروج فصل ۱۲؛ فصل ۲۰؛ کتاب دوم سموئیل فصل ۷؛ کتاب عبرانیان فصل ۳ آیه های ۱ تا ۶؛ فصل ۴ آیه ۱۴؛ فصل ۵ آیه ۱۰؛ فصل ۷ آیه ۱؛ فصل ۸ آیه ۱۳؛ فصل ۹ آیه ۱۱؛ فصل؛ کتاب مکاشفه فصل ۲۱