۵۰- عیسی بِوِرگَردَه

نِزیکِ دو هَزار سالَه کِه آدمونِ زیادِی مِی دُیُنا، خبر خوشِ انجیلِ عیسی مسیحَ بِفَـمِن. کلیسا در حال گَپ بیسَن بیدَه. عیسی وعدَه داس که مِی آخِر دُیُنا بِوِرگَردَه. هَر چَن عیسی هَنی نَاومَسه، اما بِه قولِش وَفا بِکُنه.

خدا اَ اومون مَخو مِی حالی که منتظر وِرگَشتَنِ مسیح هِیسِیم، یَه جوری زندی کُنِیم که مقدس بُویم و اووَ احتروم کنِیم. او همیطور اَ امون مخو کِه سی پاتِشوهی او پِی باقِی مَردُم قصَّه کُنِیم. مُعادِی کِه مسیح هَنی ری زمین زِندی بْکورد، ایطور فرمود: «شاگردونِ مو خبر خوشِ پاتِشوهی خدانَه مِی کل دُیُنا موعظه بِکُنِن، اوسون آخِرِش بِرَسَه.»

اقوام زیادِی هِیسِن که هَنی اَ عیسی چِی نَفَـمیدِنَه. نُها وِرگَشتَنِ مسیح بِه آسُمون، او به مسیحیون فرمود تا ای خَبرِ خوَشَه به کلِّ کَسونِی که او خبرَه اتَّه نفَـمیدِنَه اعلُوم کُنِن. عیسی فرمود: «رُووِه و کل ولاتانَه شاگردونِ مو کُنِه، سیایانکِه دلا لِفِ زراعَتا سی دِرو آمادِن.»

عیسی ایانَ هَم فرمود که: «نوکَر اَ آقای خودِش سَرتَر نِی. هموطور که اربابونِ ای دُیُنا، اَ مو بدشونِ میومَه، شُمونَم سیدِلِ مو شکنجه بِکُنِن و بِکُشِن. مِی یِی دُیُنا سَختی بِکَشِه اما دِلتون قُرصِ بُووَه؛ سیایانکِه مو، شیطانه که حاکم ای دُیُناست اِشکِنیدُمَه. اَر تا تَهِش وَرُم وَفادار مَنِه، اوسون خدا شمونَه نِجاتِ دَهَه!»

عیسی سی شاگردونِش مَتَلِی تعریف کُورد، تا سیشون توضیح دَهَه مِی آخِر دُیُنا چِه سَرِ مردُمِ میایَه. او گف: «پیایِی مِی زِمینِش دونِ خوبِی کاشت. مُعادِی کِه هَنی خو بید، دِشمِنِش اومَه و لا دونِ گَنُم، تخمِ علُفِ هَرز کاشت و رَفْ.

مَعادِی کِه دونا تُک زِن، کارگَرون او پیا گفتِن: «آقا، شُمون دونِ خوب مِی یِی زِمین کاشتِییَه! اَ چِه لا هُنون علُفِ هَرز سوز کُوردَه؟» او پیا گف: «ایان تِینا تَرَه کارِ دِشمِنونُم بُووَه که هنونَه کاشتِنَه. یکی اَ دِشمِنونُم ای کارَه کُوردَه.»

کارگَرون در جُواب آقاشون گُفتِن: «یعنِی وا عَلُفانَه کَشِیم دَر؟» آقا گف: «نَه. اَر ای کارَه کُنِه، بعضی اَ گنُمانَم پِیشون بِکَشِی در. تا مُعادِ دِرو بِنارِه وَ دُماش عَلُفانَه کَنِه و سُوزنِه، اما گَنُمانَه بِه انبارِ مو بیارِی.»

شاگردون مُلتَفِتِ معنیِ ای مَتَل نبیسِن و اَ مسیح مَخاسِن تا ای مَتَلَه سیشون بیشتَر گُشَه. عیسی گف: «پیایِی که دونِ خوبَه کاشت، هموگِری مسیحَ. زِمینَم ای دُیُناسْ و دونِ خوبَم لِفِ مردُمییَه کِه مِی پاتِشوهی خدا هِیسِن.»

علُف هرز کَسونِی هِیسِن که مالِ شیطانن، یعنِی زَبینِن. دِشمِن او پیا یَعنِی کَسِی که علُفا هرزَه کاشت، همو ابلیسَه. فصل درو، آخِر دُیُناسْ، و دروگرون مِلاکونِن.

مُعادِی کِه دُیُنا بِه آخِرِش بِرَسَه، ملاکون کُل آدمونییَ کِه مالِ ابلیسِن، اَ کُل دُیُنا گِردِ کُنِن و بِه دریاچِه تَش بِبِهِن. جایی که اوشون پِی درد و مصیبت گَپِی بِگِریوِن وَ دِندون کروچَه بِکُنِن. اما عادِلونِی که عیسانَ پیروی کُوردِنَه لِفِ عَفتو مِی پاتشوهی پدر خود، خدا، بِدِرَخشِن.

عیسی ایانَه هم گف که نُها آخِر دُیُنا به زمین بِوِرگَردَه. او همیطور کِه زمینَه تَرکِ کُنَه بِوِرگَردَه، یَعنِی یَه لارِی دارَه و مِی آسُمون ری اُورا بِه میایَه. مُعادِی کِه عیسی وِرگَردَه، هر مَسیحییِ که مُوردَه، اَ مِی مُوردون بِوِرسَه و مِی آسُمون یَکِدووَه بِبینِن.

دُماش مسیحیونی که هَنی زِندِن، بِه آسُمون بالا بِرووِن و بِه بقیه مسیحیونی اِضافِ بُووِن کِه اَ مِی مُوردون وِرسِیدِنَه. کل هنون پِی عیسی مِی اونجون هِیسِن و عیسی پِی قومِ خودِش زِندی بِکُنَه. اوشون مِی صلحِ ابدی پِی یَکِدو زِندی بِکُنِن .

عیسی قول دا وَر هرکه وَر او ایمان داره، تاجِی بَخشه. اوشون پِی خدا تا اَبد وَر هَمَه چِی حکومتِ کُنِن و پِی یَک بِبنارِن.

اما خدا کَسونییَه که وَر عیسی ایمان نَآرِن، داوری بِکُنَه .او هُنونَه بِه جهنمِ بَهَ. اونجون جایییَه کِه اوشون تا ابد بِگِریوِن و دندون کروچَه بِکُنِن وَ دَردِ کَشِن. تَشِی که اتَّه خُو نَمرووَه هنونَه بِسوزِنَه و کرمونْ اَ خُوَردَنشون نَموِیسِن.

اوسون که عیسی بِوِرگَردَه، شیطان و حکومَتِش کلَّن بِه وارَه. شیطان تا ابد پِی کُلِ کَسونِی که اَ جا اطاعت اَ خدا، اَ او فرمونْبَری کوردِنَه مِی اونجون بِسوزِن.

سی نافرمونی آدم و حوا و اووُوردَنِ گناه مِی یِی دُیُنا، خدا دُیُنانَه لعنت کُورد و تَصمیم به وارُندَنِش گِرُفت. اما یَه روز خدا آسمون و زمینِ نُووِی بِآفِرَه که کامِلِن.

عیسی وَ قومش مِی زِمینِ تازَه زِندی بِکُنِن، و او تا ابد وَر هَر چِی کِه هِی سلطنتِ کُنَه. او هر عَرْسِییَه اَ تیا مردم پاکِ کُنَه. دِگَه غَمِی نِی وَ هیچ کَه دَرد نَمکَشَه. اوشون اصلن دگَه نَمگِریوِن، دِگَه کَسِی مَرِیض نَمبُووَه و نَممیرَه. وَ هیچ چِی بَدِی مِی اونجون نِی و عیسی پِی صلح و عدالت مِی پاتِشوهی خودِش حکومَتِ کُنَه. بعد اُوان، او پِی قومِش تا ابد بِویسَه.
مَتَلِی اَ کِتابِ مقدّس: کتاب انجیل متی باب ۲۴ آیه ۱۴؛ باب ۲۸ آیه ۱۸؛ کتاب انجیل یوحنا باب ۱۵ آیه ۲۰؛ باب ۱۶ آیه ۳۳؛ کتاب مکاشفه باب ۲ آیه ۱۰؛ کتاب انجیل متی باب ۱۳ آیه ۲۴ تا ۳۰؛ باب ۱۳ آیه ۳۶ تا ۴۲؛ رساله اول پولس به تسالونیکیان باب ۴ آیه ۱۳ و باب ۵