۱۶- ِنِجات دِهَندون

بَعدِ مُوردَنِ یوشَع، بنی اسروئیل اَ فَرمونا خُدا فرمونبَری نَ‌کوردِن و اهل کنعون کلَّن اَ مِی سَرزِمینِ مُوعود نَبِسْ‌سِن دَر. وَ اَ جا پِرَستیدَنِ یَهُوَه کِه خُدا اصلی بید، به پِرَستیدَنِ بُتا کنعونیون ری اووُوردِن. هَمْچِه وختِی اسروئیلیون پاتِشوهِی نَداشتِن، پَه هَر کَه هَر چِی مَخاس اَنجُومِ دا.

سَرِ‌خود بیدَنِ قومِ اسروئیل سیشون غَشقایی عَمَل وُورد کِه ای بلاها چَن رَه سَرشون اُومَه. ای غَشقا هَمچِه چیایی بیدِن: قُومِ اسروئیل چَن سال اَ خُدا فرمُونبَری نَم‌کُوردِن وَ خُدا هَم سی مجازاتِشون بِهِشت تا دِشمِنونشون سَرشون سُوار بُووِن. دِشمنون مال و مِنالِشونَه بِه بُوردِن وَ جَمِی اَزِشونَ بِه کُشتِن. بَعدِ ایان‌کِه چَن سال زِیرِ آزارِ دِشمِنون بیدِن، بِ‌وِرگشتِن و توبَه بِ‌کوردِن وَ اَ خُدا مَخاسِن اَ دَسِ دِشمِنون خَلاصِشون کُنَه.

هَر کِتَه کِه توبَه بِ‌کوردِن خُدا نِجات دِهِندِه بِفِرسنید تا نِجاتِشون دَهَه. او نِجات دِهِندَه پِی دِشمِنون جِدالِ کُورد و بِ‌اِشکِنیدِشون. ای‌طور صلح مِی وِلاتِشون میومَه، و او نِجات دِهِندَه بِه خوبی سَرشون حُکومَتِ کورد. خُدا نِجات دِهَندونِ زیادِی سی بنی‌اسروئیل فرسنید تا نجاتِشون دَهَه. بَعدِ ایان‌کِه خُدا هِشت یِکِی اَ دِشمِنونِشون بِه نُوم مدیان قُوم اسروئیلَه اِشکِنَه، اندو سیشون کَسِی فِرِسنید تا خلاصِشون کُنَه.

مدیانیون هَف سال، زِراعَتا بَنی‌اسروئیلَه غارَتِ کوردِن. بَنی‌اسروئیل اَقدَر تَرسیدِن بید کِه مِی کَتا بِگُرُختِن تا مبادا مدیانیون اُوشونَه پیدا کُنِن. آخِر سَر اَ خُدا مَخاسِن تا نِجاتِشون دَهَه.

روزِی پیایِی اَ اسروئیل به نومِ جِدعون، بی دُنگَکی مشغول یَردَنِ گَنُم بید تا مدیانیون نَتَرِسَه بُووِن گَنُمانَ دُزِن. هَمچِه مُعادِی مِلاکِه یَهُوَه وَرِش نازِل بی‌یِس و گف: «ای پیا جَنگی، ای پَـلُون، خُدا پِی تونَه. بیو رو اسروئیلَه اَ دَسِ مدیانیون نِجات دِه.»

بُووِه جِدعون قربانگاهی داشت کِه وَقفِ بُتِی کُورد بید. اولینْ چِی کِه خُدا اَ جِدعون مَخاس دَمبَر کوردَنِ ای قربونگا بید. جِدعون کِه اَ مَردُمِ تَرسید تا نِصفِ شو ویسید. بَعد قربونگانَه رُمنید و خَراب کورد. او نِهِنگِ اُونجون قربونگا تازِی سی خُدا ساخت و سیْ‌یِش قربانی کورد.

سُبا سحر مُعادِی کِه مَردُم دیدِن قربانگاه دَمبَر بیسَه خِیلی جِر بیسِن. اُوشون اَلا خونِه جِدعون رَفتِن تا کُشِنِش، اما بُووِه جِدعون گف: «سی چِه شُمون مَخِه بِه خُداتون کمک کُنِه؟ اَر او خُداس، هِلِه خودش اَ خودِش دفاع کُنَه.» مَردم سی قِصِّه کِه او گف، اَ کُشتَنِ جدعون گُذَشتِن.

دُما ایانْ اَندو مدیانیون اوُمِّن تا بنی اسروئیلَه غارَت کُنِن .اُوشون اَقدَر زِیاد بیدِن کِه کَسِی نَتَرِس شُمارَشون. جِدعون تَمومِ قُومَه سی جَنگ پِی مدیانیون بُنگ کُورد. جِدعون اَ خُدا دو نشونَه خاس تا اِتّقات کُنَه کِه خُدا اَ او مَخووَه اسروئیلَه نِجات دَهَ.

سی اوّلی نِشونَه، جِدعون کُتِی اَ پوسِ گوسفِندَه سَر زِمین وَند و اَ خُدا مَخاس کِه فقط سرِ پوسِ کُووَه، نَم نِشینَه اَما زِمین خُشک مَنَه. خُدا ای کارَه سی‌یِش کُورد. سُباش جدعون اَ خُدا مَخاس تا زِمین خیس بُووَه و پوسِ کُووَه خُشک مَنَه، خُدا هَم ای کارَه کورد .ای دو تیرنِشون جِدعونَ فَـموند کِه خُدا اَزِش مَخو اسروئیلَه اَ دَسِ مدیانیون خَلاص کُنَه.

۳۲۰۰۰ سرباز اسروئیلی پیشِ جِدعون اُومِّن، اما خُدا گف هِنون خیلِی زیادِن، پَه ۲۲۰۰۰ تا اَزشونَه کِه اَ جنَگِ ترسیدِن بِه خونَه فِرِسنید. خُدا اَندِبارتَه بِه جدعون گف ای تعداد زیادِن. جِدعون اَندو هَمَشونَه بجز سیصد نَفر بِه خوناشون فِرِسنید.

هَمو شو خُدا به جِدعون گف: «بی دُنگَکی به خیما مدیانیون رو، مُعادِی کِه قِصّاشونَ فَـمی دِگَه اَ هُجِیم وُوردَن نَم‌ترسی.» جِدعون بِه خیماشون رَف و اِشنید کِه یکی اَ سربازونِ مدیونی خُوشَه سی رَفیقِش دارَه تعریفِ کُنَه. رَفیقِش گف: «معنی خُووِت اِیانَه کِه لَشکَرِ جِدعون لَشکَرِ اُمونَه بِ‌اِشکِنَه.» مُعادِی کِه جدعون ایانَه اِشنید اَ خُدا مَمنون‌دار بی‌یِس.

جِدعون اَلا سربازونِش وِرگَشت و هَرکونشونَه یَه شیپور و یَه کیزِه سُفولی‌یِ دا کِه مَشعَلِی مینِش بید. اُوشون دور تا دورِ اردوگا دِشمِنَه وَقتِی کِه سربازونِ مدیونی خُو بیدِن، محاصِرَه کُوردِن. سیصد سربازِ جِدعون مشعَلاشونَه مِی کیزَه وَندِن بید تا مدیانیون نَترِسَه بُووِن نورِشونَه بینِن.

بَعد سربازونِ جِدعون هَمِه کیزانَه اِشکِنیدِن و نورِ مَشعَلا دِیار دا .سربازون شیپورِ زَندِن و بُنگِ کوردِن: «شمشِیلا سی یَهوَه و جِدعون»

خُدا اوطور مدیانیونَ گِیز کُورد بید که وَر یَک هُجِیم اُووُوردِن و یَکِ‌دوَ کُشتِن. جِدعون همو دَم باقِی بَنی اسروئیلَه اَ خوناشون بُنگ کُورد تا اَ دُما مدیانیون وَنِن. بنی اسروئیل خیلی اَ مدیانیونَ کُشتِن و باقِیشونَه اَ وِلاتِ اسروئیل کُوردِن دَر. او روز ۱۲۰۰۰۰ نفر اَ مدیانیون کَشتَه بی‌یِس. ای‌طور بید کِه خُدا بنی اسروئیلَه نِجات دا.

مَردم مَخاسِن تا جدعونَ پاتِشا خوشون کُنِن. جِدعون نَهِشتِشون ای کارَه کُنِن، اَما اَزشون مَخاس کُتِی اَ او حَلقا طِلا که اَ مدیانیون گِرُفتِنَه بِه او دِهِن. مردم خِیلی طِلا به جِدعون دان.

بَعد جِدعون پِی او طلاها، جِلیزْقِه لِفِ جِلیزْقِه کِه گَپِ کاهِنونِ پوشَه، دُرس کُورد. اما مردُم مِلثِ بُت، او جِلیزْقَنَه کِه جِدعون ساختْ بید بپِرَستیدِن. پَه خُدا اَندو بَنی اسروئیلَه غشقِ وِلا دا، سی ایان‌کِه رَهِی دِگَه به بُتون ری اُووُوردِنَه. خُدا دِشمِنونِشونَه هِشت تا بنی اسروئیلَه اِشکِنِن. اَندو اُوشون اَ خدا مَخاسِن کمکشون کُنَه و خُدا هَم نِجات دِهِندِه دِگَه سیشون فِرسنید.

ای قَضِیَه چَن رَه تکرار بی‌یِس. قُومِ اسروئیل گناه بِه کُوردِن و خُدا عاجِزشونِ کُورد، اُوشون توبَه بِ‌کوردِن و خُدا سیشون نِجات دِهِندِه بِفِرسنید تا نِجاتشون دَهه. مِی سالا زِیادِی خُدا خیلیانَه سی نِجاتِ بنی اسروئیل اَ دَسِ دِشمِنون فِرِسنید.

اَخیر قُومِ اسروئیل اَ خُدا مَخاسِن تا لِفِ باقِی مَردُم، یَه پاتِشا دَهَشون. اُوشون پاتِشا لَکَنت و زور دارِی مَخاسِن کِه تَرِس‌سَه بُووه مِی دَعواها سیشون گَپی کُنَه. خُدا اَ ای چِی کِه ایشون مَخاسِن خوشحال نبید، اما هموطور کِه بنی اسروئیل مخاسِن پاتِشاهی داشون.

مَتَلِی اَ کِتاب مقدس: کتاب داوران فصل ۱ تا ۳ و ۶ تا ۸؛ کتاب اول سموئیل فصل ۱ تا ۱۰