۱۵ - سرزمین موعود

آخِر سَر زمونِی رَسید کِه بنی اسروئیل واردِ سرزِمینِ موعود یعنِی کنعون بُووِن. اُونجون شَـری به نومِ اَریحا بید که دور تا دورِشَه پِی دیوارا سفتِ سَختِی بَسِن بید. یوشَع دو چِل‌چول‌بَر اَلا او شَـر فِرِسنید. اُونجون زُونِه خَرابِی به نومِ راحاب زِندی ب‌کورد. او چِل‌چول‌بَرونَ پیشِ خودِش وِرداشت و کُمکشون کُورد کِه اَ شَـر گُروزِن. او ای کارَه سی خُدا اَنجُوم دا بید سی‌ایان کِه بِه خُدا اِتِقاتْ داشت. چِل‌چول‌بَرون بِه راحاب قول دان کِه وَقتِی اَریحانَ اَ بین بَرِن اَ او و خُونه‌وادَش حِما کُنِن.

سی رَسیدَن به سرزِمین موعود اسروئیلیون واسکِی اَ روخونِه اُردُن گَذَردِن. خُدا به یوشَع گف: «کاهنونَ نُها فِرِسن.» وَقتِی کِه کَفِ پا کاهنون به اُو روخونِه اُردن رَسید، اُو روخونَه ویسید و اسروئیلیون تَرِس‌سِن ری زِمینِ خُشک تا اولا روخونَه گُذَردِن.

بَعدِ اِیانْ کِه بَنی اسروئیل اَ روخونَه گُذَشتِن، خُدا یوشَعَ گف کِه سی هُجِیم به شـَرِ اَریحا مهیّا بُووِن. خُدا به مَردُم گف: کاهنون و سربازون وا شیش روز، روزِی یَه رَه دور تا دورِ شَـر گَردِن. پَه کاهنون و سربازون ای کارَه کوردِن.

سربَندِ روزِ هفتم، اسروئیلیون واسکِی هَف رَه شَـرَه دور زَنِن .بَعد کاهنون واسکِی شیپور زَنِن و همِه مَردم غِرغو کُنن. اُوشون ای کارَه اَنجوم دان.

اوسون بید کِه دیوارا دور تا دورِ اَریحا رُمِس‌سِن. اسروئیلیون طِبق گُفتِه خُدا هَمَه چِی مِی شَـرَ اَ بین بوردِن. تِینا راحاب و خونه‌وادَش کِه پِی اسروئیلیون بیدِن سالُم موندِن. مَردُمِی دِگَه کِه می سرزِمینِ کنعون زِندی ب‌کوردِن، فَـمیدِن کِه اسروئیلیون اَریحانَ دَمبَر کوردِنَه. ایشون تَرسیدِن کِه یَه رَه بنی اسروئیل وَرشون هُجِیم نَ‌آرِن.

خُدا به بَنی اسروئیل فرمُون دا کِه پِی هیچ کو اَ قیلْ قبیلونِ کنعون پیمونِ اُوشتی نَبَندِن. اَما یکِی اَ قبیلا اُونجون به نومِ جبعونیون بِه یوشَع دُرو گُفتِن کِه اَ جا دیرِی اَ کنعون اُومِنَه. یوشع و گَپونِ اسروئیل بی‌دُنگِ خُدا پِی جبعونیون صلح کوردِن.

سو روز اَ سر بَند او صلح، اسروئیلیون فَـمیدِن کِه جبعونیون در اَصل مالِ کنعونِن و اَ فِرِیبْ‌نیدَنِشون جِر اومِن. اَما صُلحَ پِی ایشون نَ‌اِشکنیدِن، چون ای صُلحَه نُها خُدا بَسِن بید. چند روز بَعد، پاتِشاهونِ قبیلِه دِگِه اَ کنعونیون به نوم اموریون وقتِی فَـمیدِن کِه جبعونیون پِی بنی اسروئیل صلح کوردِنَه، پی یَکِ‌دو لَشکَرِی گِرد کُوردِن و به جبعونیون هُجِیم اُووُوردِن. جبعونیون هَم اَ یوشع مَخاسِن کُمَکشون کُنَه.

یوشع لَشکر بنی اسروئیلَه گِرد کُورد. اُوشون کُلّ شو مِی رَه بیدِن تا به جبعون رَسیدِن و سَحَری گَه اموریونَه خِف‌گِر کُوردِن و وَرشون هُجِیم وُوردِن.

خُدا او روز سی اسروئیل جنگید. اموریونَه گِیز کُورد و تِگرگا گَپِی اَ آسُمون بُورید و خیلِی اَ اموریونَه کُشت.

خُدا کارِی کُورد کِه عَفتو مِی آسمون اَ حَرکت ویسَه تا سربازون اسروئیلی بُر کُنِن تا اموریونَه کامل اِشکِنِن. خُدا مِی او روز سی اسروئیلیون بُردی گَپِی عَمَل اُووُورد.

اَ سَر بَندِ ایان کِه خُدا او لَشکَرَه اِشکِنید، خِیلِی اَ قیلِ قَبیلونِ کنعونی سی حملَه به اسروئیل پِی یکَ مُتَّحِد بیسِن. یوشع و اسروئیلیون وَرشون هُجِیم اُووُوردِن و اَ بین بُوردِنشون.

بعدِ ای جَنگِ دعواها، خُدا بَـرِ هَر قبیلَنَه اَ سرزِمینِ موعود بِه ایشون بَـرِ بِدا کُورد. بعدِش خُدا صلحَه مِی کُلّ حِدّا اسروئیل بِناشت.

مُعادِی کِه یوشع پیا گَپْ‌سالِی بی‌یِس، همِه بنی اسروئیلَه دورِ خودِش گِرد کُورد. بَعدْ مردُمَه یادشون اُووُورد کِه اَ عَهدِی کُه پِی خدا مِی کُهِ سینا بَسِنَه فرمُون بری کُنِن. مردُم قول دان تا پِی خُدا مَنِن و اَ شریعَتِ خُدا اطاعت کُنِن.

مَتَلِی اَ کتاب مقدس: کتاب یوشع ۱ تا ۲۴