۳۹- محاکمِه عیسی
مِی مِنجا شو، سربازون عیسانَ بُوردِن خونِه کاهنِ گپ تا اَزِش بازجویی کُنِن. پترسَم اَ دیر دُماشونه میومَه. اوسون که عیسانَ مِی خونَه بُوردِن، پتروس دَمِ دَر پیش تَش وِیسید تا گرم بُووَه.
مِی خونَه، گپون یهود اَ عیسی بازجویی کُوردن. اوشون خِیلِی شاهدونِ دُرودِه اُووُوردن که تومِه الکی به عیسی زَنِن. اما قصاشون پِی یک جور نبید، سیدِلایان گپون یهود نَتَرِسسِن گناهی وَرِش ثابت کُنِن. عیسی هم هیچ قِصّه نَکُورد.
بعدش، کاهن گَپ به عیسی سِیل کُورد. گف: «به امون گو، تو مسیح پسر خدای زنده هِیسی؟»
عیسی گف: «آ هیسُم، و یه روز مونَه بِبینِی که دسْ راسِ خدا نِشسومَه واَ آسمون به زمین بِورگردُم.» کاهن گپ، که اَ قصا عیسی جِر اومَه بید، جومِه خوشَه دِرد و پِی هو و قییَه به باقِی گپون مذهبی گفت: «اُمون شاهدونِ دِگِه نَخِیم. کُل فـمیدِی که گف مو پسر خدا هِیسُم. چه حُکمِی بِدِهِه؟»
گپونِ یهود کُل درجواب کاهن گَپ گُفتن: «او لاق مُوردَنَه» اودَم تیا عیسانَ بَسِن، مِی رییِش تُف بِسسِن، زَندِنِش و وَرِش دَنگ دِروُوردِن.
پترس در خونَه وِیسته بید. کنیزِی دیدِش گفتِش: «تُنَم پِی عیسی بیدی.» پترس مُنکر بییِس. کُتی بعد کنیزِی دِگَه همو قصهنَه وَرِش کُورد. پترس اَندو منکِر بییِس. بعدش، کَسونی که اونجون وِیسته بیدِن گُفتِنِش: «دُونِیم که تو یکی اَ شاگردونِ عیسی هِیسی، سیایانکِه تونَم جلیلی هِیسی.»
اوسون پترس قسم خوَرد و گف: «خدا مُنَه لعنت کُنه اَر مو ای پیانَه اِشناسوم.» همو دَم خروس بُنگ کُورد و عیسی وِرگَشت و بِه پتروس سِیل کُورد.
پترس رفت و خیِلِی گِریوس. مِی هَمو دَم، یهودای خائنْ دید که گَپون یهود عیسانَ بِه مرگ محکوم کُوردِنَه. خِیلِی مَغمین بییِس، و رفت تا خودکشی کُنَه.
مِی ای روزا پیلاتس فرمانده رومی وَر یهودا حکومتِ کُورد. گَپون یهود عیسانَ بُوردِن پیشش. خاستَهشون ایان بید که پیلاتس عیسانَ به مُوردن محکوم کُنه. پیلاتس اَ عیسی پرسید: «تو پاتِشاه یهود هِیسی؟»
عیسی فرمود: «راسِ گویی. اما پاتشوهی مُو زِمینی نِی. اَر ایطور بید، پیروانُم سی مُو بِجنگیدِن. اما مُو به این دُیُنا اومَّهمَه تا حقیقتِ خدانَه بِه کُل گُووُم. هرکَه حقیقتَه دوس داشتَه بُووَه وَرُم گوشِ دَهَه.» پیلاتس گُفت: «حقیقت چیَه؟»
پیلاتس بعد قصَه کُوردَن پِی عیسی پیش جمعیت رفت و گف: «مُو گناهی مِی ای پیا نَدیدُمْ که سزاوار مُوردَن بُووَه.» اما گپون یهود و جمعیت دادِ زَندِن: «مصلوبِش کُن.» پیلاتس گفت: «او گناهکار نِی.» اما اوشون ای رَه پِی صدا بُلِندتَرِی دادِ زَندِن. بعدش پیلاتس سی رَه سُیّم گفت: «او گناهکار نِی.»
پیلاتس اَ تَرس ایانکِه شورش نَبُووَه، قبول کُورد و عیسانَ دا به سربازونش تا به صلیب کَشِنِش. سربازون رومی عیسانَ تَرکه زَندِن و عبا سلطنتییِ وَرش کُوردِن و تاجی اَ خار وَندِن سرش. اُوسون به مسخره بِگُفتِن: «زِندَه با پاتِشاه یهود.»
مَتَلِی اَ کِتابِ مقدّس: انجیل متی فصل ۲۶ آیه ۵۷ و فصل ۲۷ آیه ۲۶، انجیل مرقس فصل ۱۴ آیه ۵۳ و فصل ۱۵، انجیل لوقا فصل ۲۲ آیه ۵۴ و فصل ۲۳ آیه ۲۵، انجیل یوحنا فصل ۱۸ آیه ۱۲ و فصل ۱۹ آیه ۱۶