۲۶- اول کارِ خِذمتِ عیسی
بَعدِ سُوار بیسَن وَرِ وسوَسا شیطان، عیسی بِه جا سکونَتِش یعنِی جلیل وِرگَشت. روحالقُدُس قُوَتِ زیادِی بِداش و او تَرِس اَ جایِی بِه جایِی دِگَه رووَه و مردُمَه تعلیمِ دا و هَمَه هَم ازِش بِه خوبی یادِ کُوردِن.
عیسی به ناصره، دُهاتِی کِه زَمونِه بَچی اونجون بید رَفت. مِی روزِ شبات، اَلا پِرَستِشگا رفت. گَپونِ دینی نُسخِه اَ کِتابِ اشعیای نَبییَه دانِش تا اَ رییِش خونَه. عیسی طومارَه گُشید و کُتِی اَزِش سی مردُم خوند.
او ایطور خوند: «خُدا روحِشَه مِی مو وَندَه تا بَراتِی سی فقیرون آروم. او مونَه فِرِسنیدَه تا اسیرونَه آزودی، کُورونَه بینویی و جفاکَشونَه خَلوصی داهام. چون زَمونِ رَحمَتِ خُدا بِه آدَم رَسیدَه.»
بَعدِش عیسی نِشِس. همَه پِی کنجکووی وَرِش سیلِ کُوردِن. کُل دونِسسِن کِه اوچِیکِه اَ کِتابِ مقدّس خُوندَه، وَر مَسیحِ موعود اشارَه بِکُنَه. عیسی گف: «کَلُومِی کِه سیتون خوندُم، ایسون دارَه ری بِبُووَه.» کُلِ مردم تعجب کُوردن و پُرسیدِن: «مَر ای کَس کُووَکِ یوسُف نِی؟»
بعدِش عیسی فرمایِش کُورد: «هموگِری یَه پِیغَمبَرَه مِی وطنِش قبول نَمکُنِن. سَر بَندِ ایلیای نَبی کِه مدت سو سالِ نیم بارون نَزَه، اَر چِه بیوَه زنونِ زیادِی مِی اسروئیل بید، اما خُدا ایلیانَ کُمَکِ زونِه بیوِه کِه مِی وِلاتِ دِگِه زِندی بِکورد، فِرسنید.»
و ایطور ادامَه دا: «مِی زَمونِ الیشَع نَبی، آدمونِ زِیادِی مریضیِ پُوسی داشتِن، اما الیشع هیچ کونشونَه شَفا ندا. او تینا نَعَمانِ سوری، فرماندِه دِشمِن اسروئیلَه اَ او مَرِیضی شَفا دا.» کَسونِی کِه ای قِصّانَه گوشِ دان یهودی بیدِن و وقتِی ای قِصّانَه فَـمیدِن، اَ دَسِش جِر اومِّن.
مردم ناصِرَه عیسانَ اَ مِی عبادَتگاه کُوردِن دَر، و رُو کَمَرِی بُوردِن تا اَ اونجون بِهِنِش زِیر و کُشِنِش. اما عیسی اَ مِینِشون گُذَشت و شَـرِ ناصِرَنَه هِشت و رَف.
بَعد عیسی دور تا دورِ جلیلَ گَشت. خِیلِی اَ مردُم دُماشِ میومِّن و مَریضونِ زیادِی هَم پِی خوشونِه اُووُوردِن. مِینِشون تعدادِی معلول، کُور و کَر هَم بید. ازشون هَم نَتَرِسسِن رَه رُووِن و قصَّه کُنِن اَما عیسی اوشونَه شَفا بِدا.
همیطور خیلِیانَه کِه گرفتارِ روحِ پَلید بیدِن پیشِ عیسی بِه اُووُوردِن. بِه دَستورِ عیسی ارواحِ پلید اَ می مَردُم بِجِسِّن دَر. اوشون بِگُفتِنِش: «تو پسر خُدایِی!» و مردمِی کِه متعجّب بیسنْ بید خدانَه ستایِشِ کُوردِن.
عیسی اَ مِی شاگردونِش دوزَه نَفَرَه بِزنید و نومِشونَه رسُولون وَند .ای رَسولون پِی عیسی بِه مسافِرَتِ رَفتِن و اَزِش چِی بِآمُختِن.
مَتَلِی اَ کِتابِ مقدس: انجیل متی فصل ۴ آیه های ۱۲ تا ۲۵، انجیل مرقس فصل های ۱ تا ۳، انجیل لوقا فصل ۴