۲۳- به دُیُنا اومییَنِ عیسی

مریَم پِی پِیا خوبِ با انصافِی، به نومِ یوسُف نشون وَنِس بید .مُعادِی کِه یوسُف فَـمید مریم وِسَّنَه، دونِس کِه بَچَه اَ او نِی .یوسُف نَخاس کِه آبرو مَریَمَ بَرَه و بَناوَند کِه بی سَر صِدا هِلَش .اَما نُها ایان کِه ای کارَه کُنَه، مِلاکِه مِی خُووِش اومَّه.

مِلاکَه بِه یوسُف گف: «اَ وَصلَت پِی مریم مَترس، بَچِی کِه مِی اِشکَمِشَه اَ روح القُدُسَه. مریَم کُووَکِی میارَه کِه نومِشَه عیسی (یعنی یَهوَه نِجاتِ دَهَه) وَن، سیایان کِه او مَردُمَه اَ گناهاشون خَلاصِ کُنَه.»

آخِر سَر یوسُف پِی مریَم عروسی کُورد و بُوردِش خونَهشون .اما تا مُعادِی کِه بَچَه دُیُنا نَاومِّییَه بید، پِی مَریَم نَخُفتید.

مِی روزا آخِر وِسَّن بیدَنِ مریم، امپراطور روم فرمون دا کِه سی سرشُموری، هَر کَه وا وِلاتِ آباء و اجدودی خودِش وِرگَردَه .یوسُف و مَریَم واسکِی رَه دیرِی اَ ناصِرَه تا بیتلَحِم رووِن، چون جدِشون داوود پاتِشا و شهرشون بیتلَحِم بید.

وَقتِی مَریم و یوسُف بِه بیتلَحِم رَسیدِن، جایی سی خُفتیدَن نَداشتِن. تینا جایِی کِه اونجون تَرِسسِن مَنِن، مِی طویلَه بید .مَریم اونجون باروَند و بَچَنَه مِی طویلَه خفتونید، چون سی او جا خووِی نداشتِن. اوشون نومِشَه عیسی وَندِن.

او شُو، چوپونون مِی صحرا گَلاشونَ بِپوییدِن. یَکِتی مِلاکِه اومَّه و اونجونَ روشنا کُورد. چوپونون جِگَرِشون بُرِسْ بید. مِلاکَه گفتِشون مَتَرسِی. سیتون بَراتِی اووُوردُمَه. مسیحِ موعود کِه خُداس مِی بیتلَحِم دُیُنا اومَّسَه.

«رووِی و دُما او بَچَه گَردِی. بَچِه مِی قماط پیچِنیدَه و مِی طویلَه خفتونیدَه پیدا بِکُنِی.» یَه کِتی حِلمِی اَ مِلاکون پیش او مِلاکَه اومِّن. اوشون خُدانَه ستایِشِ کُوردِن و بِگُفتِن: «خُدا مِی آسمون جِلال و عِزّتِش زیادِ بُووَه و مِی زِمین هم صلح و سازِش سی مردُمِی کِه خُدا وَرِشون نَظر دارَه!»

مِلاکون کِه اَ اونجون رَفتِن. چوپونونَم گَلاشونَه هِشتِن و اَلا جایِی کِه عیسی ویستَه بید رَسیدِن و بَچِه دیدِن کِه مِی طویلَه خفتیدَه، هَموطور بید کِه او مِلاکَه گف بید. اوشون خِیلی خوشحال بیسِن. چوپونون پیشِ گَلا خوشونْ وِرگَشتِن و خُدانَه سی او چِی کِه دیدِن و فَـمیدِن بید شُکر و ستایِش کُوردِن.

بعدَ ای جَریون، چَنْ نَفر اَ گَپونِ وِلاتا مَشرق کِه آسارانَه بِاِشناختِن و آدمونِ فَـمیدِه بیدِن، آسارِه مِی آسُمون دیدِن. اوشون فَـمیدِن کِه پاتِشایِی اَ یهودیون اومَس دُیُنا. پَه سی دیدَنِ یِی کُووَک اَ وِلاتِ خوشون کِه خِیلی دیر بید وَندِن رَه. اوشون اَلا بیتلَحِم اومِّن و خونِه کِه عیسی و بُووَه مارِش ویستَه بیدِنَه، پیدا کُوردِن.

وَقتِی او پیاهونِ دونِسمَند عیسانَ پِی مارِش دیدِن، سَرِ زونیاشون نِشِسسِن و عیسانَ پِرَستیدِن. اوشون سی پِیش کَشی چیا گِرونِی بِه عیسی دان و بَعدِش وِرگَشتِن خونَهشون.
مَتَلِی اَ کِتابِ مقدس: انجیل متی فصل ۱ و انجیل لوقا فصل ۲