۳۷- عیسی ایلعازَرَ زندَه بْکُنَ
پیایِی بید به نُوم ایلعازَر،که خوشُ و دو خارِش، مریم و مرتا اَ دُوسونِ نزیک و جور عیسی بیدن. یه روز، عیسی فَـمید کِه الیعازَر خِیلِی مریضْ بیسَه. موقِعْ که ای خبر به گوشش رسید، گف: «یِی مریضی باعث مُوردنش نَمبُووَه، بلکی گَپی و جلال خدا سی باقِی، مینِش دیارِه دَهَه.»
عیسی اَر چِه اوشونَه دوس داشت، دو روز دگه هم اونجون موند. بعدِ دو روز عیسی به شاگردونِش گفت: «بیایِه ورگردِیم یهودیه.» اما شاگردونِش گفتِن: «ای اُسا، هَمِی چن روز نُهاتَر بید که مردم یهودیه مَخاسِن تُنَه کُشِن!.» عیسی سی جُوابشون گفت: «رَفیقمون ایلعازَر خُفتیدَه و مو وا بیارش کُنُم.»
شاگردونِ عیسی گُفتن: «خداوندا! ار او خُفتیدَه خوبِه بُووَه.» اوسون عیسی خیلی سادَه گفت: «ایلعازَر مُوردَه. زوقِ زَنُم که اونجون نبیدم تا شمون ترِسسَه بُووِی وَرُم ایمان آرِه.»
مُعادِی که عیسی رَسید به شهری که الیعازَر مینِش زندی بِکورد، اَ مُوردَن الیعازَر چار روز گُذَشتَه بید. مرتا نُها عیسی رفت و گف: «آقام! اَر اینجون بیدی، برارُم نَممُورد. اما مو ایمان دارُم که تو هر چی اَ خدا خاسه بُووی، بِدهَت.»
عیسی جُواب دا: «مو قیامت و حیاتم. هرکَه وَم ایمان آرَه،حتا اَر میرَه، زندَه بِبُووَه. هر کَه وَم ایمان آرَه هیچوختْ نَممیرَه. شمون وَر ای قِصِّه مو ایمان دارِی؟» مرتا جُواب دا: «آ اُسا! مو ایمان دارم که تو مسیح پسر خدویی.»
بعدش مریم اومَّه پیش عیسی، خُودشَه بِس سَر پاهاش و گفتش: «آقام! اَر اینجون بیدی، برارُم نَممورد.» عیسی ازشون پرسید: «کجا خاکش کُوردِییَه؟» اوشون جُواب دان: «مِی یَه قبری. بیو بینش.» اوسون عیسی گریوِس .
قبر ایلعازَر کَتی بید که بَردِ گَپی دم درش وندِن بید. مُعادِی که عیسی به مقبَرَه رسید به اوشون گفت: «بَردَه وِردارِی.» اَما مرتا گفت: «چار روز اَ مُوردَنِش گذشته. ایسون دگه جَسَدِش بو گِرُفته.»
عیسی جواب دا: «مَر نگفتم اَر وَر مو ایمان آرِه جلال خدانَه بِبینه؟» پَه اوشون بَردَه وِرداشتِن.
اُسون عیسی به آسمون سیل کُورد و گف: «پدر! تونَه شُکرِ کُنُم که صدامَه بِفَـمی.» دونم که هِی به مو گوشِ دیهی، اما ایانَه سی دلِ کسونی گفتم که اینجونن، تا ایمان آرِن که تو مُونَه فرسنیدییَه.» اُوسون بُنگ کُورد و پِی صِدا بُلِند فرمود: «ایلعازَر، بیو در!»
ایلعازَر، مِی وَضعِی کِه لارِش پِی کفن لِیفِنیدَه بید، اَ قَبر اومَّه دَر. عیسی به اوشون گف: «گُشییِش که تَرِسسَه بُووَه رَه رُووَه.» خیلِی اَ یهودیون که ای مُعجِزَنَه دیدن، وَر عیسی ایمان اووُوردِن.
اما گپونِ دینی یهود حسیدیشون بییِس، بعدش یَهگِر کُوردن تا نقشِه کُشتَن عیسی و الیعازَرَ کَشِن.
متلی اَ کتاب مقدس: انجیل یوحنا فصل ۱۱ آیه های ۱ تا ۴۶